რეგისტრირებული ფაქტები89485
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1920
ტიპი: ღონისძიება
1920 წლის 24 იანვრის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, იუსტიციის მინისტრ რაჟდენ არსენიძის თავმჯდომარეობით გაიმართა საგანგებო თათბირი, რომელზეც გაირკვა, რომ ახალციხე-ახალქალაქის და რაჭა-ლეჩხუმის მაზრებს ესაჭიროებოდათ 14 მომრიგებელი მოსამართლე. აღნიშნულ თანამდებობის პირებს დაენიშნებოდათ ხელფასი 5000 მანეთზე ზემოთ. მსურველებს განცხადების შეტანა შეეძლოთ იუსტიციის სამინისტროში.
1920
ტიპი: ღონისძიება
1920 წლის 24 იანვრის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, იუსტიციის მინისტრ რაჟდენ არსენიძის თავმჯდომარეობით გაიმართა საგანგებო თათბირი, რომელზეც გაირკვა, რომ ახალციხე-ახალქალაქის მაზრას და სოხუმის ოლქს ესაჭიროებოდა 6 სასამართლოს გამომძიებელი. აღნიშნულ თანამდებობის პირებს დაენიშნებოდათ ხელფასი 5000 მანეთზე ზემოთ. მსურველებს განცხადების შეტანა შეეძლოთ იუსტიციის სამინისტროში.
1920
ტიპი: ღონისძიება
1920 წლის 5 თებერვლის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, „Journal d’Orient“-ის 17 იანვრის ნომერში დაიბეჭდა წერილი საქართველოს დამოუკიდებლობის დღესასწაულის შესახებ, რომელშიც ეწერა, რომ მანიფესტანტები შეიკრიბნენ ბრიტანეთის უმაღლესი კომისრის, ოლივერ უორდროპის სახლთან და ესალმებოდნენ მას და ინგლისს.
1920
ტიპი: ღონისძიება
1920 წლის 2 თებერვალს პარიზში კლემანსოს თავმჯდომარეობით უმაღლეს საბჭოში გაიმართა თათბირი, რომელსაც დაესწრნენ საქართველოს დელეგატები: კარლო ჩხეიძე, ირაკლი წერეთელი და ზურაბ ავალიშვილი, აგრეთვე აზერბაიჯანის წარმომადგენელი ალი მარდან ბეგი თოფჩიბაშევი.
1920
ტიპი: ღონისძიება
1920 წლის 5 თებერვლის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, რუსეთის ყოფილ დიქტატორ ალექსანდრე კერენსკის პრაღაში ელოდებოდნენ.
1920
ტიპი: ღონისძიება
1920 წლის 5 თებერვლის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, შინაგან საქმეთა მინისტრი ნოე რამიშვილი დაეთანხმა გადასახადთა სამმართველოს უფროსის აზრს დიდი და პატარა შულავერის მცხოვრებთა გადასახადების გადავადების შესახებ.
1920
ტიპი: ღონისძიება
1920 წლის 5 თებერვლის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, გადასახადთა სამმართველოს უფროსმა შინაგან საქმეთა მინისტრ ნოე რამიშვილს მიმართა თხოვნით, ეცნობებინა მისი დასკვნა დიდი და პატარა შულავერის მცხოვრებთა გადასახადების ვადის გაგრძელების შესახებ.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 4 თებერვალს დამფუძნებელი კრების სხდომაზე სოც. დემოკრატმა გრიგოლ გიორგაძემ განაცხადა, რომ სოც. ფედერალისტ თევდორე ღლონტი წინააღმდეგი იყო დამფუძნებელ კრებაში გარკვეული საზღვრების დაწესებისა და სურდა პოლიტიკური ბრძოლა ხალხში გადაეტანა, რაც ბოლშევიკური და ანარქიული გზა იყო.
1920
ტიპი: ღონისძიება
1920 წლის 4 თებერვალს დამფუძნებელი კრების სხდომაზე სოც. დემოკრატ გრიგოლ ურატაძის წინადადებით მუხლობრივად კენჭი უყარეს საპროპაგანდო კომისიის კანონპროექტს, რომელიც მიიღეს მენშევიკების მითითებით. დამფუძნებელი კრების პრეზიდიუმს გამოეყო 2 მილიონი მან. პროპაგანდისათვის.
1920
ტიპი: ღონისძიება
1920 წლის 6 თებერვლის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, გაზეთ „აზერბაიჯანის“ კორესპონდენტი ესაუბრა ბაქოს გენერალ-გუბერნატორ მურად გირა ტლეხასს მიმდინარე პოლიტიკური კრიზისის შესახებ.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 6 თებერვლის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, გორის მაზრის სოფელ ატოცის მცხოვრებნი შუამდგომლობდნენ შინაგან საქმეთა მინისტრ ნოე რამიშვილთან, რათა ერთდროული გადასახადის, 41,891 მ. 35 კაპ. შემოტანის ვადა გაგრძელებულიყო აგვისტოს ბოლომდე, არგუმენტად მოჰყავდათ ხსენებული სოფლის მიერ ორკლასიანი სკოლის აშენება, რომელიც ამ გადასახადზე მეტი დაუჯდათ. ისინი მზად იყვნენ გადაეხადათ 10 000 მან. სანიტარული გადასახადი. შინაგან საქმეთა სამინისტრომ თხოვნა გადაუგზავნა ფინანსთა სამინისტროს.
1920
ტიპი: ღონისძიება
1920 წლის 7 თებერვლის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, ბათუმიდან ჩიმიშკიანი დეპეშით იტყობინებოდა, რომ პარიზში დაბეჭდილი სომხური ქაღალდის ფულები უკვე გამოიგზავნა.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 7 თებერვალს საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი ევგენი გეგეჭკორი რუსეთის საგარეო საქმეთა კომისარ გეორგი ჩიჩერინს იმავე წლის 18 იანვარს N185 გამოგზავნილ რადიო-დეპეშის საპასუხოდ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის სახელით აცნობებდა, რომ საბჭოთა მთავრობა ცდილობდა საქართველოს პრესტიჟის შელახვას ყალბი ცნობებით, რასაც მინისტრი მიუღებლად მიიჩნევდა.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 7 თებერვალს საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრი ევგენი გეგეჭკორი თავის ნოტაში რუსეთის საგარეო საქმეთა კომისარ გეორგი ჩიჩერინს აცნობებდა, რომ 1919 წელს საქართველოს მთავრობამ მიუხედავად სასურსათო კრიზისისა და ბოლშევიკთა მტრული და აგრესიული განწყობისა საზღვრები გაუხსნა წითელ არმიას მოხალისეთა რაზმებისგან თავდასაცავად, 5 000 წითელარმიელს თავშესაფარი მისცა და შეასრულა ნეიტრალური სახელმწიფოს როლი.

