საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები19424

ფილტრი:
ფაქტის ტიპი ავტორობა

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 3 იანვრის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, პოღოს ნუბარმა სომხეთის საგარეო საქმეთა მინისტრ ალექსანდრე ხატისოვს მისწერა, რომ მისი დეპეშიდან გაიგო ზანგეზურში მომხდარი გამარჯვებისა და თბილისში შეთანხმების ამბავი, რის გამოც ნუბარ-ფაშა გამოთქვამდა სიხარულს.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის პირველი აპრილის ჟურნალში „ვაზი და ღვინო“ ველისციხის შემნახველ-გამსესხებელი ამხანაგობის წევრი იმ ღვაწლსა და ქველმოქმედებაზე წერდა, რომელსაც მისი ამხანაგობა ეწეოდა. 1919 წლის 28 მარტს შემდგარა კრება, რომელზეც განიხილეს და დაამტკიცეს ანგარიშები, გაანაწილეს მოგება, მაგრამ ამის შემდეგ გამგეობის არჩევნები ჩატარდა და რამდენიმე თანამდებობის პირი შეიცვალა. სტატიის ავტორმა იმედი გამოთქვა, რომ ამხანაგობა გეზს არ შეიცვლიდა და ისევ ისე გააგრძელებდა მუშაობას.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 21 აგვისტოს „ერთობაში“ დაიბეჭდილ თბილისის პროფესიულ კავშირთა თავმჯდომარის, ხელაძის განცხადებაში აღნიშნულია, რომ ბათუმიდან ინგლისის მთავრობის გასვლის შემდეგ პროფ. კავშირთა რიცხვმა 22-ს მიაღწია, რომელიც 7 500 მუშას აერთიანებდა. ორგანიზაციას დროებითი საბჭო ხელმძღვანელობდა, აღმასრულებელი ბიუროს თავმჯდომარე კი გრ. აიოლო იყო.

1919

ტიპი: ავტორობა

1919 წლის 30 დეკემბერს აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ფატალი ხან ხოისკიმ საქართველოსა და სომხეთის საგარეო საქმეთა მინისტრებს – ევგენი გეგეჭკორსა და ალექსანდრე ხატისოვს გაუგზავნა დეპეშა, რომელშიც წერდა, რომ აზერბაიჯანის დელეგაციის ინიციატივით სომხეთ-აზერბაიჯანის კონფერენციამ ბაქოში სასურველად და მიზანშეწონილად ცნო ამიერკავკასიის დამოუკიდებელ რესპუბლიკათა კონფედერაციის დაარსების იდეა.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 21 აგვისტოს გაზეთ „ერთობის“ ცნობით, დასავლეთ საქართველოდან დაბრუნდა ინჟინერი სმოლნიკოვი, რომელიც მიწათმოქმედების სამინისტროსადმი წარდგენილ მოხსენებაში აღნიშნავდა, რომ სახელმწიფოებრივი მნიშვნელობის საქმე იყო მდ. ენგურის მიმდინარეობის მოწესრიგება, რადგან მდინარე ნაპირებს გადადიოდა და დიდ ზარალს აყენებდა ზუგდიდის მაზრას.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის პირველი აპრილის ჟურნალში „ვაზი და ღვინო“ სოლომონ ჩოლოყაშვილი მევენახეებს უხსნიდა, როგორ გაებათ მავთული ვენახებში.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის პირველი აპრილის ჟურნალში „ვაზი და ღვინო“ მიხეილ შალამბერიძე მკითხველს ყურძნის შემადგენლობას ასწავლიდა.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის პირველი აპრილის ჟურნალში „ვაზი და ღვინო“ ივანე ანდრონიკაშვილი წერდა, როგორ მოიმატებდა ღვინის ფასი და მოთხოვნა საერთაშორისო ბაზარზე, თუკი მეღვინე-მევენახეები მისი დაყენების ტექნოლოგიას შეცვლიდნენ. მისი აზრით, მარტო მევენახეები ამას ვერ შეძლებდნენ და ეს საქმე კოოპერატივებსა და ღვინით მოვაჭრე სააქციო საზოგადოებებს უნდა გაეკეთებინათ.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წლის პირველ დეკემბერს ევსევი კევლიშვილი ქართველ ერს საქართველოს დამოუკიდებლობის 6 თვის თავს ულოცავდა.

1928

ტიპი: ავტორობა

1928 წელს ვინმე სოლომონი, რომელმაც გიგო შარაშიძის თარგმანი მიიღო, მას გამოცემას შეჰპირდა და მისწერა, რომ ფსევდონიმი „სოფლის მასწავლებელი“ ზოგადი იყო და სახელის გარეშე ცენზორი წიგნს არ დაბეჭდავდა.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წლის 6 დეკემბერს სანგანიძე გაზეთ „სახალხო საქმეს“ სთხოვს, გამოაცხადონ, რომ მას დასაბეჭდად გამზადებული აქვს ცნობილი გერმანელი პროფესორის, პირსთორფის ლექცია „ქალთა შრომა და ქალთა საკითხის" შემოკლებული ვერსია.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წლის 6 დეკემბრის გაზეთ „სახალხო საქმეში“ გამოქვეყნებულ განცხადებაში რედაქცია ქართველ საზოგადოებას სთხოვდა, დახმარებოდა მძიმე ავადმყოფ მსახიობს, ვალერიან შალიკაშვილს, რომელსაც სოხუმში გამგზავრება ესაჭიროებოდა.

