საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები93528

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს გამოსული „Кавказский календарь на 1870 год“-იდან ირკვევა, რომ გიორგი კონსტანტინეს ძე ბაგრატიონ-მუხრანსკი იყო ტიტულარული მრჩეველი.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს გამოსული „Кавказский календарь на 1870 год“-იდან ირკვევა, რომ ევგენი პავლეს ძე სტარიცკი იყო ტიტულოვანი მრჩეველი.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს გამოსული „Кавказский календарь на 1870 год“-იდან ირკვევა, რომ ევგენი პავლეს ძე სტარიცკი იყო სენატორი.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს ამიერ და იმიერკავკასიის საგზაო-სამშენებლო კომიტეტში მსახურობდა სევასტი ნიკოლოზის ძე პოდა, VIII კლასის საქმისმწარმოებელი.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს ამიერ და იმიერკავკასიის საგზაო-სამშენებლო კომიტეტში მსახურობდა პავლე პეტრეს ძე ზალსკი, რომელიც იყო VIII კლასის საქმისმწარმოებელი.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს გამოსული „Кавказский календарь на 1870 год“-იდან ირკვევა, რომ სევასტი ნიკოლოზის ძე პოდა იყო საიმპერატორო კარის მრჩეველი.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს გამოსული „Кавказский календарь на 1870 год“-ის მიხედვით, პავლე პეტრეს ძე ზალსკი იყო გუბერნიის მდივანი.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს ამიერ და იმიერკავკასიის საგზაო-სამშენებლო კომიტეტის კანცელარიასთან მსახურობდა ნიკანორ ოსიპის ძე ნოვინსკი.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს გამოსული „Кавказский календарь на 1870 год“-იდან ირკვევა, რომ ნიკანორ ოსიპის ძე ნოვინსკი იყო ტიტულარული მრჩეველი.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს გამოსული „Кавказский календарь на 1870 год“-იდან ირკვევა, რომ ნიკანორ ოსიპის ძე ნოვინსკი იყო არქიტექტორი.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს გამოსული „Кавказский календарь на 1870 год“-იდან ირკვევა, რომ ალექსანდრე პეტრეს ძე მაქსიმოვიჩი იყო ნამდვილი სახელმწიფო მრჩეველი.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს კავკასიის საცენზურო კომიტეტში მსახურობდა ივანე ლაზარეს ძე კაიტმაზოვი, ცენზორი აღმოსავლური ენების განხრით.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს გამოსული „Кавказский календарь на 1870 год“-იდან ირკვევა, რომ ივანე ლაზარეს ძე კაიტმაზოვი იყო სახელმწიფო მრჩეველი.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს გამოსული „Кавказский календарь на 1870 год“-იდან ირკვევა, რომ თევდორე თევდორეს ძე ბრანდტი იყო აგრონომიის კანდიდატი.

1886

ტიპი: ავტორობა

1886 წლის 5 ოქტომბრის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ილია ჭავჭავაძე წერდა, რომ ქართველების მამა-პაპისეული ადგილიდან გადასახლებისა და სხვა ადგილას დამკვიდრების ერთ-ერთი მიზეზი ადგილ-მამულების ნაკლებობა იყო.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს კავკასიის მთავარი სამმართველოს ტიპოგრაფიაში ფაქტორად მსახურობდა კონსტანტინე კარლის ძე ტომსონი.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს გამოსული „Кавказский календарь на 1870 год“-იდან ირკვევა, რომ სევასტი ნიკოლოზის ძე პოდა იყო არქიტექტორი.

1869

ტიპი: თანამდებობა

1869 წელს გამოსული „Кавказский календарь на 1870 год“-იდან ირკვევა, რომ კონსტანტინე კარლის ძე ტომსონი იყო მხატვარი.

1886

ტიპი: ავტორობა

1886 წლის 5 ოქტომბრის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ილია ჭავჭავაძე წერდა, რომ ადგილ-მამულების ნაკლებობა და სარჩო-საბადებლის არქონა ქართველ ხალხს აიძულებდა მამა-პაპისეული ადგილი მიეტოვებინა და სხვაგან ეძებნა საცხოვრებელი.

1886

ტიპი: ავტორობა

1886 წლის 5 ოქტომბრის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ილია ჭავჭავაძე წერდა, რომ ქართველების მამა-პაპისეული ადგილიდან გადასახლებამ და სხვა ადგილას დამკვიდრებამ ყველაზე მეტად რაჭაში იჩინა თავი.

1886

ტიპი: ავტორობა

1886 წლის 5 ოქტომბრის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ილია ჭავჭავაძე წერდა, რომ ქართველი ადამიანი მამა-პაპისეული ადგილიდან პირველად 1879 წელს გადასახლდა და სხვა ადგილას დამკვიდრდა სარჩო-საბადებლის მოსაპოვებლად. ამ წელს ონიდან ერთი კაცი გადასახლდა.

1886

ტიპი: ავტორობა

1886 წლის 5 ოქტომბრის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ილია ჭავჭავაძე წერდა, რომ სარჩო-საბადებლის მოსაპოვებლად ქართველების მამა-პაპისეული ადგილიდან გადასახლება და სხვა ადგილას დამკვიდრება რაჭაში 1880 წელს გახშირდა.

1886

ტიპი: ავტორობა

1886 წლის 5 ოქტომბრის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ილია ჭავჭავაძე წერდა, რომ სარჩო-საბადებლის მოსაპოვებლად მამა-პაპისეული ადგილიდან 1882 წლამდე ონიდან 120 კომლი გადასახლდა.

1886

ტიპი: ავტორობა

1886 წლის 5 ოქტომბრის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ილია ჭავჭავაძე წერდა, რომ რაჭაში მოსავალი არ მოდიოდა და 1882 წელს სწორედ შიმშილმა აიძულა ადამიანები მამა-პაპისეული ადგილიდან გადასახლებულიყვნენ.

1886

ტიპი: ავტორობა

1886 წლის 5 ოქტომბრის გაზეთ „ივერიაში“ გამოქვეყნებულ წერილში ილია ჭავჭავაძე წერდა, რომ რაჭაში თითო კომლს 2 ¼ დესეტინა მიწა ეკუთვნოდა, თითო სულს – ¼ , რაც არასაკმარისი იყო ადამიანს თავი ერჩინა და შემოსავალი ჰქონოდა. სწორედ ეს ყველაფერი იყო მიზეზი ადამიანების რაჭიდან გადასახლებისა.