რეგისტრირებული ფაქტები19698
ფილტრი:
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1886
ტიპი: ავტორობა
1886 წლის 17 მაისის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნდა კონსტანტინე ქრისტეფორეს ძე მამაცაშვილის ავტორობით სათავადაზნაურო სკოლის ანგარიში, რომ გასულ წელს პანსიონში მოსწავლეების ფულადი დახმარების ხარჯი შეადგენდა 305 მანეთს, რომელიც იმ წელს ფინანსების სიმცირის გამო გამგე-კომიტეტმა შეამცირა.
1886
ტიპი: ავტორობა
1886 წლის 17 მაისის გაზეთ „ივერიაში“ კონსტანტინე ქრისტეფორეს ძე მამაცაშვილის ავტორობით გამოქვეყნდა სათავადაზნაურო სკოლის გამგე-კომიტეტის განცხადება, რომ სკოლაში ინსპექტორი განაგებდა ოთხ მოსამზადებელ და ოთხ პროგიმნაზიულ კლასს, რომლებსაც სექტემბრიდან შეიძლებოდა მეხუთე კლასიც დამატებოდა.
1886
ტიპი: ავტორობა
1886 წლის 17 მაისის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნდა კონსტანტინე ქრისტეფორეს ძე მამაცაშვილის ავტორობით სათავადაზნაურო სკოლის გამგე-კომიტეტის განცხადება, რომ სკოლაში ინსპექტორს პროგიმნაზიული და მოსამზადებელი კლასების გარდა სამეთვალყურეოდ ჩაბარებული ჰქონდა პანსიონიც, სადაც 63 მოსწავლე სწავლობდა.
1888
ტიპი: ავტორობა
1888 წლის 12 მარტის გაზეთი „ივერია“ იუწყება, რომ მღვდელმა დიმიტრი ჯანაშვილმა, რომელიც ქალაქ ნუხაში (შაქი) მოღვაწეობდა შეადგინა ვრცელი წერილი ქრისტიანობის მდგომარეობის შესახებ საინგილოში და დაბეჭდვის ნებართვის ასაღებად წარუდგინა ეგზარქოსს, რომელმაც ნება დართო მას ზოგიერთი ადგილების გამოკლებით დაებეჭდა ეს წერილი.
1886
ტიპი: ავტორობა
1886 წლის 17 მაისის გაზეთ „ივერიაში“ კონსტანტინე ქრისტეფორეს ძე მამაცაშვილის ავტორობით გამოქვეყნდა სათავადაზნაურო სკოლის გამგე-კომიტეტის მიერ კრებაზე განცხადებული მოსაზრება, რომ ამავე წელს პროგიმნაზიულ მეოთხე კლასში სწავლობდა 10-მდე მოსწავლე, რომელთაგან 7 მაინც მეხუთე კლასში უნდა გადასულიყო, რადგან თავისუფლად შეეძლოთ მაღალი კლასის პროგრამის ათვისება.
1886
ტიპი: ავტორობა
1886 წლის 17 მაისის გაზეთ „ივერიაში“ კონსტანტინე ქრისტეფორეს ძე მამაცაშვილის ავტორობით გამოქვეყნდა სათავადაზნაურო სკოლის გამგე-კომიტეტის კრებაზე განცხადებული მოსაზრება, რომ რამდენიმე წლის გამოცდილებით სკოლაში სწავლის პროცესის უკეთ წარმართვისათვის უმჯობესი იყო მუდმივი მასწავლებლის დანიშვნა პროგიმნაზიულ კლასებშიც კი და თუ ყველა საგნებისთვის არა ზოგიერთისთვის მაინც.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 16 იანვრის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, ერევანში საქართველოს დიპლომატიური მისიის წარმომადგენლის მოადგილე ალექსანდრე ყანჩელმა საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრ ევგენი გეგეჭკორს მისწერა, რომ ერევანში დიდი ბრიტანეთის მისიის მეთაურმა გურსიმ აცნობა საქართველოს და აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის აღიარება.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 16 იანვრის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, ერევანში საქართველოს დიპლომატიური მისიის წარმომადგენლის მოადგილე ალექსანდრე ყანჩელმა საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრ ევგენი გეგეჭკორს მისწერა, რომ ერევანში დიდი ბრიტანეთის მისიის მეთაური გურსი მილოცვას უგზავნიდა საქართველოს მთავრობას დამოუკიდებლობის ცნობის გამო.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 18 იანვრის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, დამფუძნებელი კრების თავმჯდომარის უფროსმა მოადგილე ალექსანდრე ლომთათიძემ საპასუხო დეპეშა გაუგზავნა აზერბაიჯანის პარლამენტის თავმჯდომარეს, რომელშიც მადლობას უხდის საქართველოს დამოუკიდებლობის მოლოცვისთვის და ასევე ულოცავს აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის აღიარებას.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 18 იანვრის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, დამფუძნებელი კრების თავმჯდომარის უფროსმა მოადგილე ალექსანდრე ლომთათიძემ დეპეშა გაუგზავნა სომხეთის პარლამენტის თავმჯდომარეს, რომელშიც იმედოვნებს, რომ ევროპა არ დააყოვნებს სომხეთის მიღებას და სომხეთიც მალე იდღესასწაულებს დამოუკიდებლობის ცნობას.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 21 იანვრის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, სომხეთის დამოუკიდებლობის ამერიკული კომიტეტის თავმჯდომარე ჯერარდიმ განაცხადა, რომ აუცილებელი არ იყო სომხეთის მანდატის აღება, ამერიკას თავდაპირველად სომხეთის დამოუკიდებლობა უნდა ეღიარებინა და ხელშეკრულებათა საშუალებით დახმარებოდა – გაეგზავნა 4000 მეზღვაური რკინიგზის დასაცავად შავი ზღვიდან ერევნამდე სურსათის გადატანისას.

