რეგისტრირებული ფაქტები5248
ფილტრი:
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1919
ტიპი: ორგანიზაცია
1919 წლის 12 მარტიდან იოსებ გედევანიშვილი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი იყო.
1905
ტიპი: ორგანიზაცია
1905-1923 წლებში იოსებ გედევანიშვილი იყო სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტიის წევრი.
1920
ტიპი: ორგანიზაცია
1920 წელს ლავრენტი ბალუაშვილი საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ინიციატივით შექმნილი მორწმუნეთა საზოგადოების წევრად აირჩიეს.
1922
ტიპი: ორგანიზაცია
1922 წელს კოტე აფხაზის თაოსნობით შეიქმნა დამოუკიდებლობის კომიტეტის „სამხედრო ცენტრი“.
1922
ტიპი: ორგანიზაცია
1922 წელს კოტე აფხაზი თანამოაზრეებთან ერთად იყო საქართველოს ინტერპარტიული პარიტეტული კომიტეტის (იგივე საქართველოს „დამოუკიდებლობის კომიტეტი”) შექმნის ერთ-ერთი ინიციატორი.
1921
ტიპი: ორგანიზაცია
ბოლშევიკური რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაცია-ანექსიის შემდგომ კოტე აფხაზი ქართველი ერის განმათავისუფლებელი მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი გახდა.
1918
ტიპი: ორგანიზაცია
1918 წლის 26 მაისამდე საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის ფუნქციებს ასრულებდა საქართველოს ეროვნული საბჭო, რომლის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული მოღვაწე კოტე აფხაზი იყო.
1917
ტიპი: ორგანიზაცია
1917 წლის 22 ნოემბერს საქართველოს ეროვნულმა ყრილობამ (რომელიც საქართველოს სრული სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის საკითხს განიხილდავდა) კოტე აფხაზი საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად აირჩია.
1910
ტიპი: ორგანიზაცია
1910-იან წლებში კოტე აფხაზი რუსეთის სახელმწიფო საბჭოს უკანასკნელი ქართველი წევრი იყო.
1906
ტიპი: ორგანიზაცია
1906-1913 წლებში კოტე აფხაზი თბილისის გუბერნიის საადგილმამულო ბანკის სამეურვეო კომიტეტის წევრად იყო არჩეული.
1922
ტიპი: ორგანიზაცია
ვასილ ჩიტაიშვილი 1922 წლიდან იყო მენშევიკური ორგანიზაციის კომიტეტის წევრი. მას არაერთი პარტიული მეტსახელი ჰქონდა: გლახუნა, აბრაგი, თარხანი, ბათუმში მოღვაწეობის დროს იცნობდნენ სახელით „მოუსვენარი“, ხოლო თბილისის ცენტრს უკავშირდებოდა მეტსახელით „კატო“.
1922
ტიპი: ორგანიზაცია
1922 წლის ოქტომბრამდე ბიძინა პირველი იყო საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი.
1902
ტიპი: ორგანიზაცია
კოტე ანდრონიკაშვილი 1902 წლიდან იყო სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი.
1917
ტიპი: ორგანიზაცია
ლადო გიორგობიანი 1917 წლიდან მუშაობდა თბილისის ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის მეოთხე რაიონის კოლექტივში.
1917
ტიპი: ორგანიზაცია
ლადო გიორგობიანი 1917 წლის რევოლუციის დროს გამოვიდა ბრძოლის ასპარეზზე და იმ დღიდან საქართველოს ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის ღირსეული წევრი იყო.
2026
ტიპი: ორგანიზაცია
1926 წლის აგვისტოს ჟურნალ „ბრძოლის“ (N14) ცნობით, ვანო ღლონტი გურიაში ტოლმაჩოვის რეაქციის დროს სოციალ-დემოკრატიულ მოძრაობას მიკედლა, ორგანიზაციების მუშაობაში ჩაება ორგანიზაციის თვალსაჩინო წევრი გახდა.
1926
ტიპი: ორგანიზაცია
1926 წლის აგვისტოს ჟურნალ „ბრძოლის“ (N14) ცნობით, ვანო ღლონტი იყო სოფლის სოციალ-დემოკრატიული რევოლუციური მოძრაობის ტიპური წარმომადგენელი და გამავრცელებელი.
1923
ტიპი: ორგანიზაცია
1923 წელს შექმნილ სამხედრო ცენტრში 15 პირი შედიოდა, გენერლები: კოტე აფხაზი, ვარდენ წულუკიძე და როსტომ მუსხელიშვილი, პოლკოვნიკები: გიორგი ხიმშიაშვილი, ელიზბარ გულისაშვილი, ალექსანდრე მაჭავარიანი და დიმიტრი ჩრდილელი, როტმისტრები: ლევან კლიმიაშვილი და სიმონ ბაგრატიონ-მუხრანელი, კაპიტანი ფარნაოზ ყარალაშვილი, ნიკოლოზ ზანდუკელი, იასონ კერესელიძე, სიმონ ჭიაბრიშვილი და ივანე ქუთათელაძე.
1925
ტიპი: ორგანიზაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, პავლე სვანიძე ქუთაისის ახალგაზრდობაში ცნობილი იყო, როგორც ახალგაზრდა მარქსისტთა წრის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი.
1927
ტიპი: ორგანიზაცია
1927 წლის აგვისტოს ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N26) დაბეჭდილი წერილის „დამოუკიდებლობის სადარაჯოზე“ მიხედვით, დოსიფე გაჩეჩილაძე სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ ჭიათურის მუშათა მოძრაობის ზეგავლენით მალე სოციალ-დემოკრატი გახდა და პარტიაში დაიწყო მუშაობა.
1925
ტიპი: ორგანიზაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი მ. ბერიშვილის წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, პეტრე დოლიძე იყო ძველი სოციალ-დემოკრატის შვილი, ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის წევრი, ნიჭიერი და მომზადებული ახალგაზრდა.
1925
ტიპი: ორგანიზაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, ამბროსი ჭელიძე იყო თბილისის პირველი რაიონის ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის წევრი და ერთ-ერთი ხელმძღვანელი, ბოლოს კი ამავე ორგანიზაციის თბილისის კომიტეტის წევრი.

