საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები91185

1923

ტიპი: გარდაცვალება

1923 წლის 20 მაისს ალექსანდრე სიმონის ძე ანდრონიკაშვილი ბოლშვიკებმა დღევანდელი ვაკის პარკის ტერიტორიაზე დახვრიტეს.

1920

ტიპი: თანამდებობა

1920 წელს ალექსანდრე სიმონის ძე ანდრონიკაშვილი ქართული სამხედრო სკოლის დირექტორად დაინიშნა.

1950

ტიპი: თანამდებობა

1950 წელს დიმიტრი ეგნატეს ძე არაყიშვილი საქართველოს სსრ მეციერებათა აკადემიის აკადემიკოსი გახდა.

1950

ტიპი: ღონისძიება

1950 წელს დიმიტრი ეგნატეს ძე არაყიშვილი საქართველოს სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი გახდა.

1928

ტიპი: თანამდებობა

1928 წელს პროკოფი ქაიხოსროს ძე აბულაძე პარიზში ჟურნალ „მტკვრის“ რედაქტორი იყო.

1926

ტიპი: თანამდებობა

1926 წელს პროკოფი ქაიხოსროს ძე აბულაძე ვარშავაში ჟურნალ „მთავრიდას“ რედაქტორი იყო.

1928

ტიპი: ორგანიზაცია

1928 წელს პროკოფი ქაიხოსროს ძე აბულაძე საფრანგეთში იუნკერთა კავშირის დამფუძნებელი წევრი იყო.

1901

ტიპი: ღონისძიება

1901 წელს სოფელ სნოს ახლად დაარსებულ უფასო სახალხო სამკითხველო-ბიბლიოთეკას თანხა და წიგნები შესწირეს შიო ელიაძემ, ევტიხი მამინაშვილმა, ონისე ჭიკაძემ, იოსებ იმედაშვილმა, ნიკო კურდღელაშვილმა, ლადო ედილაშვილმა, თამარა პაატაშვილმა და ქეთო ზარაფიშვილმა.

1928

ტიპი: ორგანიზაცია

1928-1932 წლებში სიმონ დავითის ძე აბაშიძე პარიზში იუნკერთა კავშირის წევრი იყო.

1921

ტიპი: პირადი ურთიერთობა

1921 წელს სიმონ დავითის ძე აბაშიძე პოლიტიკური დევნის გამო ემიგრაციაში წავიდა.

1885

ტიპი: ღონისძიება

1885 წლის 24 მარტის „დროებაში“ დაიბეჭდა ი. კახელის სტატია, რომლის მიხედვით დეპოს საწევრო თახნა ს. ბეგიევისთვის უნდა გადაეცათ.

1885

ტიპი: ავტორობა

1885 წლის 30 მარტის „დროებაში“ აკაკის დრამის „თამარ ცბიერი“ პირველი ნაწილი დაიბეჭდა.

1921

ტიპი: თანამდებობა

1921 წლის 16-21 იანვარს ქალაქის საბჭოს საარჩევნო აღწერისთვის 1-ელი საკომისარიატოს ხელმძღვანელად მიწვეული იყო ლავრენტი ციცაგი, კონტროლიორებად − გიორგი სოლომონის ძე ქმუტაშვილი და ალექსანდრე რევაზის ძე ჩოლოყაშვილი.

1921

ტიპი: თანამდებობა

1921 წლის 16-21 იანვარს ქალაქის საბჭოს საარჩევნო აღწერისთვის მე-2 საკომისარიატოს ხელმძღვანელად მიწვეული იყო ელ. ბაჟმეუკ-მელიქოვა, კონტროლიორებად − თამარა შაფათავა და მიხეილ სოსელია.

1921

ტიპი: თანამდებობა

1921 წლის 16-21 იანვარს ქალაქის საბჭოს საარჩევნო აღწერისთვის მე-3 საკომისარიატოს ხელმძღვანელად მიწვეული იყო აკაკი ტყემალაძე, კონტროლიორებად − თიკო ნიკოღოზოვი და გაბრიელ ჩიკვაიძე.

1921

ტიპი: თანამდებობა

1921 წლის 16-21 იანვარს ქალაქის საბჭოს საარჩევნო აღწერისთვის მე-4 საკომისარიატოს ხელმძღვანელად მიწვეული იყო კვერიხაძე, კონტროლიორებად − ბერიძე და მეხუზლა.

1921

ტიპი: თანამდებობა

1921 წლის 16-21 იანვარს ქალაქის საბჭოს საარჩევნო აღწერისთვის მე-5 საკომისარიატოს ხელმძღვანელად მიწვეული იყო მელიტონ ფერაძე, კონტროლიორებად − ნიკოლოზ ბარნაბიშვილი და ნინა მღვდელაძე.

1901

ტიპი: ავტორობა

1901 წელს ნახიჩევანის მაზრის ექიმმა გიორგი ივანეს ძე ბადრიძემ თხოვნით მიმართა თბილისის თვითმმართველობას,  საექიმო-სასანიტარო განყოფილებაში ადგილი მიეცათ.

1921

ტიპი: თანამდებობა

1921 წლის 16-21 იანვარს ქალაქის საბჭოს საარჩევნო აღწერისთვის მე-6 საკომისარიატოს ხელმძღვანელად მიწვეული იყო საბახტარაშვილი, კონტროლიორებად − მიხეილ მინდიაშვილი და ჯოგლიძე.

1885

ტიპი: ავტორობა

1885 წლის 17 აპრილის „დროებაში“ ბესარიონ ნიჟარაძის სტატიის „ცოლ-ქმრობის წესები სვანეთში“ დასასრული დაიბეჭდა.

1885

ტიპი: თანამდებობა

1885 წლის 18 აპრილის „დროების“ ცნობით, არევაძე ათონელი ბერი იყო.

1921

ტიპი: ღონისძიება

1921 წლის 16 იანვარს ალექსი პაპუაშვილის ოჯახში, მისი დისწულის, ვახტანგ ბურდულის ნათლობის დროს, ფრონტის დამხმარე კომიტეტის გასაძლიერებლად 14 750 მანეთი შეგროვდა. დეკანოზმა კალისტრატე ცინცაძემ ეს თანხა შემომწირველთა დავალებით შეიტანა მთავარ კომიტეტში, რომლისგანაც 3 293 მანეთის ქვითარი მიიღო.

1921

ტიპი: ავტორობა

1921 წლის 18 იანვრის გაზეთ „საქართველოში“ იასონ ჯავახიშვილმა გამოაქვეყნა განცხადება, რომ 16 იანვრის ნომერში გარეშეს ფსევდონიმით წერილის „კიდევ ნაციონალიზაცია“ ავტორი ის არ იყო. ამასვე ადასტურებდა რედაქციაც.

1921

ტიპი: ღონისძიება

1921 წლის 11 იანვარს საქართველოს მთავრობის სხდომაზე ფინანსთა მინისტრმა კონსტანტინე კანდელაკმა წაიკითხა მოხსენება საფრანგეთის მეაბრეშუმეებთან დადებული ხელშეკრულების შესახებ. მთავრობამ დაადგინა, დამტკიცებულიყო ხელშეკრულების პროექტი.

1885

ტიპი: სტატუსი

1885 წლის 13 აპრილის „დროების“ ცნობით, გიგო დიდია აზნაური იყო.