რეგისტრირებული ფაქტები5228
ფილტრი:
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1927
ტიპი: ორგანიზაცია
1927 წლის აგვისტოს ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N26) დაბეჭდილი წერილის „დამოუკიდებლობის სადარაჯოზე“ მიხედვით, დოსიფე გაჩეჩილაძე სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ ჭიათურის მუშათა მოძრაობის ზეგავლენით მალე სოციალ-დემოკრატი გახდა და პარტიაში დაიწყო მუშაობა.
1925
ტიპი: ორგანიზაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი მ. ბერიშვილის წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, პეტრე დოლიძე იყო ძველი სოციალ-დემოკრატის შვილი, ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის წევრი, ნიჭიერი და მომზადებული ახალგაზრდა.
1925
ტიპი: ორგანიზაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, ამბროსი ჭელიძე იყო თბილისის პირველი რაიონის ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის წევრი და ერთ-ერთი ხელმძღვანელი, ბოლოს კი ამავე ორგანიზაციის თბილისის კომიტეტის წევრი.
1925
ტიპი: ორგანიზაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გრიშა კეკელიძე იყო 23 წლის, სტუდენტი, აღმოსავლეთ გურიის ახალგაზრდობაში გამორჩეული მუშაკი, ადგილობრივი ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი.
1925
ტიპი: ორგანიზაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, ვასო კაპანაძე იყო ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის თბილისის მეორე რაიონის კოლექტივის წევრი, დაუზარელი მუშაკი, კარგად ცნობილი აღმოსავლეთ საქართველოს ახალგაზრდობაში და მათი შემაკავშირებელი ორგანიზაციის ირგვლივ.
1925
ტიპი: ორგანიზაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, ვანო ფხალაძე იყო მარქსისტთა ორგანიზაციის ადგილობრივი კომიტეტის წევრი, ენერგიული, მტკიცე ახალგაზრდა.
1925
ტიპი: ორგანიზაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, კოწია სამყურაშვილი იყო ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის აქტიური წევრი, პარტიულ მუშაობაში გაწვრთნილი ახალგაზრდა.
1925
ტიპი: ორგანიზაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, პავლე სვანიძე იყო 24 წლის, სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტი, ქუთაისის ახალგაზრდობაში ცნობილი, როგორც ახალგაზრდა მარქსისტთა წრის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი.
1921
ტიპი: ორგანიზაცია
1921 წლის შემოდგომიდან იუსტინე (ნიკო) შარაშიძემ სიღარიბის გამო უნივერსიტეტი დატოვა და მასწავლებლად მუშაობდა ზემო სურებში. აქაც განაგრძობდა პარტიულ მუშაობას, სხვა ამხანაგებთან ერთად ხელმძღვანელობდა ახალგაზრდა მარქისიტთა ორგანიზაციებს მთელ აღმოსავლეთ გურიაში.
1925
ტიპი: ორგანიზაცია
1925 წლის დეკემბრის ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, იუსტინე (ნიკო) შარაშიძე გიმნაზიის V კლასიდან იყო ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის წევრი, საუკეთესო მუშაკი. მოწაფეობის დროს ქუთაისში მუშაობდა და ითვლებოდა ორგანიზაციის აქტიურ წევრად.
1918
ტიპი: ორგანიზაცია
1918 წლის 18 იანვარს საქართველოს ეროვნული საბჭოს აღმასრულებელ კომიტეტს ეროვნული კომიტეტის თავმჯდომარე ალექსანდრე ქორქიამ გაუგზავნა წერილი გაუგზავნა და საბჭოს გააცნო კომიტეტის წევრები: ზურაბ ავალიშვილი, აპოლონ ურუშაძე, ალექსანდრე ჩერქეზიშვილი, კონსტანტინე მიქელაძე, გიორგი ლორთქიფანიძე, მიხეილ ჩოჩია, ვალერიან გიორგაძე, ალექსანდრე კვინიხიძე, თავმჯდომარე – ალექსანდრე ქორქია.
1918
ტიპი: ორგანიზაცია
1918 წლის 28 მარტს საქართველოს ნაციონალურ პარლამენტს წერილი გაუგზავნა ქ. ცარიცინის ქართულო ნაციონალური საზოგადოების გამგეობამ, ქალაქში შემდგარი საქართველოს საზოგადოების (127 წევრი) შესახებ. საზოგადოებამ შეიმუშავა დრეოებითი წესდება, აირჩია თავმდჯომარე, გამგეობა და კომისიის წევრები, რომლებიც განაგებენ ადმინისტრაციულ საქმეებს. 23 მარტს კრების სხდომაზე მიიღეს გადაწყვეტილება, რომ საქართველოს პარლამენტის მიერ წესდების დამტკიცების შემდეგ, ისინი უფრო აქტიურად უნდა ჩაერთონ სხვადასხვა საჭირბოროტო საკითხის მოგვარებაში. გარდა ამისა, მჭიდრო კავშირი უნდა იქონიონ ქართულ პარლამენტთან და ყველა საჭირო ინფორმაციას დროულად მიღება უნდა შეეძლოთ. ხელს აწერს თავმჯდომარე – პორფელ ნიკოლაშვილი, წევრები: ილია ყორანაშვილი, ვალოდია ქურდავანიძე, ლ. დუმბაძე.
