საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები92171

1970

ტიპი: ავტორობა

1870 წლის 29 იანვარს გაზეთ „დროებაში“ გამოქვეყნდა მესამე ნაწილი ალექსანდრე ცაგარლის ნარკვევისა „ჩვენი უბედური მწიგნობრობა ამ საუკუნეში“, რომელშიც განხილულია ილია ჭავჭავაძის თხზულება „კაცია ადამიანი“ და მისი პოეზია.

1970

ტიპი: ავტორობა

1870 წლის 29 იანვარს გაზეთ „დროებაში“ გამოქვეყნდა გიორგი ერისთავის მიერ თარგმნილი ჯაკომო ლეოპარდის ლექსი „დის ქორწილზე“.

1970

ტიპი: გარდაცვალება

მამია ასათიანი გარდაიცვალა 1970 წლის 5 მარტს. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.

1970

ტიპი: გარდაცვალება

გიორგი იასონის ძე ოდიშელიძე 1970 წლის მაისში პარიზში გარდაიცვალა.

1970

ტიპი: გარდაცვალება

1970 წლის 7 ივლისს ივანე ტრიფონის ძე ბაქრაძე ლევილში დაკრძალეს.

1970

ტიპი: ავტორობა

1970 წლის 21 ივლისს მიხეილ კვალიაშვილმა ნიკოლოზ მათიკაშვილს ვარშავაში მისწერა, რომ დისგან მოწვევის მიღების შემდეგ მეუღლესა და უფროს ქალიშვილ ნინოსთან ერთად საქართველოში გაემგზავრებოდა.

1970

ტიპი: გარდაცვალება

გენერალი გიორგი კვინიტაძე 96 წლისა გარდაიცვალა 1970 წლის 7 აგვისტოს პარიზთან ახლოს, შატუში.

1970

ტიპი: ავტორობა

1970 წლის 26 აგვისტოს მიხეილ კვალიაშვილმა ნიკოლოზ მათიკაშვილს ვარშავაში მისწერა, რომ ქოლერის ეპიდემიის გამო საქართველოში წასვლას ვეღარ ახერხებდა.

1970

ტიპი: ავტორობა

1970 წლის 26 სექტემბერს ქრისტინე შარაშიძემ ციალა გაბაშვილს მისწერა კერძო ხასიათის წერილი, რომლის მიხედვით, მან ციალას ადრეც მისწერა მაგრამ, როგორც შემდეგ გაირკვა, ის წერილი ყუთში ჩაგდებამდე დაუკარგავთ.

1970

ტიპი: ავტორობა

1870 წლის 30 ოქტომბერს გაზეთ „დროებაში“ გამოქვეყნდა დავით ბარნაბიშვილის კორესპონდენცია „სამეგრელოდგან“ ზუგდიდისა და მარტვილის მაზრებში გავრცელებული ქოლერის ეპიდემიის შესახებ.

1970

ტიპი: ავტორობა

1870 წლის 30 ოქტომბერს გაზეთ „დროებაში“ გამოქვეყნდა დიმიტრი ბაქრაძის უსათაურო წერილი 13 ოქტომბრის ღამით სამეგრელოს ცაზე შენიშნული წითელი ნათების შესახებ, რომელიც ჩრდილოეთის ციალის ანარეკლი უნდა ყოფილიყო.

1970

ტიპი: ავტორობა

1870 წლის 5 ნოემბერს გაზეთ „დროებაში“ გამოქვეყნდა ივანე მესხის კორესპონდენცია „ხონიდგან“ ქუთაისიდან ხონისაკენ მიმავალი გზების სავალალო მდგომარეობაზე.

1970

ტიპი: ავტორობა

1870 წლის 5 ნოემბერს გაზეთ „დროებაში“ სკანდელის ფსევდონიმით გამოქვეყნდა დასაწყისი ნიკო ნიკოლაძის ფელეტონისა „ბავშვების მოვლა მადაგასკარზე“.

1970

ტიპი: ავტორობა

1870 წლის 5 ნოემბერს გაზეთ „დროებაში“ გამოქვეყნდა ივანე ბარათაშვილის წერილი „თბილისის გუბერნიის ბანკი“ 1864 წელს დიმიტრი ყიფიანის თაოსნობით დაარსებული ქართული ბანკის მნიშვნელობაზე ქვეყნის განვითარების საქმეში.

1970

ტიპი: ავტორობა

1870 წლის 5 ნოემბერს გაზეთ „დროებაში“ გამოქვეყნდა დავით ბარნაბიშვილის კორესპონდენცია „სამეგრელოდგან“, ზუგდიდის, სენაკისა და ფოთის მაზრებში მესაქონლეობის განვითარების საკითხებზე.

1970

ტიპი: ღონისძიება

1917 წლის 30 დეკემბერს საქართველოს ეროვნული საბჭოს აღმასრულებელი კომიტეტის და დამფუძნებელი კრების პრეზიდიუმის სხდომაზე ნოე ჟორდანიამ ისაუბრა ქართული ჯარის ნაწილზე, რომელიც რუსეთში ბაქოს გავლით უნდა ჩასულიყო, მაგრამ აზერბაიჯანში არსებული არეულობის გამო, სადგურზე იყო გაჩერებული.

1971

ტიპი: ავტორობა

1971 წელს გამოქვეყნდა ანდრო ლომიძის „შუქურა“.

1971

ტიპი: თანამდებობა

1971-1987 წლებში ალექსანდრე გომიაშვილი იყო წიგნის პალატის დირექტორი.

1971

ტიპი: თანამდებობა

1971-1984 წლებში ალექსანდრე ჭიჭინაძე მოსკოვის კ. სტანისლავსკის სახელობის მუსიკალური თეატრის ბალეტმაისტერი იყო.

1971

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1971 წელს პოზნანში მიხეილ კვალიაშვილის პენსია ხელფასიანად თვეში 2300+575 ზლოტი იყო, ამას ემატებოდა ვირტუტი მილიტარის ორდენის 500 ზლოტი.

1971

ტიპი: ღონისძიება

1971 წლამდე მიხეილ კვალიაშვილს პარიზიდან პოზნანში მოსდიოდა ჟურნალი „ბედი ქართლისა“ და უნივერსიტეტის წიგნსაცავის ქართული კულტურის განყოფილებას აბარებდა.

1971

ტიპი: ღონისძიება

1971 წელს სერგო ალექსანდრეს ძე ზაქარიაძე შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატი გახდა.

1971

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1971 წელს იუნკრები გიორგი მრელაშვილი, ვიტალი უგრეხელიძე და ზაქარია ცერცვაძე ინგლისში ცხოვრობდნენ.

1971

ტიპი: მფლობელობა

1971 წელს მიხეილ კვალიაშვილმა ვარშავაში ნიკოლოზ მათიკაშვილს მისწერა, რომ მის ბავშვობაში მამამისს, ივანე კვალიაშვილს, საგარეჯოში, თბილისსა და გორში აფთიაქები ჰქონდა.

1971

ტიპი: ავტორობა

1971 წელს მიხეილ კვალიაშვილმა ვარშავაში ნიკოლოზ მათიკაშვილს მისწერა, რომ ალექსანდრე გიორგის ძე მანველიშვილის „რუსეთი და საქართველო“ „ერთი განუწყვეტელი საშინელება იყო“ და წაკითხვად არ ღირდა.