საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები89486

1907

ტიპი: ავტორობა

1907 წლის 5 ივლისს დავით კლდიაშვილმა დაწერა ავტობიოგრაფია.

1907

ტიპი: ღონისძიება

1907 წლის 5 ივლისს დავით კლდიაშვილი პიატიგორსკში იმყოფებოდა.

1907

ტიპი: ღონისძიება

1907 წლის 5 ივლისს დავით კლდიაშვილმა ავტობიოგარფია ივანე გომართელის თხოვნით დაწერა.

1907

ტიპი: ღონისძიება

1907 წლის 5 ივლისს დაწერილ ავტობიოგრაფიაში დავით კლდიაშვილი ბოდიშს უხდის ივანე გომართელს, რომ დიდი ხნის განმავლობაში ვერ აუსრულა თხოვნა და ვერ მიაწოდა ავტობიოგრაფია.

1907

ტიპი: ღონისძიება

1907 წლის 5 ივლისს დავით კლდიაშვილი ავტობიოგრაფიაში აღნიშნავდა, რომ პატარაობაში იგი ერთი რუსის ოჯახში მსახურობდა, რუსულს სწავლობდა და სასწავლებელში შესასვლელად ემზადებოდა.

1907

ტიპი: ავტორობა

1907 წლის 5 ივლისს დავით კლდიაშვილი ავტობიოგრაფიაში წერდა, რომ გრიქუროვის მაღაზიაში იყიდებოდა მისი თხზულების „მრევლში“ სომხური თარგმანი.

1907

ტიპი: ღონისძიება

1907 წლის 5 ივლისს დაწერილ ავტობიოგრაფიაში დავით კლდიაშვილი მიმართავს თხოვნით ივანე გომართელს, ყაზარ კარაპეტიანცს გადმოათარგმნინოს სომხურიდან მისი თხზულებისთვის „მრევლში“ დართული მოკლე ავტობიოგრაფია.

1907

ტიპი: ავტორობა

1907 წლის 5 ივლისს დავით კლდიაშვილი ავტობიოგრაფიაში აღნიშნავდა, რომ მისი თხზულება „მრევლში“ სომხურ ენაზე თარგმნა ყაზარ კარაპეტიანცმა.

1907

ტიპი: მფლობელობა

1907 წლის 5 ივლისს ზაქარია გრიქუროვი ფლობდა წიგნის მაღაზიას.

1907

ტიპი: თანამდებობა

1907 წლის 5 ივლისს დაწერილი დავით კლდიაშვილის ავტობიოგრაფიიდან ირკვევა, რომ ყაზარ კარაპეტიანცი იყო მთარგმნელი.

1907

ტიპი: ავტორობა

1907 წლის 5 ივლისს დავით კლდიაშვილის დაწერილი ავტობიოგრაფიის თანახმად, მის სომხურ ენაზე თარგმნილ თხზულებას „მრევლში“ თან ჰქონდა დართული მწერლის მოკლე ავტობიოგრაფია.

1907

ტიპი: ღონისძიება

1907 წლის 5 ივლისს დავით კლდიაშვილი ავტობიოგრაფიაში აღნიშნავდა, რომ მის ოჯახს მეზობლებთან და მთლიანად სოფლის გლეხკაცობასთან კარგადი ურთიერთობა ჰქონდა.

1907

ტიპი: ღონისძიება

1907 წლის 5 ივლისს დავით კლდიაშვილი ავტობიოგრაფიაში იხსენებდა, რომ კიევის სამხედრო გიმნაზიიდან სამშობლოში დაბრუნებულს დახვდნენ შეკრებილი თანასოფლელები, რომლებიც ეხვეოდნენ, კოცნიდნენ და სიხარულის ცრემლებს ღვრიდნენ.

1907

ტიპი: თანამდებობა

1907 წლის 5 ივლისს დავით კლდიაშვილი ავტობიოგრაფიაში აღნიშნავდა, რომ დავით ალადაშვილი შემდგომში გახდა ეპისკოპოსი.

1907

ტიპი: ავტორობა

1907 წლის 5 ივლისს დავით კლდიაშვილის დაწერილი ავტობიოგრაფიის თანახმად, მან მხოლოდ დიდი შრომისა და გამუდმებული მეცადინეობის შემდეგ გაბედა ლიტერატურული საქმიანობის დაწყება.

1907

ტიპი: პირადი ურთიერთობა

1907 წლის 5 ივლისს დავით კლდიაშვილის დაწერილი ავტობიოგრაფიიდან ირკვევა, რომ მას ჰყავდა დედა კესარია ღოღობერიძე.

1907

ტიპი: ავტორობა

1907 წლის 5 ივლისს დაწერილ ავტობიოგრაფიაში დავით კლდიაშვილი წუხდა, რომ მას უკვე შედგენილი მოთხრობების სქემები განუხორციელებელი რჩებოდა.

1907

ტიპი: ავტორობა

1907 წლის 5 ივლისს დაწერილ ავტობიოგრაფიაში დავით კლდიაშვილი აღიარებდა, რომ არაერთხელ გულამღვრეული მოშორებია საწერ მაგიდას, ბევრ მკითხველს კი სასაცილოდ აღუქვამს მისი ნაწერი.

1907

ტიპი: ავტორობა

1907 წლის 5 ივლისს დაწერილ ავტობიოგრაფიაში დავით კლდიაშვილი აღიარებდა, რომ თავის მოთხრობებში იგი მუდამ ცდილობდა გულწრფელი ყოფილიყო მკითხველის წინაშე.

1907

ტიპი: ავტორობა

1907 წლის 5 ივლისს დავით კლდიაშვილის მიერ დაწერილი ავტობიოგრაფიის თანახმად, ლიტერატურული საქმიანობის გარეშე მისი ცხოვრება მეტად მკრთალი იყო.

1907

ტიპი: ავტორობა

1907 წლის 5 ივლისს დავით კლდიაშვილის დაწერილი ავტობიოგრაფიის თანახმად, იგი მუდამ ცდილობდა, უტყუარი მასალა მიეწოდებინა მკითხველისთვის, რომ მასაც ეგრძნო ქართველთა უნუგეშობა და უიმედობა.

1907

ტიპი: ავტორობა

1907 წლის 5 ივლისს დავით კლდიაშვილის დაწერილი ავტობიოგრაფიის თანახმად, უკანასკნელ წლებში მას ბევრი ნერვიულობა შეხვდა, რამაც მისი ისედაც სუსტი ორგანიზმი კიდევ უფრო დააუძლურა.

1907

ტიპი: ღონისძიება

1907 წლის 5 ივლისს დაწერილ ავტობიოგრაფიაში დავით კლდიაშვილი ბოდიშს უხდის ივანე გომართელს ამ თხზულების ნაჩქარევად დაწერის გამო.

1907

ტიპი: ღონისძიება

1907 წლის 5 ივლისს დაწერილ ავტობიოგრაფიაში დავით კლდიაშვილი აღიარებდა, რომ ავადმყოფობის გამო საკმაოდ უხეირო ნაწარმოები გამოუვიდა და ამის გამო ბოდიშს უხდიდა ივანე გომართელს.

1907

ტიპი: ღონისძიება

1907 წლის 5 ივლისს დაწერილ ავტობიოგრაფიაში დავით კლდიაშვილი უზიარებდა ივანე გომართელს მოსაზრებას, რომ მის ბიოგრაფიაში ყველაზე საინტერესო აღსაწერად იყო ის პერიოდი, როცა მთავრობამ იგი სხვა 40 ბავშვთან ერთად რუსეთის სამხედრო სასწავლებელში სასწავლებლად გაამგზავრა.