საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები19616

ფილტრი:
ფაქტის ტიპი ავტორობა

1921

ტიპი: ავტორობა

1921 წლის 15 თებერვლის გაზეთ „საქართველოში“ გამოქვეყნდა „კიაზიმ ბეის სიტყვა“.

1921

ტიპი: ავტორობა

1921 წლის 22 თებერვლის გაზეთ„საქართველოში“ თამარ ალექსანდრეს ასული და კონსტანტინე ზაქარიას ძე მაყაშვილები შვილებით საზოგადოებას აუწყებენ, რომ გმირულად დაიღუპა მათი უფროსი ქალიშვილი, ქართული უნივერსიტეტის სტუდენტი მარო მაყაშვილი.

1921

ტიპი: ავტორობა

1921 წლის 22 თებერვლის გაზეთ „საქართველოში“ მეორე საარტილერიო დივიზიონის მეორე ბატარეის უფროსი ოფიცრები და ჯარისკაცები ღრმა მწუხარებით იუწყებიან, რომ 19 თებერვალს მტერთან ბრძოლაში გმირულად დაიღუპნენ კაპიტანი მიხეილ გრიგოლის ძე თუმანიშვილი და მოხალისე ჯარისკაცი, სტუდენტი ნიკოლოზ კალანდარაშვილი.

1921

ტიპი: ავტორობა

1921 წლის 22 თებერვლის გაზეთ „საქართველოში“ ათასეულის უფროსი, ოფიცერთა საზოგადოება და ჯარისკაცები საზოგადოებას ლეიტენანტ გენო ლავრენტის ძე ქარუმიძის გმირულად დაღუპვას აუწყებენ.

1921

ტიპი: ავტორობა

1921 წლის 23 თებერვლის გაზეთ „საქართველოში“ თბილისის ქალთა მე-7 წმ. ნინოს სახელობის გიმნაზიის პედაგოგიური საბჭო და მოწაფეები გულისტკივილით იუწყებიან, რომ ბრძოლის ველზე დაიღუპა ამავე სასწავლებლის მოსწავლე მარო მაყაშვილი.

1921

ტიპი: ავტორობა

1921 წლის 23 თებერვლის გაზეთ „საქართველოში“ მეშვიდე ათასეულში მყოფი ქუთაისის გიმნაზიებისა და სასწავლებლების მოწაფეების მოხალისეთა რაზმი ღრმა მწუხარებას გამოთქვამდა სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტის, პალიკო ბეშკენაძის დაღუპვის გამო.

1921

ტიპი: ავტორობა

1921 წლის 23 თებერვლის გაზეთ „საქართველოში“ ფრონტზე მყოფი ქვეითი ბატალიონის ჯარისკაცების სახელით შოთა მანაგაძე ღრმა მწუხარებით იუწყება პავლე (პალიკო) ბეშკენაძის ფრონტზე გმირულად დაღუპვის შესახებ.

1921

ტიპი: ავტორობა

1921 წლის 23 თებერვლის გაზეთ „საქართველოში“ სამხედრო სკოლის ოფიცრები, იუნკრები და ჯარისკაცები უღრმესი მწუხარებით აუწყებენ საზოგადოებას, რომ ბრძოლაში გმირულად დაიღუპნენ იუნკერთა ასეულის უფროსი მაიორი არჯევან ანანიაშვილი, იმავე ასეულის კაპიტანი ირაკლი თოიძე და იუნკრები − ალექსანდრე ახვლედიანი და პავლე იაკობაშვილი.

1917

ტიპი: ავტორობა

1917 წლის 14 ოქტომბრის გაზეთ „სახალხო საქმეში“ გამოქვეყნებულ წერილში „ორი უნივერსიტეტი“ აკაკი შანიძე აღნიშნავდა, რომ ორი უნივერსიტეტიდან, რომლებიც იანვარში თბილისში დაარსებოდა, ერთს, რუსულს, შეინახავდა ხაზინა და ქონებრივად უზრუნველყოფილი იქნებოდა, ხოლო მეორეს, ქართულ უნივერსიტეტს – კერძო პირები.

1917

ტიპი: ავტორობა

1917 წლის 14 ოქტომბრის გაზეთ „სახალხო საქმეში“ გამოქვეყნებულ წერილში „ორი უნივერსიტეტი“ აკაკი შანიძე აღნიშნავდა, რომ ორი უნივერსიტეტიდან, რომლებიც იანვარში თბილისში დაარსდებოდა, ერთი იქნებოდა რუსეთის სახელმწიფოებრივი ინტერესების მსახური, რუსული მეცნიერების სანერგე და კულტურის დარაჯი ამიერკავკასიაში, ხოლო მეორე – ქართველთა ეროვნული ტკივილის დამაიმედებელი, კულტურის დაცვის, შენახვისა და განვითარების ფარ-ხმალი.

1917

ტიპი: ავტორობა

1917 წლის 14 ოქტომბრის გაზეთ „სახალხო საქმეში“ გამოქვეყნებულ წერილში „ორი უნივერსიტეტი“ აკაკი შანიძე აღნიშნავდა, რომ ორი უნივერსიტეტიდან, რომლებიც იანვარში თბილისში დაარსდებოდა, ერთი რუსების და რუსულად მოაზროვნე სომხების, ქართველების, ოსებისა და სხვ. სასწავლო ადგილი იქნებოდა, ხოლო მეორე – ქართველების და ქართულად მოსაუბრეების ცოდნის წყარო.

