რეგისტრირებული ფაქტები19586
ფილტრი:
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 12 ივლისს ახალქალაქში (გორის მაზრა) ისიდორე რამიშვილმა მოხსენება წაიკითხა საქართველოს მდგომარეობის შესახებ, გაიხსენა ჯარის და გვარდიის ბრძოლა შინაურ და გარეულ ფრონტებზე, აღნიშნა, რომ დამფუძნებელი კრება ახლო მომავალში კონსტიტუციას დაამტკიცებდა. ის 13 ივლისს მოხსენებით გამოვიდა კავთისხევშიც.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 24 აგვისტოს „ერთობაში“ პროხოროვის (დონის ოლქი) ქვანახშირის მაღაროს მუშები გიორგი ჭილაშვილი და იონა მშვიდობაძე, რომლებიც ვლადიკავკაზის ჩეკაში იყვნენ დატუსაღებულები, მადლობას უხდიან საგარეო საქმეთა მინისტრს და საქართველოს კონსულს ვლადიკავკაზში, რომლებმაც ისინი ტყვეობიდან დაიხსნეს.
1919
ტიპი: ავტორობა
1919 წლის 6 ოქტომბრის გაზეთში „ვოლნი გორეცი“ ლ. კრემერი თავის რუბრიკაში („მთიელები რუსულ ლიტერატურაში“) მ. ლერმონტოვის შემოქმედებას განიხილავდა და აღნიშნავდა, რომ რუსი მწერლის მიერ შექმნილ თავისუფლებისმოყვარე მთიელთა სახეებს ბევრი რამ ჰქონდათ საერთო ბაირონის გმირებთან – ჩაილდ ჰაროლდან და კორსართან.
1919
ტიპი: ავტორობა
1919 წლის 21 ივნისს მთავარგამგე სერგი დანელია და საქმისმწარმოებელი მაქსიმე ბერძნიშვილი გორის ქალთა გიმნაზიის დირექტორს 18 ივნისის N 129 მიწერილის პასუხად აცნობებენ, რომ მისი შუამდგომლობის დაკმაყოფილება შეუძლებლად მიაჩნდათ, ვინაიდან ერთი და იმავე პირისთვის ორი კლასის დამრიგებლობის დაკისრება კანონით არ იყო გათვალისწინებული.
1918
ტიპი: ავტორობა
1918 წელს ბარბარე ამილახვარმა გორის ქალთა გიმნაზიის პედაგოგიური საბჭოს თავმჯდომარეს მისწერა, რომ ის ორი (მე-6 და მე-7) კლასის დამრიგებელი იყო. ანაზღაურებას მხოლოდ ერთი კლასიდან იღებდა, რის გამოც პედაგოგიურმა საბჭომ სამინისტროსთან შუამდგომლობა აღძრა. შუამდგომლობის შედეგები მისთვის ცნობილი არ იყო, ამიტომ მან პედაგოგიურ საბჭოს სთხოვა ეს საკითხი სამინისტროსთვის შეეხსენებინათ.
1919
ტიპი: ავტორობა
1919 წლის 9 თებერვლის გაზეთ „ვოლნი გორეცში“ ლ. კრემერი ვრცლად განიხილავდა ალექსანდრე პუშკინის ნაკლებად ცნობილ პოემას „გალუბს“, მოხუცი ჩეჩნის დრამატულ ამბავს, იმის ნიმუშად, რომ მთიელთა სამოცწლიანი ბრძოლა მარადიულ ექოდაა დარჩენილი რუსულ ლიტერატურაში და იგი რადიკალურად განსხვავდება რუსეთის ოფიციოზის თვალსაზრისისგან. წერილში ნახსენებია მარლინსკიც.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 10 აგვისტოს გაზეთი „ერთობის“ ცნობით, ყირიმში მცხოვრებ ქართველთა ცენტრალური ეროვნული კომიტეტის თავმჯდომარე ვ. ი. ბელისიძე თბილისში დაბრუნდა, რათა მთავრობისთვის 1000-მდე ქართველის მდგომარეობის შესახებ მოეთხრო, რომელთაგან ბევრს სამშობლოში დაბრუნება უნდოდა, მაგრამ ხელს გზის სიძვირე უშლიდა.
1919
ტიპი: ავტორობა
1919 წლის 29 სექტემბრის გაზეთში „ვოლნი გორეცი“ გაპო ბაევის სტატია გვიამბობს:„ დაღესტნის აჯანყებით დაწყებულმა ჩრდილოკავკასიელთა განმათავისუფლებელმა ბრძოლამ ოსეთის ხელისუფალთა წარმომადგენლებზეც იმოქმედა: ოსეთის მმართველის, პოლკოვნიკ ხაბაევის მიერ დანიშნული სოფლის მოხელეების სასტიკი ტონი უბრალო ხალხის მიმართ ამ რამდენიმე თვეში ისე შერბილდა, რომ ლამის ლაქუცად გადაიქცა“.
1934
ტიპი: ავტორობა
1934 წლის 4 იანვარს დავით შარაშიძემ დედას, ნინო ქიქოძეს საფრანგეთიდან საქართველოში გაუგზავნა ღია ბარათი, რომელშიც წერდა შვილსა და ორსულ მეუღლეზე, რომლის სამსახურის გამოც მათ სახცოვრებელი ადგილი შეიცვალეს. ასევე შეატყობინა, როგორი წახალისება ჰქონდათ საფრანგეთში მასწავლებლებს შვილების გაჩენის შემთხვევაში.
1919
ტიპი: ავტორობა
1919 წლის 29 სექტემბრის გაზეთ „ვოლნი გორეცში“ გამოქვეყნებულ სტატიაში აჰმედ ცალიგოვი წერს, რომ „ერთიანი და განუყოფელი“ რუსეთი ფინეთსაც კი არ თმობს (ს. საზონოვის პროტესტი), მით უფრო არასოდეს აიღებს ხელს ამიერკავკასიაზე. მას შავი რეაქციისგან კავკასიის ხსნის გზად ერთიანი ბრძოლა და კონფედერაცია მიაჩნდა.

