საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები5234

ფილტრი:
ფაქტის ტიპი ორგანიზაცია

1902

ტიპი: ორგანიზაცია

კოტე ანდრონიკაშვილი 1902 წლიდან იყო სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი.

1917

ტიპი: ორგანიზაცია

ლადო გიორგობიანი 1917 წლიდან მუშაობდა თბილისის ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის მეოთხე რაიონის კოლექტივში.

1917

ტიპი: ორგანიზაცია

ლადო გიორგობიანი 1917 წლის რევოლუციის დროს გამოვიდა ბრძოლის ასპარეზზე და იმ დღიდან საქართველოს ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის ღირსეული წევრი იყო.

2026

ტიპი: ორგანიზაცია

1926 წლის აგვისტოს ჟურნალ „ბრძოლის“ (N14) ცნობით, ვანო ღლონტი გურიაში ტოლმაჩოვის რეაქციის დროს სოციალ-დემოკრატიულ მოძრაობას მიკედლა, ორგანიზაციების მუშაობაში ჩაება ორგანიზაციის თვალსაჩინო წევრი გახდა.

1926

ტიპი: ორგანიზაცია

1926 წლის აგვისტოს ჟურნალ „ბრძოლის“ (N14) ცნობით, ვანო ღლონტი იყო სოფლის სოციალ-დემოკრატიული რევოლუციური მოძრაობის ტიპური წარმომადგენელი და გამავრცელებელი.

1923

ტიპი: ორგანიზაცია

1923 წელს შექმნილ სამხედრო ცენტრში 15 პირი შედიოდა, გენერლები: კოტე აფხაზი, ვარდენ წულუკიძე და როსტომ მუსხელიშვილი, პოლკოვნიკები: გიორგი ხიმშიაშვილი, ელიზბარ გულისაშვილი, ალექსანდრე მაჭავარიანი და დიმიტრი ჩრდილელი, როტმისტრები: ლევან კლიმიაშვილი და სიმონ ბაგრატიონ-მუხრანელი, კაპიტანი ფარნაოზ ყარალაშვილი, ნიკოლოზ ზანდუკელი, იასონ კერესელიძე, სიმონ ჭიაბრიშვილი და ივანე ქუთათელაძე.

1925

ტიპი: ორგანიზაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, პავლე სვანიძე ქუთაისის ახალგაზრდობაში ცნობილი იყო, როგორც ახალგაზრდა მარქსისტთა წრის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი.

1927

ტიპი: ორგანიზაცია

1927 წლის აგვისტოს ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N26) დაბეჭდილი წერილის „დამოუკიდებლობის სადარაჯოზე“ მიხედვით, დოსიფე გაჩეჩილაძე სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ ჭიათურის მუშათა მოძრაობის ზეგავლენით მალე სოციალ-დემოკრატი გახდა და პარტიაში დაიწყო მუშაობა.

1903

ტიპი: ორგანიზაცია

გიორგი მამულაიშვილი 1903 წლიდან იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი.

1925

ტიპი: ორგანიზაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი მ. ბერიშვილის წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, პეტრე დოლიძე იყო ძველი სოციალ-დემოკრატის შვილი, ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის წევრი, ნიჭიერი და მომზადებული ახალგაზრდა.

1925

ტიპი: ორგანიზაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, ამბროსი ჭელიძე იყო თბილისის პირველი რაიონის ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის წევრი და ერთ-ერთი ხელმძღვანელი, ბოლოს კი ამავე ორგანიზაციის თბილისის კომიტეტის წევრი.

1925

ტიპი: ორგანიზაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გრიშა კეკელიძე იყო 23 წლის, სტუდენტი, აღმოსავლეთ გურიის ახალგაზრდობაში გამორჩეული მუშაკი, ადგილობრივი ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი.

1925

ტიპი: ორგანიზაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, ვასო კაპანაძე იყო ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის თბილისის მეორე რაიონის კოლექტივის წევრი, დაუზარელი მუშაკი, კარგად ცნობილი აღმოსავლეთ საქართველოს ახალგაზრდობაში და მათი შემაკავშირებელი ორგანიზაციის ირგვლივ.

1925

ტიპი: ორგანიზაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, ვანო ფხალაძე იყო მარქსისტთა ორგანიზაციის ადგილობრივი კომიტეტის წევრი, ენერგიული, მტკიცე ახალგაზრდა.

1925

ტიპი: ორგანიზაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, კოწია სამყურაშვილი იყო ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის აქტიური წევრი, პარტიულ მუშაობაში გაწვრთნილი ახალგაზრდა.

