საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები19698

ფილტრი:
ფაქტის ტიპი ავტორობა

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ თბილისში ყველა წიგნის მაღაზიაში იყიდება: აკაკი წერეთლის „გოგია მეჩონგურე“ და „დავრიშიანი“ – ზღაპრული მოთხრობა.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ თ. ი.-ს მიერ რედაქციაში დაბეჭდვის თხოვნით გაგზავნილი ლექსი ცუდი ხელწერის გამო ვერ ამოიკითხეს და რაც ამოიკითხეს აზრობრივად გაუმართავი იყო, ამიტომ მის ლექსს არ დაბეჭდავდნენ.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ ი. ჯ.-ს მიერ რედაქციაში დაბეჭდვის თხოვნით გაგზავნილი წერილი, რომელიც მოსახლეობის პატივის მიგებას ემსახურებოდა, ძალიან დიდი იყო და ვერ შეძლებდნენ დაბეჭდვას.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ თვითმმართველობის დროს: 1) ადგილობრივ საქმეებს ადგილობრივ სასამართლოში განიხილავენ, რაზეც დამყარებულია ადგილობრივთა პატივის, ღირსებისა და ქონების მფარველობა და ხელშეუხებლობა; 2) უმაღლესი მთავრობის მიერ დაწესებულ გადასახადებს თანაბრად და სამართლიანად ანაწილებენ მოსახლეობაზე; 3) ადგილობრივი გამგეობა ადგენს გადასახადების რაოდენობას; 4) შესაძლებელია ახალი კანონების დაწესება, რომელიც არ უნდა ეწინააღმდეგებოდეს საყოველთაო კანონს; 5) შესაძლებელია დაწყებითი სკოლის დაარსება და თავისუფლად მართვა და კიდევ მრავალი სასიკეთო საქმის განხორციელება ადგილობრივთა ცხოვრების გასაუმჯობესებლად.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთ „ივერიაში“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით დაიბეჭდა სტატია უმაღლესი მთავრობისა და ადგილობრივი თვითმმართველობის მმართველობის ფორმების დადებით და უარყოფით მხარეებზე.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ ეთნოგრაფიული რუკის შემდგენელი რუტტიხის ცნობით ქართლში 375 452 ადამიანი ცხოვრობდა.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ ეთნოგრაფიული რუკის შემდგენელი რუტტიხის ცნობით იმერეთში 264 211 ადამიანი ცხოვრობდა.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ ეთნოგრაფიული რუკის შემდგენელი რუტტიხის ცნობით გურიაში 59 432 ადამიანი ცხოვრობდა.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ ეთნოგრაფიული რუკის შემდგენელი რუტტიხის ცნობით სამეგრელოში 205 212 ადამიანი ცხოვრობდა.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ ეთნოგრაფიული რუკის შემდგენელი რუტტიხის ცნობით ფშავში 12 490 ადამიანი ცხოვრობდა.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ ეთნოგრაფიული რუკის შემდგენელი რუტტიხის ცნობით ხევსურეთში 5 050 ადამიანი ცხოვრობდა.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ ეთნოგრაფიული რუკის შემდგენელი რუტტიხის ცნობით თუშეთში 5 210 ადამიანი ცხოვრობდა.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ ეთნოგრაფიული რუკის შემდგენელი რუტტიხის ცნობით სვანეთში 9 110 ადამიანი ცხოვრობდა.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ თვითმმართველობის უმთავრესი საფუძველია: 1) ხმის მიცემისა და არჩევნებში მონაწილეობის მიღების უფლების მინიჭება თითოეული ადგილობრივისათვის; 2) ადგილობრივ სამმართველოში მცოდნე პირების დანიშვნა და არა წოდებით უპირატესობის მინიჭება; 3) მოსამართლეების არჩევა ადგილობრივთა მიერ; 4) ყოველი თანამდებობის პირი პასუხისმგებელია საზოგადო სამართლისა და არა თავისი უფროსების წინაშე.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ 1877 წლისათვის ქალაქის გამგეობისთვის 79 638 მანეთი გადადეს.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ სახელმწიფომ 1877 წლისათვის ქალაქის პოლიციისთვის, ექიმებისა და პატიმრებისთვის 86 707 მანეთი გადადო.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ სახელმწიფომ 1877 წლისათვის ქალაქის განვითარებისა და მოვლისათვის 67 848 მანეთი გადადო.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ სახელმწიფომ 1877 წლისათვის სხვადასხვა გადასახადებისთვის 22 304 მანეთი გადადო.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერია“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ სახელმწიფომ 1877 წლისათვის ვალების დასაფარად 41 326 მანეთი გადადო.

1877

ტიპი: ავტორობა

1877 წლის 7 აპრილის გაზეთი „ივერი“ ილია ჭავჭავაძის რედაქტორობით იუწყება, რომ 1876 წელს ქალაქ თბილისის შემოსავალი 339 551 მანეთი, ხოლო გასავალი 320 042 მანეთი იყო. ასევე, წარმოდგენილია სია თუ საიდან მიიღო ქალაქმა თანხა და რაში დაიხარჯა ის.

1915

ტიპი: ავტორობა

1915 წლის 22 ნოემბრის ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წლიურ კრებაზე გამგეობის წევრმა გიორგი იესეს ძე ცინცაძემ წაიკითხა გამგეობის ვრცელი მოხსენება მუზეუმების შესახებ.

1915

ტიპი: ავტორობა

1915 წლის 22 ნოემბერს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წლიურ კრებაზე გიორგი მიხეილის ძე ლასხიშვილმა განაცხადა, რომ საზოგადოებისა და საქართველოს საისტორიო-საეთნოგრაფიო სექციის გაერთიანებული მუზეუმების კატალოგში უნდა მითითებულიყო, რომელი ნივთი რომელ საზოგადოებას ეკუთვნოდა და ქაოსი აღარ იქნებოდა.

1915

ტიპი: ავტორობა

1915 წლის 22 ნოემბერს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წლიურ კრებაზე გიორგი მიხეილის ძე ლასხიშვილმა განაცხადა, რომ საზოგადოებისა და საქართველოს საისტორიო-საეთნოგრაფიო სექციის გაერთიანებული მუზეუმების მმართველი ორგანოს ექვსი წევრიდან 3 იქნებოდა საზოგადოების გამგეობის წარმომადგენელი, 3 კი – საქართველოს საისტორი-საეთნოგრაფიო საბჭოსი.

1915

ტიპი: ავტორობა

1915 წლის 22 ნოემბერს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წლიურ კრებაზე გიორგი მიხეილის ძე ლასხიშვილმა განაცხადა, რომ საზოგადოებისა და საქართველოს საისტორიო-საეთნოგრაფიო სექციის გაერთიანებული მუზეუმების მმართველი ორგანო დანიშნავდა გამგესა და სხვა თანამდებობის პირებს, ასევე ყურადღებას მიაქცევდა მათ საქმიანობას.

1915

ტიპი: ავტორობა

1915 წლის 22 ნოემბერს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წლიურ კრებაზე გიორგი მიხეილის ძე ლასხიშვილმა წარმოადგინა საქართველოს საისტორიო-საეთნოგრაფიო საბჭოს პირობები, რომ ხსნებული საბჭო გამგეობისაგან შესასწავლად, შესანახად ჩაიბარებდა ყველა სამუზეუმო ნივთს და აღნუსხავდა კატალოგებში.