საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები32760

ფილტრი:
ფაქტის ტიპი ღონისძიება

1873

ტიპი: ღონისძიება

1873 წელს შიო არაგვისპირელი და მისი ძმა მამამ დუშეთის სასწავლებელში მიაბარა.

1877

ტიპი: ღონისძიება

1877 წლამდე დუშეთის სასწავლებელში მიბარებული შიო არაგვისპირელი ძმასთან ერთად მამიდაშვილის, ხაზინის ბუღალტრის, სახლში ცხოვრობდა.

1877

ტიპი: ღონისძიება

1877 წელს მამის გარდაცვალების შემდეგ შიო არაგვისპირელი ძმასთან ერთად გამოიპარა დუშეთიდან, სადაც მამიდაშვილი სასტიკ პირობებში ამყოფებდა მათ.

1883

ტიპი: ღონისძიება

1883 წლამდე შიო არაგვისპირელი მღვდლობაზე ოცნებობდა.

1877

ტიპი: ღონისძიება

1877 წელს მამის გარდაცვალების შემდეგ შიო არაგვისპირელი ძმასთან ერთად დუშეთიდან გამოიქცა და თავის მშობლიურ სოფელ ქაისხევში ჩავიდა.

1877

ტიპი: ღონისძიება

1873-1877 წლებში წილკანში გადასული ზაქარია დედაბრიშვილის ოჯახი იქ ორ ოთახში ცხოვრობდა. ზაქარიამ ვეღარ მოასწრო საცხოვრებლისთვის რამის მიმატება, რადგან მალევე გარდაიცვალა.

1877

ტიპი: ღონისძიება

შიო არაგვისპირელის ოჯახს მამის სიცოცხლეშიც ძალიან უჭირდა და 1877 წელს ზაქარია დედაბრიშვილის გარდაცვალების შემდეგ კიდევ უფრო დიდ გაჭირვებაში ჩავარდნენ.

1867

ტიპი: ღონისძიება

შიო არაგვისპირელი მადლიერებით იხსენებდა პაპას, მახარეს, რომელიც 1867-1873 წლებში მათთაც ცხოვრებისას ტკბილად უამბობდა სხვადასხვა ამბავს.

1867

ტიპი: ღონისძიება

შიო არაგვისპირელი თავის პაპა მახარეს, რომელთანაც 1867-1873 წლებში ცხოვრობდა, აღწერდა როგორც ბრგე, სრულიად გაჭაღარავებულ, უცოლშვილოდ დარჩენილ კაცს.

1867

ტიპი: ღონისძიება

1867-1873 წლებში ქაისხევში ცხოვრების პერიოდიდან შიო არაგვისპირელს განსაკუთრებით დაამახსოვრდა პაპა, მახარე.

1883

ტიპი: ღონისძიება

1883-1889 წლებში თბილისში სწავლის პერიოდში შიო არაგვისპირელი და მისი ძმა, გიორგი საზაფხულო არდადეგებზე მშობლიურ სოფელში ჩადიოდნენ.

1883

ტიპი: ღონისძიება

1883-1889 წლებში შიო არაგვისპირელი ყოველთვის თვალცრემლიანი შესთხოვდა ღმერთს დახმარებას, როცაკი ამხანაგებისა თუ მასწავლებლებისგან უსამართლო დამოკიდებულებას გადაეყრებოდა.

1885

ტიპი: ღონისძიება

1885 წელს შიო არაგვისპირელის დედამ მესამე შვილი გიორგიც თბილისის სასულიერო სასწავლებელში მიაბარა.

1885

ტიპი: ღონისძიება

1885 წლიდან გიორგი დედაბრიშვილი, რომელიც თბილისში ძმების მსგავსად სასულიერო სასწავლებელში სწავლობდა, ნათესავებთან ცხოვრობდა.

1885

ტიპი: ღონისძიება

1885 წლიდან შიო არაგვისპირელი და მისი უმცროსი ძმა, გიორგი ორი წლის განმავლობაში, რაც თბილისის სასულიერო სასწავლებელში სწავლობდნენ, ყოველდღიურად იყოფდნენ ერთ კერძს.

1885

ტიპი: ღონისძიება

1885 წლიდან თბილისში სწავლის პერიოდში შიო არაგვისპირელი და მისი ძმები საღამომდე ერთად იყვნენ, მერე კი უმცროსი მიდიოდა ნათესავთან, სადაც იყო გაჩერებული.

1883

ტიპი: ღონისძიება

შიო არაგვისპირელს ღვთისმოყვარეობა სასულიერო სემინარიაში ჩაბარებამდე გაჰყოლია, შემდეგ კი მისი რწმენა 1883 წელს ერთ დღეში დამსხვრეულა.

1890

ტიპი: ღონისძიება

ზღვაში გასვლა შიო არაგვისპირელის ოცნება იყო ახალგაზრდობაში და როცა 1890 წელს გემით ოდესაში გაემგზავრა, დღედაღამ ბაქანს არ შორდებოდა, თვალს ვერ წყვეტდა ზღვას.

1890

ტიპი: ღონისძიება

1890 წელს ვარშავაში გამგზავრებისას თავდაპირველად შიო არაგვისპირელი გემით ოდესაში წავიდა და მგზავრობისას ზღვამ იმდენად მოაჯადოვა, რომ საშინელი ღელვის დროსაც კი არ შორდებოდა გემბანს.

1889

ტიპი: ღონისძიება

1889 წლიდან შიო არაგვისპირელმა ფსევდონიმი მხოლოდ იმიტომ აიღო, რომ თავისი ვინაობის გამომჟღავნება არ სურდა.

1890

ტიპი: ღონისძიება

1890-იან წლებში თედო სახოკიას არ სურდა თავისი ვინაობის გამომჟღავნება და გულუბრყვილოდ ეგონა, რომ მუდმივად ასე იქნებოდა.

1889

ტიპი: ღონისძიება

1889 წელს შიო არაგვისპირელს გული მოსდიოდა იმათზე, ვისი ხელითაც ნაწერები რედაქციებში გააგზავნა, რადგან გარკვეული დროის მერე გამომჟღავნებულა, რომ ფსევდონიმ არაგვისპრელის უკან სწორედ ის იმალებოდა.

1884

ტიპი: ღონისძიება

1885 წელს, თბილისის სასულიერო სემინარიაში სწავლის მეორე წელს, თედო სახოკია სოციალიზმთან ზიარების შემდეგ ახალ პროგრესულ გზას დაადგა და ფიქრობდა, რომ ამის შემდგომ მხოლოდ მის სიმარჯვეზე იქნებოდა დამოკიდებული შეძლებდა თუ არა იგი ამოსვლას იმ ჭაობიდან, სადაც იმდროინდელ სემინარიელთა უმრავლესობა ყოფილა ჩაფლული.

1877

ტიპი: ღონისძიება

1877 წელს პაპამის შიო იოსავასთან სახლობის დროს, პაპა მას ხშირად რუსულად „მამაო ჩვენოს“ თქმას სთხოვდა.

1877

ტიპი: ღონისძიება

1877 წელს, რადგან სამეგრელოს სასულიერო სასწავლებელში შესასვლელად თედო სახოკიას ქართული უნდა სცოდნოდა, ენის შესასწავლად მამამ ზაფხულამდე თავის ბიძას, შიო იოსავას მიაბარა.