1921

ტიპი: ორგანიზაცია

1921 წლის შემოდგომიდან იუსტინე (ნიკო) შარაშიძემ სიღარიბის გამო უნივერსიტეტი დატოვა და მასწავლებლად მუშაობდა ზემო სურებში. აქაც განაგრძობდა პარტიულ მუშაობას, სხვა ამხანაგებთან ერთად ხელმძღვანელობდა ახალგაზრდა მარქისიტთა ორგანიზაციებს მთელ აღმოსავლეთ გურიაში.

1925

ტიპი: ორგანიზაცია

1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, იუსტინე (ნიკო) შარაშიძე გიმნაზიის V კლასიდან იყო ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის წევრი, საუკეთესო მუშაკი. მოწაფეობის დროს ქუთაისში მუშაობდა და ითვლებოდა ორგანიზაციის აქტიურ წევრად.

1918

ტიპი: ორგანიზაცია

1918 წლის 18 იანვარს საქართველოს ეროვნული საბჭოს აღმასრულებელ კომიტეტს ეროვნული კომიტეტის თავმჯდომარე ალექსანდრე ქორქიამ გაუგზავნა წერილი გაუგზავნა და საბჭოს გააცნო კომიტეტის წევრები: ზურაბ ავალიშვილი, აპოლონ ურუშაძე, ალექსანდრე ჩერქეზიშვილი, კონსტანტინე მიქელაძე, გიორგი ლორთქიფანიძე, მიხეილ ჩოჩია, ვალერიან გიორგაძე, ალექსანდრე კვინიხიძე, თავმჯდომარე – ალექსანდრე ქორქია.

1918

ტიპი: ორგანიზაცია

1918 წლის 28 მარტს საქართველოს ნაციონალურ პარლამენტს წერილი გაუგზავნა ქ. ცარიცინის ქართულო ნაციონალური საზოგადოების გამგეობამ, ქალაქში შემდგარი საქართველოს საზოგადოების (127 წევრი) შესახებ. საზოგადოებამ შეიმუშავა დრეოებითი წესდება, აირჩია თავმდჯომარე, გამგეობა და კომისიის წევრები, რომლებიც განაგებენ ადმინისტრაციულ საქმეებს. 23 მარტს კრების სხდომაზე მიიღეს გადაწყვეტილება, რომ საქართველოს პარლამენტის მიერ წესდების დამტკიცების შემდეგ, ისინი უფრო აქტიურად უნდა ჩაერთონ სხვადასხვა საჭირბოროტო საკითხის მოგვარებაში. გარდა ამისა, მჭიდრო კავშირი უნდა იქონიონ ქართულ პარლამენტთან და ყველა საჭირო ინფორმაციას დროულად მიღება უნდა შეეძლოთ. ხელს აწერს თავმჯდომარე – პორფელ ნიკოლაშვილი, წევრები: ილია ყორანაშვილი, ვალოდია ქურდავანიძე, ლ. დუმბაძე.

1900

ტიპი: ორგანიზაცია

კოწია სულაქველიძემ პარტიული მუშაობა 1900 წელს დაიწყო.

1910

ტიპი: ორგანიზაცია

1910 წლის 21 მარტის გაზეთ „ახალი სხივში“ ჩოხატაურის სამკითხველოს გამგე ს. თავართქილაძე აქვეყნებს სამადლობელ წერილს მიხეილ იულონის ძე კალანდაძის მისამართით, რომელმაც სამკითხველოს ბაქოდან 7 მანეთი და 10 კაპიკი გამოუგზავნა.

1910

ტიპი: ორგანიზაცია

1910 წლის 5 მარტის გაზეთ „ახალი სხივის“ ცნობით, ბათუმში 3 ქართული დასი ფუნქციონირებდა: გიგას და უ. მამულოვის დასი და ადგილობრივ სცენისმოყვარეთა ჯგუფი, რომელსაც ბ. ხარიხაშვილი რეჟისორობდა.

1898

ტიპი: ორგანიზაცია

მუშა დავით ჩუთლაშვილი 1898 წლიდან სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი იყო.

1904

ტიპი: ორგანიზაცია

ვლასა ბოხოხაძე 1904 წლიდან იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი.

1910

ტიპი: ორგანიზაცია

1910 წლის გაზეთ „ახალი სხივის“ ცნობით, თბილისში, ქსენიევის ქუჩაზე (ვეტცელის სასტუმროს ახლოს), მდებარეობდა კერძო სამკურნალო 30 მუდმივი საწოლით, სამშობიარო განყოფილებით და მიკროქიმიურ–ბაქტერიოლოგიური ლაბორატორიით, რომელსაც ე. გ. ფედოროვი ხელმძღვანელობდა.