1910
ტიპი: ორგანიზაცია
1910 წლის 21 მარტის გაზეთ „ახალი სხივში“ ჩოხატაურის სამკითხველოს გამგე ს. თავართქილაძე აქვეყნებს სამადლობელ წერილს მიხეილ იულონის ძე კალანდაძის მისამართით, რომელმაც სამკითხველოს ბაქოდან 7 მანეთი და 10 კაპიკი გამოუგზავნა.
1910
ტიპი: ორგანიზაცია
1910 წლის 5 მარტის გაზეთ „ახალი სხივის“ ცნობით, ბათუმში 3 ქართული დასი ფუნქციონირებდა: გიგას და უ. მამულოვის დასი და ადგილობრივ სცენისმოყვარეთა ჯგუფი, რომელსაც ბ. ხარიხაშვილი რეჟისორობდა.
1910
ტიპი: ორგანიზაცია
1910 წლის გაზეთ „ახალი სხივის“ ცნობით, თბილისში, ქსენიევის ქუჩაზე (ვეტცელის სასტუმროს ახლოს), მდებარეობდა კერძო სამკურნალო 30 მუდმივი საწოლით, სამშობიარო განყოფილებით და მიკროქიმიურ–ბაქტერიოლოგიური ლაბორატორიით, რომელსაც ე. გ. ფედოროვი ხელმძღვანელობდა.
1922
ტიპი: ორგანიზაცია
1922 წლის 15 მარტის ჟურნალ „თავისუფალი საქართველოს“ (N18) ცნობით, სილიბისტრო ჯიბლაძე იყო საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის დამაარსებელი და ბელადი.
1921
ტიპი: ორგანიზაცია
1921 წლის 30 სექტემბრის ჟურნ. „თავისუფალი საქართველო“ (N9-10) ცნობით, სამსონ კილაძე იყო მესამე დასელი. იგი ჯერ კიდევ სემინარიის წლებში დაუკავშირდა მათ. თავდავიწყებით უყვარდა პარტია და ასრულებდა მის დავალებებს.
1914
ტიპი: ორგანიზაცია
1914 წლის თებერვალში დონის როსტოვში გაიმართა სახალხო უნივერსიტეტის წევრთა კრება, რომლის თავმჯდომარედ ერთხმად აირჩიეს პარმენ ჭიჭინაძე და გააშავეს ცნობილი პარამანოვი და სხვა ბურჟუაზიული საზოგადო მოღვაწეეები.
1906
ტიპი: ორგანიზაცია
1906 წელს ქუთაისის სოციალ-დემოკრატიულმა ორგანიზაციამ პარმენ ჭიჭინაძე გაერთიანებულ ყრილობაზე გაგზავნა თავის წარმომადგენლად. მან ქართველოვის ფსევდონიმით მიიღო მონაწილეობა.
1921
ტიპი: ორგანიზაცია
1921 წლის 15 მაისის ჟურნალ „თავისუფალ საქართველოში“ (N1) დაბეჭდილ წერილში „პარტიები საქართველოში“ აღნიშნულია: ბოლშევიკებმა გამოაცხადეს, რომ ლეგალიზაციას მისცემენ მხოლოდ იმ პარტიებს, რომელთაც სწამთ მესამე ინტერნაციონალი და საბჭოთა სისტემა. ასეთები აღმოჩნდნენ თედო ღლონტი და ყოფილი ბოლშევიკი, შემდეგ ფედერალისტთა დეპუტატი შალვა ნუცუბიძე მცირე ჯგუფით. ისინი გამოსცემდნენ გაზეთ „სოც. ფედერალისტს“. სოციალ-ფედერალისტთა პარტიამ ისინი პარტიიდან გააძევა და გაზეთის შესახებ გამოაქვეყნა განცხადება, რომ პარტიის ორგანო არ იყო.
2026
ტიპი: ორგანიზაცია
1917 წლის 14 ოქტომბრის „სახალხო საქმის“ ცნობით, სომეხთა სახალხო პარტიამ დამფუძნებელი კრების სიაში შეიყვანა მ. ი. პაპაჯანოვი, ს. ს. არუტინოვი, კ. მ. ტერ-პეტროსოვი, ექიმი ა. აივაზიანი, ი. ა. ვარიანი.

