რეგისტრირებული ფაქტები19698
ფილტრი:
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1924
ტიპი: ავტორობა
1924 წლის აპრილში საქართველოს ჩეკამ დაკითხა დაკავებული გრიგოლ სპირიდონის ძე ჭელიძე. დაკითხვის ოქმში დევს მისი ჩვენებაც, რომელშიც დაწვრილებით ჰყვება სოციალ-ფედერალისტურ პარტიასა და სტუდენტურ ორგანიზაციაში გაწევრიანების ამბებს, ასახელებს ორგანიზაციის წევრების გვარებს, ჰყვება ორგანიზაციის ფინანსური საქმიანობისა და საკუთარი საქმიანობის შესახებ.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 26 მაისს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტთა ჯგუფის სამეცნიერო, ლიტერატურული და პოლიტიკური ჟურნალი „მომავალი“ გამოვიდა. პირველ ნომერში დაიბეჭდა ვასილ გიორგაძის მონოგრაფია „სასულიერო პოეტები: იოვანე საბანისძე, ივანე მინჩხი და ფილიპე“, სერგი მაკალათიას „ატენის სიონი“ (ატენის სიონის აღწერილობა. შენიშვნა სქოლიოში: წაკითხულია საარქეოლოგიო სემინარიაში), ლექსები: ბარბარე (ბაბილინა) ხოსიტაშვილი-კურდღელაშვილის „ცოცხალი თაიგული“ და „მგზავრი“ , ილია სიხარულიძის „ღელვა“ და „ცისფერი მადამი“, ვ. გორგაძის „არ-ესა“, ს. აბულაძის ეტიუდი, დემნა შენგელაიას ჩანახატი „ვერ დამიმონებ“.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 26 მაისს სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტთა ჯგუფის სამეცნიერო, ლიტერატურული და პოლიტიკური ჟურნალი „მომავალი“ გამოვიდა. პირველ ნომერში დაიბეჭდა: პლ. გურიელის „ქართული უნივერსიტეტის მნიშვნელობა“, ა. შილაკაძის „ხელოვნების ისტორიიდან: (ძველი ქართული ხუროთმოძღვრების გამოფენის გამო)“, რომელიც ექვთიმე თაყაიშვილის თაოსნობით მოწყობილ ქართული ხუროთმოძღვრების გამოფენას, მსოფლიო და ქართული ხელოვნების ზოგად განხილვას ეხებოდა.
1918
ტიპი: ავტორობა
1918 წლის 12 ოქტომბერს გამართულ საქართველოს ეროვნული საბჭოს საკონსტიტუციო კომისიის სხდომაზე წაიკითხეს გიორგი ნანეიშვილის მიერ შემუშავებული კანონპროექტი მოქალაქეობის მოპოვებისა და დაკარგვის შესახებ. კანონპროექტის განხილვა გადაიდო მანამდე, ვიდრე მთავრობა განსახილველად წარმოადგენდა დროებით კანონპროექტს ამავე საკითხზე.
1918
ტიპი: ავტორობა
საქართველოს ეროვნული საბჭოს საკონსტიტუციო კომისიის 1918 წლის 9 ნოემბერს გამართულ სხდომაზე სოციალ-დემოკრატიული ფრაქციის ლიდერმა ირაკლი გიორგის ძე წერეთელმა განაცხადა, რომ დროის უქონლობის გამო კომისიის სხდომებს ვერ დაესწრებოდა და ფრაქცია კომისიის წევრად მის ნაცვლად სხვას დაასახელებდა.
1880
ტიპი: ავტორობა
1880 წლის 1 მარტს კავთისხევის სასწავლებლის მზრუნველებმა თბილისის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობას გაუგზავნეს წერილი, რომელშიც ითხოვდნენ 10 თუმნით დახმარებას. განცხადებას ხელს აწერდნენ იოსებ ცხოველაძე, ივანე ლუკას ძე თარხნიშვილი, დავით იორამის ძე თარხნიშვილი, ნინიკა მორჩილაძე და მოსე აღაპიშვილი.
1909
ტიპი: ავტორობა
1909 წლის 5 ნოემბერს ალექსანდრე თევდორეს ძე ყიფშიძის მიერ შედგენილი ილია ჭავჭავაძის უძრავი ქონების ვითარების შესახებ ვრცელი მოხსენების თანახმად, ჭავჭავაძისეული საგურამოს მამულის მფლობელობაში შემავალი 286 დესეტინა შემდეგნაირად ნაწილდებოდა: სახლისთვის განკუთვნილი – 1,5 დესეტინა, სახნავი და საძოვარი – 141,5 დესეტინა, საბოსტნე – 4 დესეტინა, ტყე – 113 დესეტინა, სავენახე – 107 დესეტინა, უვარგისი – 9 დესეტინა.
1909
ტიპი: ავტორობა
1909 წლის 5 ნოემბერს ალექსანდრე თევდორეს ძე ყიფშიძის მიერ შედგენილი ილია ჭავჭავაძის უძრავი ქონების ვითარების შესახებ ვრცელი მოხსენების თანახმად, საგურამოს მამული 1891 წელს ბანკის დამფასებელს 43 828 მანეთად შეუფასებია, ბანკის გამგეობას კი – 40 000 მანეთად. მარტო სახლის აშენება 20 000 მანეთზე მეტი დაჯდომია ილია ჭავჭავაძეს: ქვითკირის სამსართულიანი სახლის პირველ სართულზე 3 ოთახი იყო, მეორეზე – 4, მესამეზე – 2; სახლს სამი აივანი ეკრა.
1932
ტიპი: ავტორობა
1932 წლის 24 მარტის გაზეთ „კომუნისტის“ მიხედვით, მარქსიზმ-ლენინიზმის ინსტიტუტისა და ისტორიკოს-მარქსისტთა საზოგადოებრივი ბრიგადის წევრებმა: ბუდილოვმა, ქადეიშვილმა, ხეჩუმიანმა, ლიუდვიგოვმა, პიასეცკიმ დაადგინეს, რომ ს. თალაკვაძის მოგონებები, სადაც ის სტალინზე საუბრობდა, არ შეესაბამებოდა ბოლშევიკურ იდეოლოგიას და მისი გამოყენება საქართველოს კომუნისტური პარტიის ისტორიის შესასწავლად დანაშაულის ტოლფასი იქნებოდა.
1910
ტიპი: ავტორობა
1910 წლის 2 სექტემბერს ალექსანდრე თევდორეს ძე ყიფშიძის მიერ ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობისთვის წარდგენილ საანგარიშო მოხსენებაში დაწვრილებით არის აღწერილი ავჭალის ქუჩაზე მდებარე ილია ჭავჭავაძის სახლის შეძენასთან დაკავშირებული სირთულეები: ნიაღვრისგან დაზიანებული სახლის შეკეთება ბანკში შესატან საპროცენტო თანხასა და გადაფორმებასთან დაკავშირებულ ხარჯთან ერთად, ას თუმანზე გაცილებით ძვირი დაჯდებოდა, ამას დაემატებოდა სახლის შესანახად საჭირო ყოველწლიური ოცი თუმანი მაინც, 6000 მანეთი კი ისევ ვალად რჩებოდა. ალექსანდრე ყიფშიძის აზრით, „საზოგადოება" მხოლოდ ერთადერთ შემთხვევაში შეძლებდა ილიასეული სახლის შენარჩუნებას – თუ ვინმე შეძლებული კაცი გამოჩნდებოდა ან მთელი ერი იკისრებდა ვალის მთლიანად გასტუმრებას.

