გაზეთ „ვოლნი გორეცის“ 1919 წლის №1 იტყობინება, თუ რა ტრაგიკულად განვითარდა მოვლენები დენიკინელთა მიერ ინგუშთა ორი აულის -სურხისა და ეკაჟევოს - აკლების შემდეგ: უსახლკაროდ და ულუკმაპუროდ დარჩენილი მცხოვრებნი ლტოლვილებად მოედვნენ სოფლებს. ამ უბედურებას ზედ დაერთო ქოლერა - საშინელი ეპიდემია ყოველდღიურად ათეულობით ადამიანის სიცოცხლეს იწირავდა. მჭიდროდ თავმოყრილ მოსახლეობაში არ ხერხდებოდა ავადმყოფთა იზოლირება, არ იყო არც ექიმი და არც საჭირო მედიკამენტი, რადგან ბოლშევიკების ხელისუფლების დროს აშენებული საავადმყოფო და ამბულატორია დენიკინის მოხალისეთა არმიის („დობროარმიის“) საომარი მოქმედებების დროს განადგურდა. ეს კი ეპიდემიის გაძლიერებისა და საშიში მასშტაბების მიღების რეალურ საშიშროებას ქმნიდა.

წყარო: „ვოლნი გორეცი" ( „ВОЛЬНЫЙ ГОРЕЦ" – „თავისუფალი მთიელი"), №1, 1919 წლის 8 სექტემბერი
წყაროს ტიპი: პერიოდიკა
გამოცემის ადგილი: თბილისი
ენა:რუსული
დაცულია: საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა