რეგისტრირებული ფაქტები19698
ფილტრი:
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1896
ტიპი: ავტორობა
1882 წლის ჟურნალ „ივერიის“ (N 4–5; რედაქტორი: ილია ჭავჭავაძე) რუბრიკაში „ნახული და გაგონილი“ დაიბეჭდა „მგზავრის შენიშვნები“, რომელშიც სამხრეთ საქართველო იყო აღწერილი. ავტორი აღნიშნავს, რომ ახალციხის მოსახლეობა მრავალეროვანი იყო: სომხები, ფრანგები, ებრაელები.ყველანი ქართულად საუბრობდნენ, გარდა ბოლო დროს ერზრუმიდან გადმოსახლებული სომხებისა.
1896
ტიპი: ავტორობა
1882 წლის ჟურნალ „ივერიის“ (N 4–5; რედაქტორი: ილია ჭავჭავაძე) რუბრიკაში „ნახული და გაგონილი“ დაიბეჭდა „მგზავრის შენიშვნები“, საიდანაც ვგებულობთ, რომ ავტორმა სამხრეთ საქართველოს სოფლებში (ხიზაბავრა, ხერთვისი, ბარალეთი, ტოლოში, ქილდა, მუსხი), სადაც ქართული არ ისწავლებოდა წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამოცემული 300 ქართული წიგნი ჩაიტანა.
1896
ტიპი: ავტორობა
1882 წლის ჟურნალ „ივერიის“ (N 4–5; რედაქტორი: ილია ჭავჭავაძე) რუბრიკაში „ნახული და გაგონილი“ დაიბეჭდა „მგზავრის შენიშვნები“. ავტორი სინანულით აღნიშნავდა, რომ სამხრეთ საქართველოს სოფლებში (ხიზაბავრა, ხერთვისი, ქილდა, ტოლოში, მუსხი, ბარალეთი) ყოფა ქართული იყო, მაგრამ სკოლებში ქართული არ ისწავლებოდა.
1896
ტიპი: ავტორობა
1882 წლის ჟურნალ „ივერიის“ (N 4–5; რედაქტორი: ილია ჭავჭავაძე) რუბრიკაში „ნახული და გაგონილი“ დაიბეჭდა „მგზავრის შენიშვნები“. ავტორი წერილში აღწერს სამხრეთ საქართველოს და იქაურ ყოფას. ის აღნიშნავს, რომ ხერთვისის ხეობაში 6 სკოლა არსებობდა: ხერთვისში, ბარალეთში, ხიზაბავრაში, ტოლოშში, ქილდაში და მუსხში.
1882
ტიპი: ავტორობა
1882 წლის ჟურნალ „ივერიის“ (N 2; რედაქტორი: ილია ჭავჭავაძე) რუბრიკაში „შინაური მიმოხილვა“ აღნიშნული იყო, რომ საქართველოში საკათალიკოსოს მოსპობისა და ეგზარქოსობის შემოღების პერიოდში სასულიერო სემინარიებში მოისპო ქართული ლიტერატურისა და საქართველოს ისტორიის სწავლება, ეს გამოწვეული იყო იქედან, რომ საქართველოს ეკლესიას პეტერბურგის უწმინდესი სინოდი განაგებდა, რომელიც რუსული ენის გავლენის გაზრდას ცდილობდა.
1882
ტიპი: ავტორობა
1882 წლის ჟურნალ „ივერიის“ (N2; რედაქტორი ილია ჭავჭავაძე) რუბრიკით „შინაური მიმოხილვა“ დაიბეჭდა წერილი გიმნაზიებში ქართული ენისა და ლიტერატურის სწავლების სავალალო მდგომარეობის შესახებ; სკოლებში ქართული ენის გაკვეთილები ტარდებოდა კვირაში მხოლოდ ორჯერ ან სამჯერ, ისიც მეექვსე გაკვეთილზე.

