რეგისტრირებული ფაქტები19697
ფილტრი:
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1917
ტიპი: ავტორობა
1917 წლის 12 ოქტომბრის გაზეთში „ხმა ქართველი ქალისა“ N26 გამოქვეყნდა კატო მიქელაძის პუბლიკაცია „მიზეზი ქალთა მონობისა და ქალთა მოძრაობისა“, რომელშიც ავტორი განიხილავდა ქალთა მონურ მდგომარეობას და მათი უფლებებისთვის ბრძოლის მნიშვნელობას. ის ახსენებდა ბ. შომეტს, რომლის „ქათინაურებმა ვერ დააცხრეს მებრძოლი გულისცემა მისი თანამედროვე ქალებისა“, ასევე ფრანგ ფილოსოფოსს შატობრიანს, რომელიც მფარველად გამოუჩნდა ქალებს. ქალებმა დააარსეს თავიანთი კლუბები, ჟურნალ-გაზეთები, დაიწყეს პეტიციების გაგზავნა მეფესთან და კონვენტთან. კონვენტმა შეიმუშავა კოდექსი, რომელიც თანასწორ პირობებში აყენებდა ქალს და მამაკაცს, მაგრამ რევოლუციის უკუშედეგებმა და ნაპოლეონის ეპოქამ გარკვეულწილად ხელი შეუშალა თანასწორობის განვითარებას. დე სტალს აღწერილი ჰქონდა ნაპოლეონის მტრული განწყობილება განათლებული და ნიჭიერი ქალების მიმართ.
1917
ტიპი: ავტორობა
1917 წლის 12 ოქტომბრის გაზეთის, „ხმა ქართველი ქალისა“ N 26 რედაქციამ (კატო მიქელაძე) გამოაქვეყნა პუბლიკაცია „12 ოქტომბერი“, რომელშიც ავტორი ლაპარაკობს ქალთა მოძრაობაზე, ქალების ჩართულობაზე და ამბობს, რომ პოეტი და ბელეტრისტი ქალებისგან არ მიუღია კალმით დახმარება, გარდა საფო მგელაძისა და მარიამ გარიყულისა.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 11 ივლისის „ერთობაში“ გამოქვეყნებული ერთ-ერთი ბრიგადის შემხვევ-სამკურნალო რაზმის ექიმის სოლო ასლანიშვილის განცხადება ჯარისკაცთა მშობლებს აცნობებდა, რომ 1-ელ ივლისს აჭარლებთან შეტაკების დროს დაჭრილი მე-4 ქვეითთა ათასეულის ჯარისკაცები და ახალციხის რაიონის გვარდიელები, რომლებიც სოფ. ადიგენის ლაზარეთში მოათავსეს, კარგად იყვნენ და შინ დაბრუნდებოდნენ.
1950
ტიპი: ავტორობა
1950 წლის 10 აპრილს რომიდან შალვა მაღლაკელიძემ გერმანაიში გაიოზ მაღლაკელიძეს ლიპარელების შესახებ მისწერა, რომ რუსეთ-იტალიის სამგზავრო ხელშეკრულების თანახმად, რუსებს შეეძლოთ, დაესახელებინათ „სამხედრო დამნაშავე“ და იტალიელები მათ ისევე გადასცემდნენ, როგორც ინგლისელებმა გადასცეს საბჭოებს კავკასიელები და კაზაკები.
1919
ტიპი: ავტორობა
1919 წლის გაზეთი „ვოლნი გორეცი“ №1 იუწყებოდა, რომ ყარაჩაელებმა დაწესებულ ვადაში ვერ შეძლეს მოლაშქრეთა 2 ბატალიონის მობილიზება, ამის გამო „დობროარმიის“ ოფიცერთა სადამსჯელო ექსპედიციამ შემდეგი სახის კონტრიბუცია დაუწესა მათ: 3000 ცხენ-უნაგირი, 1000 მსხვილფეხა საქონელი და 15 000 000 კერენკების ან ნიკოლოზისეული („ნიკოლაევსკი“) ფულის სახით. ყარაჩაელები იძულებული შეიქნენ თავიანთი საქონელი ქედს გადაღმა, მიყრუებულ ადგილებში გადაერეკათ და თავადაც გადახვეწილიყვნენ, რათა გადარჩენოდნენ საბოლოო გაპარტახებასა და სამხედრო სამსახურს.
1919
ტიპი: ავტორობა
ვ. ლავროვიჩის კორესპონდენციის თანახმად, ზეგანზე მცხოვრები მოსახლეობა (გროზნოს, ვედენოსა და ხასავ-იურთის ოლქები) დამორჩილდა „დობროარმიის" სასტიკ ძალას, მაგრამ დენიკინის მიერ ჩეჩნეთის მმართველად დადგენილი ერისხან ალიევის ხელისუფლებისთვის მთიელ ჩეჩენთა აულები ჯერ ისევ აუღებელ ციხესიმაგრედ რჩებოდა .

