რეგისტრირებული ფაქტები19729
ფილტრი:
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1919
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 1-ელი იანვრის გაზეთ „საქართველოში“ 1919 წლის 30 დეკემბერს ქ. თბილისში ქეთო გრიგოლის ასული ნიჟარაძისას გარდაცვალებას იუწყება ოჯახი: მეუღლე გელვესი ნიჟარაძე, დედა ივდორა, დები: თამარა, ელენე და ძმა საშა კვიტაშვილები, და მარგარიტა და სიძე ბესარიონ თაყაიშვილები, და მარო და სიძე კალენიკე საყვარელიძეები, მამამთილი ერმალოზ, დედამთილი ქაქალა, რძალი ქსენია, მაზლი თეიმურაზი, მულები: ზინა და ფაცაცია ნიჟარაძეები, მული მაშო და სიძე მიხაკო საყვარელიძეები.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 5 აგვისტოს „ერთობა“ იუწყება, რომ სკანდინავიიდან დაბრუნებული საქართველოს სრულუფლებიანი წარმომადგენელი არისტო ჭუმბაძე დეპეშათა სააგენტოს წარმომადგენელს ესაუბრა სკანდინავიის ქვეყნების საქართველოსთან დამოკიდებულებისა და იმ ქართველი ახალგაზრდების შესახებ, რომლებიც უცხოეთში სწავლობენ.
1921
ტიპი: ავტორობა
1921 წლის 4 აპრილს ნოე ხომერიკმა ევგენი გეგეჭკორს მისწერა რევკომის მიერ საქართველოს მთავრობასთან დადებული ხელშეკრულების გაუქმების შესახებ. ის წერილს თან ურთავს ხელშეკრულების ტექსტს და რაიკომის დადგენილებას მისი გაუქმების შესახებ. ასევე ატყობინებს, თუ რა მოხდა გემზე, რომელიც 30 მარტს იტალიიდან საქართველოსკენ წამოვიდა.
1921
ტიპი: ავტორობა
1921 წელს ოკუპაციის შემდეგ ნოე ხომერიკი თავის მოხსენებაში აცხადებს, რომ საქართველოს დამოუკიდებელი ერის კონფედერაცია შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მას მხარს დაუჭერს ისეთი ძლიერი სახელმწიფო როგორიც დიდი ბრიტანეთია. მათ შორის დაიდება ხელშეკრულება, რომლის პუნქტებსაც სავაჭრო გზის, კავკასიის ბუნებრივი სიმდრიდრის დამუშავების, რკინიგზის განახლების შესახებ და ა. შ. ორივე სახელმწიფო პირნათლად შეასრულებს. აქვე მოიხსენიებს რუსეთსაც, როგორც დამპყრობელს და მასთან ამგვარი სახის ურთიერთობას კატეგორიულად გამორიცხავს.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 15 თებერვლის ჟურნალ „ვაზი და ღვინოში“ გამოქვეყნდა კოოპერატიული საზოგადოება „კახეთის“ განცხადება, რომ საზოგადოება არსებობდა 1895 წლიდან და მასში 246 მევენახე იყო გაერთიანებული, მისი წევრობა შეეძლო ყველა კახელ მეღვინეს და იმათაც, ვინც ყოველ წელს ჩააბარებდა ნამდვილ კახურ ღვინოს. მთავარი კანტორა მდებარეობდა თბილისში, დამფუძნებელი კრების ქ. N5, ხოლო კახეთში ჰქონდა ბიუროები, თელავში − ალექსანდრე მაყაშვილთან, კარდანახში − ნიკოლოზ დარაშვილთან.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 31 ივლისის „ერთობაში“ დაბეჭდილი თავდაცვის საბჭოს დადგენილება, რომელსაც ხელს აწერენ შინაგან საქმეთა მინისტრი ნ. რამიშვილი და სამხედრო მინისტრი გრ. ლორთქიფანიძე სამხედრო სამსახურში მყოფ 1888, 1889 წწ. დაბადებულ ჯარისკაცთა შვებულებას და მათ ნაცვლად1895 წელს დაბადებულთა გაწვევას ეხებოდა. მობილიზაციით გამოუცხადებლობის შემთხვევაში მათ სასჯელი დაეკისრებოდათ.

