რეგისტრირებული ფაქტები89818
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1887
ტიპი: ღონისძიება
1887 წლის მარტში თბილისისკენ მიმავალ და გზად ღამის გასათევად ტოლათსოფელში ვასილ კოპტონაშვილთან გაჩერებულ ვაჟა-ფშაველას ხევსურები და მისი ყოფილი მოწაფეები ესტუმრნენ ხაბიზგინებით, ხაჭაპურებითა და ხინკლით.
1882
ტიპი: ღონისძიება
1882-1883 წლებში თბილისის ნიკოლოზის სახელობის ორკლასიან სამოქალაქო სასწავლებელში მისულმა კავკასიის სამოსწავლო ოლქის მზრუნველმა კირილე იანოვსკიმ ხუთი მანეთი აჩუქა ვასილ კოპტონაშვილს სასწავლო ნივთების შესაძენად, როცა შეიტყო, რომ იგი, უბრალო გლეხის შვილი, მშობლების ნების წინააღმდეგ იყო თბილისში სწავლის გასაგრძელებლად წამოსული.
1943
ტიპი: ღონისძიება
1943 წელს თედო სახოკიას მუშაობის ხალისი არ ჰქონდა დაკარგული და იმავე შემართებით აგრძელებდა ნაშრომებზე მუშაობას.
1943
ტიპი: ღონისძიება
1943 წელს თედო სახოკია ისევე ენერგიულად მუშაობდა, როგორც ორმოცი-ორმოცდახუთი წლის წინათ.
1943
ტიპი: ღონისძიება
1943 წლის 16 მაისს თედო სახოკია იმედოვნებდა, რომ შთამომავლობა მისი მადლიერი იქნებოდა, რადგან სამშობლოსა და თავისი ერის საკეთილდღეოდ გარჯა არ დაუკლია და გააკეთა ის, რაც შეეძლო.
1884
ტიპი: ღონისძიება
1884 წელს, თბილისის სემინარიაში სწავლის პირველი წლის ნახევარში თედო სახოკიას აზრადაც არ მოსვლია მასზე ზემოთ მდგომთა კრიტიკა, წლის მეორე ნახევრიდან კი ხელი აიღო ყოველივე იმაზე, რისაც მაქამდე სწამდა და ურყევ ჭეშმარიტებად მიაჩნდა.
1884
ტიპი: ღონისძიება
1884-1885 წლებში თბილისის სემინარიაში სწავლამ და სემინარიის პანსიონში ცხოვრებამ ძირფესვიანად შეარყია თედო სახოკიას მსოფლმხედველობა, ახალ გზაზე დააყენა და ზურგი შეაქცევინა ყოველივე ძველებურისთვის.
1943
ტიპი: გარდაცვალება
1943 წელს თედო სახოკიას მიერ დაწერილი ავტობიოგრაფიიდან ირკვევა, რომ იოსებ ლაღიაშვილის ბიძა, მღვდელი კირილე დანელია სოფელ ბანძაში გარდაიცვალა.
1943
ტიპი: ღონისძიება
1943 წელს თედო სახოკიას მიერ დაწერილი ავტობიოგრაფიის თანახმად, თბილისის სასულიერო სემინარიაში სწავლის პერიოდში მასა და მის მეგობრებს ჯაბადარისა და ივანოვის კერძო ბიბლიოთეკიდან გამოჰქონდათ აკრძალული წიგნები, კერძოდ, პისარევის, დობროლიუბოვისა და ჩერნიშევსკის ნაწერები.
1883
ტიპი: ღონისძიება
1883-1884 წლებში 15-16 წლის თედო სახოკია იყო ისეთი, როგორიც უნდა ყოფილიყო ყველა იმდროინდელი მოქალაქე რუსეთის იმპერიისა, კანონმორჩილი და ერთგული ქვეშევრდომი იმპერატორ ალექსანდრე მესამისა.

