საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები1211

ფილტრი:
ფაქტის ტიპი სტატუსი

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს კობიაშვილი იყო აზნაური.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს თ. ერისთავი იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს ჩოლოყაშვილი იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს გურამიშვილი იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს ანდრონიკაშვილი იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს ანტონ ნაკაშიძე იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს ივანე ჯამბაკურიან-ორბელიანი იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს მიხეილ ივანეს ძე სუმბათაშვილი იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს იაგორ არგუტინსკი-დოლგორუკოვი იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს ალექსანდრე ზაალი ძე აბაშიძე იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს გიორგი ზაალის ძე აბაშიძე იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს სვიმონ ზაალის ძე აბაშიძე იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს რევაზ იოსების ძე ვაჩნაძე იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს აკაკი დიმიტრის ძე ანდრონიკაშვილი იყო აზნაური.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს მიხეილ დავითის ძე ციციშვილი იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს ივანე კონსტანტინეს ძე ბაგრატიონ-მუხრანბატონი იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს რ. ნ. ანდრონიკოვი იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს თუმანოვი იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს ნიჟარაძე იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს ირაკლი ბაგრატიონ-მუხრანბატონი იყო თავადი.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს ილია ჭავჭავაძე თბილისის გუბერნიაში გლეხთა რეფორმის წარმატებით გატარებაში აქტიური მონაწილეობისათვის კავკასიის დიდი მთავრის წარდგინებით ორი ათასი ვერცხლის მანეთით დაჯილდოვდა და დუშეთის მაზრის მომრიგებელ შუამავლად დაინიშნა.

1866

ტიპი: სტატუსი

1866 წელს სოლომონ კოპტონაშვილი საშუალო შეძლების გლეხი იყო.

1863

ტიპი: სტატუსი

1863 წელს ილია ჭავჭავაძემ მიიღო ცენზურის ნებართვა „საქართველოს მოამბის“ მეშვიდე ნომრის გამოცემაზე.

1863

ტიპი: სტატუსი

1863 წელს ილია ჭავჭავაძემ მიიღო ცენზურის ნებართვა „საქართველოს მოამბის“ მეცხრე და მეათე ნომრების გამოცემაზე.

1863

ტიპი: სტატუსი

1863 წელს ილია ჭავჭავაძემ ერთდროულად მიიღო ცენზურის ნებართვა „საქართველოს მოამბის“ მესამე, მეოთხე და მეხუთე ნომრების გამოცემაზე.