რეგისტრირებული ფაქტები91163
სორტირება თარიღი მზარდობით
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 22 თებერვალს ბებურიშვილის განკარგულებით ძველი სენაკის მაზრების: ეკის, ნოსირის და გეჯეთის თავადაზნაურობა შეიკრიბა. მათ დაავალეს, რომ სენაკის სათავადაზნაურო სკოლის ასაშენებლად შესაწირი გაეღოთ. ახალმოწვეულმა თავადაზნაურებმა დიდი გულუხვობა გამოიჩინეს. ასევე, კრების წევრების მესამედმა ნაწილმა ადგილზე ფული შეაგროვეს, დანარჩენებმა კი ხელი მოაწერეს შეთანხმებას თანხის შეტანაზე.
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 22 თებერვლის გაზეთ „თეატრში“ დაიბეჭდა დავით კეზელის სტატიის „მე თუ ჩვენ? შენ თუ თქვენ?“ დასაწყისი, მიმართული გაზეთ „ივერიისა“ და მასში დაბეჭდილი ილიას ფელეტონების წინააღმდეგ.
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 25 თებერვლის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ვალერიან ლევანის ძე გუნია წერდა, რომ მსახიობმა ადამიანმა სომხურ სცენაზე გამართულ თავის ბენეფისზე წარმოადგინა შექსპირის პიესა „ოტელო“ ძალიან შემოკლებული ვერსიით. მან შექსპირის ავტორობა სრულიად გააქრო და დაამახინჯა წარმოდგენა.
1886
ტიპი: მფლობელობა
1886 წლის 26 თებერვლის გაზეთ „ივერიის“ ცნობით, დავით ჭავჭავაძის მიერ ნახევარ-მილიონად შეძენილ მამულში იგეგმებოდა 30 000 ვედრო ღვინის ტევადობის მარნის აშენება, რათა ევროპული ტექნოლოგიით დაეყენებინათ და მოემზადებინათ ღვინო. ერთი მარანი იქნებოდა სოფელ ნაფარეულში, მეორე – მუკუზანში.
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 26 თებერვლის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ვალერიან ლევანის ძე გუნია წერდა, რომ გაბრიელ მიკირტუმის ძე სუნდუკიანცი დრამატული ჟანრის მწერალი იყო და მას თავის სფეროში მეტოქე არასდროს ჰყოლია და არც თანამედროვე დროში ჰყავდა, იგი საუკეთესო იყო.
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 26 თებერვლის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ვალერიან ლევანის ძე გუნია წერდა, რომ გაბრიელ მიკირტუმის ძე სუნდუკიანცის პიესებს დაუღალავი შრომა, მეცადინეობა, ცხოვრებისეული გამოცდილება და საქმისადმი სერიოზული დამოკიდებულება ეტყობოდა.
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 26 თებერვლის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ვალერიან ლევანის ძე გუნია წერდა, რომ გაბრიელ მიკირტუმის ძე სუნდუკიანცის მსგავსად ვერავინ ახერხებდა პერსონაჟების ხასიათებისა და ტიპების გამოხატვას, თუმცა მისი გამოხატვის ხერხები არ იყო მოსაწონი.
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 26 თებერვლის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ვალერიან ლევანის ძე გუნია წერდა, რომ გაბრიელ მიკირტუმის ძე სუნდუკიანცი კომედიებში პერსონაჟის ხასიათებსა და ტიპებს გამოხატავდა ლაპარაკითა და მსჯელობით, რაც სჯობდა მოქმედებით ჩაენაცვლებინა.
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 26 თებერვლის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ვალერიან ლევანის ძე გუნია წერდა, რომ გაბრიელ მიკირტუმის ძე სუნდუკიანცის პიესებს მოქმედება აკლდა და სწორედ ამიტომ ხშირად გაწელილი, გაჭიანურებული და ხელოვნური იყო ისინი.
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 26 თებერვლის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ვალერიან ლევანის ძე გუნია წერდა, რომ გაბრიელ მიკირტუმის ძე სუნდუკიანცის „ხათაბალას“ და ყველა მის პიესას მსახიობები ქართულ სცენაზე უფრო კარგად ასრულებდნენ, ვიდრე სომხურზე.
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 26 თებერვლის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ვალერიან ლევანის ძე გუნია წერდა, რომ გაბრიელ მიკირტუმის ძე სუნდუკიანცი იმ მწერალთა ჯგუფს ეკუთვნოდა, რომლებიც 30 წლის წინ გამოჩდნენ ლიტერატურულ ასპარეზზე და თანამედროვე დროში კვლავ პირველები იყვნენ.
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 26 თებერვლის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ვალერიან ლევანის ძე გუნია წერდა, რომ გაბრიელ მიკირტუმის ძე სუნდუკიანცი ნიჭიერი და ჭკვიანი მწერალი იყო.
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 26 თებერვლის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ვალერიან ლევანის ძე გუნია წერდა, რომ გაბრიელ მიკირტუმის ძე სუნდუკიანცის „ხათაბალაში“ მთავარი როლის შემსრულებლად სომეხი არტისტის ტერ-გრიქურიანის ნახვა იმდენად სასიამოვნო არ იყო, რამდენადაც ქართველი მსახიობის კოტე დიმიტრის ძე ყიფიანისა, რომლის შესრულებაც სულ სხვაგვარ შთაბეჭდილებას ტოვებდა. ტერ-გრიქურიანს ეპატიებოდა, რადგან კარგად არ ფლობდა ქართულ ენას.
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 26 თებერვლის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ვალერიან ლევანის ძე გუნია წერდა, რომ გაბრიელ მიკირტუმის ძე სუნდუკიანცის „ხათაბალაში“ ვასილ ალექსის ძე აბაშიძის შესრულება არ იყო შთამბეჭდავი. მას როლის უცოდინრობა არ ეპატიებოდა.
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 26 თებერვლის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ვალერიან ლევანის ძე გუნია წერდა, რომ თეატრში თამაშის დროს ვლადიმერ სარდიონის ძე ალექსეევ-მესხიევი კარგად უნდა გასცნობოდა თავის როლს, ხასიათი შეესწავლა, მოერგო და ისე მიეტანა სათქმელი მაყურებლამდე და არა ცარიელი სიტყვებით.

