რეგისტრირებული ფაქტები89818
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1870
ტიპი: ღონისძიება
1870-იან წლებში ზაქარია დედაბრიშვილი ღარიბი მღვდელი იყო, რომელიც ერთი სამრევლოდან მეორეში გადადიოდა.
1867
ტიპი: ღონისძიება
1867-1877 წლებში მამამისი ზაქარია შიო არაგვისპირელს და თავის დანარჩენ შვილებს ისე ზრდიდა, როგორც მრევლის შვილებს.
1910
ტიპი: ღონისძიება
1910 წელს შიო არაგვისპირელი ავტობიოგრაფიაში წერდა, რომ ხშირად ახსენდებოდა პაპა მახარე, რომელიც საფუტკრეში, სრულიად მარტო საქმიანობდა ხოლმე.
1910
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1910 წელს დაწერილი შიო არაგვისპირელის ავტობიოგრაფიის თანახმად, მამამისი ზაქარია მეტად ღვთისმოყვარე კაცი იყო.
1884
ტიპი: ღონისძიება
1884 წელს თბილისის სემინარიაში სწავლის პირველ ხანებში თედო სახოკიას მთავრობის მოქმედებების კრიტიკა ერთი წამითაც არ გაუვლია თავში.
1910
ტიპი: ღონისძიება
1910 წელს დაწერილი შიო არაგვისპირელის ავტობიოგრაფიის თანახმად, მას ღვთისმოყვარეობა მამისგან რგებია.
1895
ტიპი: ღონისძიება
1895 წელს მიწათმოქმედების მინისტრის რწმუნებულმა მედვედევმა პეტერბურგიდან მიიღო წინადადება თავის უწყებაში ახალი თანამდებობის გახსნასთან დაკავშირებით − კერძოდ, ექსპერტის თანაშემწისა იმ რაიონებში, სადაც ფილოქსერას მაძიებელთა ჯგუფები მუშაობდნენ.
1895
ტიპი: ღონისძიება
1895 წელს მიწათმოქმედების მინისტრის რწმუნებულ იაკობ მედვედევს მის უწყებაში გაახსნევინეს საფილოქსერო ექსპერტის თანაშემწის თანამდებობა. პეტერბურგიდან წამოსული ეს განკარგულება ემსახურებოდა ფილოქსერას კვლევა-ძიების გაძლიერება-გაღრმავებას.
1887
ტიპი: ღონისძიება
1887 წელს ოდესის უნივერსიტეტში სწავლის პერიოდში დუტუ მეგრელმა და სხვა ქართველმა სტუდენტებმა წაიკითხეს ლავროვის „ისტორიული წერილები“.
1940
ტიპი: ღონისძიება
1940 წელს არტემ ახნაზაროვის დაწერილი ავტობიოგრაფიის თანახმად, იგი თანამშრომლობდა ანტირელიგიური ხასიათის ჟურნალთან „მებრძოლი უღმერთო“.
1884
ტიპი: ღონისძიება
1884-1889 წლებში ვაჟა-ფშაველას პატარა ხურჯინით ჩაჰქონდა ხოლმე თბილისში თვის ლიტერატურული მასალა გაზეთისთვის „ივერია“.
1884
ტიპი: ღონისძიება
1884-1889 წლებში თიანეთის მაზრის სოფელ ტოლათსოფელში ვასილ კოპტონაშვილის მასწავლებლობის პერიოდში, ივანე მაჩაბლის გაუჩინარების გამო დაიხურა გაზეთი „დროება“ და „დროების“ ნაცვლად გამოვიდა ჟურნალი „ივერია“.