1916

ტიპი: ავტორობა

1917 წლის 14 ოქტომბრის გაზეთ „სახალხო საქმეში“ გამოქვეყნებულ წერილში „ორი უნივერსიტეტი“ აკაკი შანიძე აღნიშნავდა, რომ ორი უნივერსიტეტიდან, რომლებიც იანვარში თბილისში დაარსდებოდა, ერთი იქნებოდა უფლებრივი უპირატესობით აღჭურვილი და სახელმწიფოს მიერ ზურგგამაგრებული, ხოლო მეორე – უფლებას მოკლებული და პირადი თაოსნობის მოიმედე.

1917

ტიპი: ავტორობა

1917 წლის 14 ოქტომბრის გაზეთ „სახალხო საქმეში“ გამოქვეყნებული აკაკი შანიძის წერილის მიხედვით, პეტროგრადიდან იტყობინებოდნენ, რომ იანვრიდან თბილისში რუსული უნივერსიტეტი უნდა გახსნილიყო.

1917

ტიპი: ავტორობა

1917 წლის 14 ოქტომბრის გაზეთ „სახალხო საქმეში“ დაიბეჭდა აკაკი შანიძის წერილი „ორი უნივერსიტეტი“.

1917

ტიპი: ავტორობა

1917 წლის 14 ოქტომბრის გაზეთ „სახალხო საქმეში“ გამოქვეყნებულ წერილში აკაკი შანიძემ აღნიშნა, რომ პეტროგრადიდან ჯერ არ იყო ჩამოსული დროებითი მთავრობის მიერ თითქოს დამტკიცებული ქართული უნივერსიტეტის ძირითადი დებულება.

1917

ტიპი: ავტორობა

1917 წლის 14 ოქტომბრის გაზეთ „სახალხო საქმეში“ გამოქვეყნებული აკაკი შანიძის წერილის მიხედვით, იანვრიდან თბილისში ორი უნივერსიტეტი უნდა შექმნილიყო: ერთი – რუსული, მთავრობის, მეორე – ქართული, კერძო.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 27 აგვისტოს გაზეთი „საქართველო“ იუწყებოდა, რომ მაქსიმე ონისიმეს ძე გაჟონია „საქართველოსთვის“ და სხვა გაზეთებისთვის განცხადებებს სასამართლოს ქ. N52 იღებდა.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 3 აპრილის გაზეთი „საქართველო“ იუწყება, რომ გამოვიდა და მაღაზიებში იყიდებოდა გიორგი გვაზავას ახალი წიგნი „ძირითადი პრინციპები საკონსტიტუციო უფლებისა“.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 3 აპრილის გაზეთ „საქართველოში“ კონსტანტინე დავითის ძე ლორთქიფანიძე იუწყება, რომ ამავე დღეს დიდ ჯიხაიშში მამის, დავით არჩილის ძე ლორთქიფანიძის სულის მოსახსენებლად გადაიხდიდნენ ორმოცი დღის წირვას და პანაშვიდს.

1917

ტიპი: ავტორობა

გაზეთ „საქართველოს" 1917 წლის 1-ელი სექტემბრის გამოცემა იუწყებოდა, რომ რედაქციამ მიიღო იოსებ ავალიშვილის „მათემატიკური ტერმინების" ქართულ-რუსული და რუსულ-ქართული ლექსიკონი.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წელს ევგენი გეგეჭკორმა სამადლობელი წერილი გაუგზავნა იტალიის წარმომადგენელს ერთა ლიგაში საქართველოსთვის მხარდაჭერის გამო.

1928

ტიპი: ავტორობა

1928 წლის 20 ნოემბერს საქართველოს ეროვნული მთავრობის წარმომადგენელმა რაფიელ ივანიცკი-ინგილომ წერილი მისწერა ევ.გეგეჭკორს მის მიერ იტალიის მეფის პირველი მინისტრისათვის საიდუმლო მემორანდუმის გაგზავნის თაობაზე საქართველოს მდგომარეობის შესახებ. მემორანდუმში აღწერილია, როგორ დაიპყრო საქართველო 1921 წელს რუსეთის კომუნისტურმა პარტიამ და როგორ მოუწია საქართველოს მთავრობას თავშესაფარი საფრანგეთში ეპოვა.

1928

ტიპი: ავტორობა

1928 წლის 14 დეკემბერს ვლადიმერ ახმეტელმა ბერლინიდან წერილი მისწერა ევგენი გეგეჭკორს, რომელშიც ის აწვდიდა ინფორმაციას სადათერაშვილის გათავისუფლების შესახებ.

1952

ტიპი: ავტორობა

1952 წლის 25 მაისს გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის წარმომადგენლობამ გააკეთა განმარტება ევგენი გეგეჭკორისა და კონსტანტინე კანდელაკის მიერ მიცემულ დახასიათებაზე ბრალდებულ ექიმ ალშიბაიას შესახებ (გერმანულ ენაზე).

1921

ტიპი: ავტორობა

1921 წლის 30.04 - 29.12 ევგენი გეგეჭკორმა და საქართველოს ლობისტმა აშშ-ში, უოლტერ ჩენდლერმა მოხსენებითი ბარათები გამოგზავნეს ლონდონიდან და ვაშინგტონიდან, სადაც აღწერილია კავკასიის პრობლემები და ევროპის ქვეყნების პოზიციები. ევგენი გეგეჭკორის მოხსენებას ნოე ჟორდანიასადმი ახლავს მინაწერი: „მოწონებულ იქნას ლექციების ორგანიზაცია, პოლიტიკური სადილი მხოლოდ ჩხენკელის ან მინისტრთა თანდასწრებით გაიმართოს."