საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები91155

1918

ტიპი: ღონისძიება

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთიდან „Грузия“ ირკვევა, რომ ვიოლონჩელისტი ნ. ბენდიცკი განთქმული ყოფილა საკონცერტო მოღვაწეობით.

1918

ტიპი: თანამდებობა

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთიდან „Грузия“ ირკვევა, რომ ნ. ბენდიცკი იყო ვიოლონჩელისტი.

1918

ტიპი: თანამდებობა

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთში „Грузия“ დაბეჭდილი განცხადებიდან ირკვევა, რომ ლ. ბენდიცკის მუსიკალურ სტუდიაში მუსიკალურ ცოდნათა ენციკლოპედიის კურსს გაუძღვებოდა კომპოზიტორი ლაზარე სიმონის ძე სამინსკი.

1918

ტიპი: თანამდებობა

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთში „Грузия“ დაბეჭდილი განცხადებიდან ირკვევა, რომ ლ. ბენდიცკის მუსიკალურ სტუდიაში ვიოლონჩელის კლასს უძღვებოდა კონცერტებით განთქმული ნ. ბენდიცკი.

1918

ტიპი: ღონისძიება

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთში „Грузия“ დაბეჭდილი განცხადებიდან ირკვევა, რომ ლ. ბენდიცკის საფორტეპიანო სტუდია გარდაქმნილა მუსიკალურ სასწავლებლად.

1918

ტიპი: თანამდებობა

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთში „Грузия“ დაბეჭდილი განცხადებიდან ირკვევა, რომ ლ. ბენდიცკის მუსიკალურ სტუდიაში ვიოლინოს კლასს უძღვებოდა პეტროგრადის კონსერვატორიაში მოღვაწე თავისუფალი შემოქმედი თ. ს. კაცი.

1918

ტიპი: თანამდებობა

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთში „Грузия“ დაბეჭდილ განცხადებაში ნათქვამია, რომ ლ. ბენდიცკის მუსიკალურ სტუდიაში როიალის კლასს თვითონ ბენდიცკი უძღვებოდა.

1918

ტიპი: თანამდებობა

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთიდან „Грузия“ ირკვევა, რომ ციციანოვი იყო პოლკოვნიკი.

1918

ტიპი: თანამდებობა

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთიის „Грузия“ ცნობით, ლაზარე სიმონის ძე სამინსკი იყო კომპოზიტორი.

1918

ტიპი: მფლობელობა

1918 წლის 21 სექტემბრის გაზეთში „Грузия“ დაბეჭდილი განცხადების მიხედვით, ლ. ბენდიცკის მუსიკალური სტუდია ჰქონდა თბილისში, ჭავჭავაძის ქუჩა N3-ში.

1909

ტიპი: ღონისძიება

გიორგი ლეონიძემ ლექსების წერა დაიწყო 1909 წლიდან.

1910

ტიპი: ავტორობა

1910 წელს ჟურნალ „ჯეჯილში“ დაიბეჭდა გიორგი ლეონიძის თარგმანი „მხვნელ-მთესველის მეგობრები“.

1911

ტიპი: ავტორობა

1911 წელს დაიბეჭდა გიორგი ლეონიძის რამდენიმე ლექსი გ. ივრისხეველის ფსევდონიმით და რუსულიდან თარგმნილი მოთხრობა „მკვდრის პასუხი“.

1913

ტიპი: ავტორობა

1913 წელს გაზეთ „თემში“ დაიბეჭდა გიორგი ლეონიძის „უჯარმა და მისი ნაშთები“.

1912

ტიპი: ავტორობა

1912 წელს გაზეთ „სახალხო გაზეთში“ დაიბეჭდა გიორგი ლეონიძის „სამების მონასტერი გარედ-კახეთში“, „მიქელ მოდრეკილი“, „ს. ნინოწმინდა და მისი ტაძარი“, „ამბროსი ნეკრესელი“, „ივერიის ათონის მონასტერი“.

1913

ტიპი: ავტორობა

გიორგი ლეონიძემ პირველი ჰონორარი მიიღო 1913 წელს ლექსისთვის „შემოდგომა“, რომელიც გაზეთ „ნაკადულში“ იყო გამოქვეყნებული.

1913

ტიპი: განათლება

1913 წელს გიორგი ლეონიძემ სწავლა დაიწყო თბილისის სასულიერო სემინარიაში.

1916

ტიპი: ღონისძიება

1916 წელს გიორგი ლეონიძემ საკუთარი ფულით გამოსცა მხატვრული კრებული „საფირონი“.

1913

ტიპი: ღონისძიება

1913 წლის ნოემბერში გიორგი ლეონიძისა და მისი ამხანაგების მიერ დაარსებულმა ლიტერატურულმა წრემ მონაწილეობა მიიღო სემინარიის ყოველწლიურ „ლიტერატურულ აქტში“, რომელსაც დაესწრნენ: კავკასიის ნამესტნიკის მეუღლე, სასახლის დიდკაცობა და საქართველოს ეგზარქოსი. რეცენზია ამ ლიტერატურული საღამოს შესახებ დაიბეჭდა მაშინდელ გაზეთებში, ხოლო ვრცლად გაზეთ „თემში“.

1917

ტიპი: ღონისძიება

1917 წელს თბილისის სასულიერო სემინარიაში ჩამოყალიბებული მოწაფეთა კომიტეტის მიერ არჩეულ დელეგაციაში ერთ-ერთი წევრი იყო გიორგი ლეონიძე. ამ დელეგაციამ ულტიმატუმით მიმართა შავრაზმელ მასწავლებლებს, რათა ორ დღეში დაეტოვებინათ სემინარია. ამის შემდეგ სემინარიის რექტორად დანიშნეს კორნელი კეკელიძე.

1917

ტიპი: ღონისძიება

1917 წელს თბილისის სასულიერო სემინარიაში ჩამოყალიბდა მოწაფეთა კომიტეტი, რომლის წევრი გიორგი ლეონიძეც იყო.

1918

ტიპი: განათლება

1918 წელს გიორგი ლეონიძემ დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია.

1919

ტიპი: განათლება

1919 წელს გიორგი ლეონიძემ სწავლა დაიწყო ახლად დაარსებულ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში.

1921

ტიპი: განათლება

1921 წელს მემარცხენე მწერლობით გატაცებული გიორგი ლეონიძე გამოვიდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტიდან.

1921

ტიპი: ღონისძიება

1921 წლის 1-ელ მარტს გიორგი ლეონიძემ მუშაობა დაიწყო განათლების სამინისტროსთან არსებულ „გლავპოლიტპროსვეტის“ „ლიტოში“.(ლიტერატურული განყოფილება).„გლავპოლიტპროსვეტში“ მუშაობდნენ ასევე გიორგი ხაჭაპურიძე და სანდრო ეული.