1919

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 3 იანვრის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, 1919 წლის 31 დეკემბერს საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრმა ევგენი პეტრეს ძე გეგეჭკორმა აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა მინისტრ ფატალი ხან ხოისკის მისწერა, რომ მიიღო სომხეთის საგარეო საქმეთა მინისტრ ალექსანდრე ხატისოვის შეტყობინება ორდუბატისა და ნახიჭევანის მაჰმადიანთა მიერ სომხეთის გოხტანას წინააღმდეგ სამხედრო ოპერაციების დაწყების შესახებ.

1952

ტიპი: ავტორობა

1952 წლის 1-ლ ოქტომბერს შალვა მაღლაკელიძემ გაიოზ მაღლაკელიძეს მისწერა, რომ ვიზაზე უარი მიიღო და პარიზში წასვლას ვერ ახერხებდა. იგი გეგმავდა, ამ საკითხთან დაკავშირებით ნოე ცინცაძისთვისა და ევგენი გეგეჭკორისთვის მიეწერა.

1952

ტიპი: ავტორობა

1952 წლის 20 სექტემბერს შალვა მაღლაკელიძემ გაიოზ მაღლაკელიძეს მისწერა, რომ იგი ბერლინში დავით ვაჩნაძეს შეხვდა. 21 სექტემბერს კი სხირტლაძისა და კონსტანტინე კრომიადის ნახვას აპირებდა.

1952

ტიპი: ავტორობა

1952 წლის 30 აგვისტოს შალვა მაღლაკელიძემ გაიოზ მაღლაკელიძეს მისწერა, რომ 18 საათსა და 50 წუთზე იგი მიუნხენიდან ბერლინში მიემგზავრებოდა.

1928

ტიპი: ავტორობა

1928 წლის 16 ნოემბერს კ. დ. მაჭავარიანმა გიგო შარაშიძეს მისწერა, რომ ფეხი მოიტეხა და ლოგინად ჩავარდა, ახლობლები კი არ ნახულობდნენ.

1928

ტიპი: ავტორობა

1928 წლის 16 ნოემბერს კ. დ. მაჭავარიანმა გიგო შარაშიძეს მისწერა წერილი, რომლის თანახმადაც ნოე შველაძე და კ. დ. მაჭავარიანი ერთსა და იმავე დაწესებულებაში მუშაობდნენ.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წლის 6 დეკემბრის გაზეთ „სახალხო საქმის“ მეშვეობით შვილები: კოწია, ნადეჟდა, ნინო, ალექსანდრა, თამარი, მარუსია და ვერა ადანიები, სიძეები: გიორგი ჩხეიძე და ივანე კაპანაძე აუწყებენ ნათესავებსა და მეგობრებს პაშა კონსტანტინეს ასული ჩიქოვანი-ადანაიას გარდაცვალებას. დაკრძალვა გაიმართებოდა 6 დეკემბერს ქუთაისში, საფიჩხიის სასაფლაოზე.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წლის 6 დეკემბრის გაზეთ „სახალხო საქმეში“ ივანე და ნიკოლოზ ყიფშიძეები ატყობინებენ ნათესავებსა და მეგობრებს, რომ 6 დეკემბერს გადაიხდიან მათი საყვარელი დის, ანეტა ყიფშიძის სულის მოსახსენიებელ წირვასა და პანაშვიდს ქაშუეთის ეკლესიაში.

1928

ტიპი: ავტორობა

1928 წლის 16 ნოემბერს კ. დ. მაჭავარიანმა გიგო შარაშიძეს მისწერა, რომ ცხოვრობდა ბათუმის პარტიული სკოლის ერთ ოთახში, საიდანაც გაგდებით ემუქრებოდნენ.

1914

ტიპი: ავტორობა

1914 წელს მარიამ ლომინაძემ ბახვის შრომის სკოლაში გაგზავნა მასწავლებელთა სია, რომელშიც აღნიშნული იყო, ვინ რჩებოდა მასწავლებლად. ლომინაძე ასევე იწერებოდა, რომ გიგო შარაშიძე პენსიაზე გადიოდა.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წელს ტრაპიზონის კონფერენციაზე ამიერკავკასიის დელეგაციამ აღნიშნა, რომ სახელმწიფო ასრულებდა საერთაშორისო სამართლის ყველა მოთხოვნას, აწარმოებდა მოლაპარაკებას რუსეთ-თურქეთის ომის შედეგების ლიკვიდაციისა და თურქეთთან მტკიცე მშვიდობის დამყარებასთან დაკავშირებით. იმავდროულად გადასცეს ინფორმაცია ამიერკავკასიაში მმართველობის ფორმისა და ტერიტორიების შესახებ. დოკუმენტს ხელს აწერენ: თავმჯდომარე ა. ჩხენკელი და საქმეთა მმართველი მ. თუმანოვი.

1918

ტიპი: ავტორობა

1918 წელს ტრაპიზონში ამიერკავკასიის დელეგაცია არ დაეთანხმა ოტომანთა დელეგაციას ბრესტის ხელშეკრულების ქმედითობასთან დაკავშირებით და შეახსენა 1/14 იანვრის მიმართვით, თურქეთმა თვითონ უწოდა ამიერკავკასიას დამოუკიდებელი. ტრაპზონში ორი დელეგაციის ყოფნის ფაქტი ამტკიცებდა ორივე მხარის მიერ ბრესტ-ლიტოვსკის ხელშეკრულების იგნორირებას. საჭირო იყო მოლაპარაკებების სიმძიმის ცენტრი არა ფორმალურ-იურიდიული კამათი ყოფილიყო, არამედ საქმის არსი. დოკუმენტს ხელს აწერენ: თავმჯდომარე ა. ჩხენკელი და საქმეთა მმართველი მ. თუმანოვი.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 28 სექტემბრის ,,ერთობა" წერდა, რომ ტყის საბჭოს სხდომაზე ტყეთა ინსპექტორმა ქურდიანმა მარტყოფის სატყეოს შესახებ მოხსენება გააკეთა.