რეგისტრირებული ფაქტები93528
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1896
ტიპი: თანამდებობა
1896 წელს სამსახური დატოვეს სათავადაზნაურო ბანკის ზედამხედველობის კომიტეტის შემდეგმა წევრებმა: პეტრე ალექსანდრეს ძე გრუზინსკიმ, ნიკოლოზ დავითის ძე ანდრონიკაშვილმა, დავით ალექსანდრეს ძე გურამიშვილმა, ლევან გიორგის ძე ჯანდიერმა და ალექსანდრე ზაალის ძე ჩოლოყაშვილმა.
1912
ტიპი: ღონისძიება
1912 წლის 6 ოქტომბრის გაზეთ „იმერეთის“ ცნობით, ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების სამტრედიის განყოფილებამ მადლობა გადაუხადა შეგირდთა მატარებლის კონდუქტორ რაჟდენ ხვედელიძეს, რომელიც წიგნების კიოსკს ზედმეტ ხარჯებს თავიდან აცილებდა.
1912
ტიპი: ღონისძიება
1912 წლის 6 ოქტომბრის გაზეთ „იმერეთის“ ცნობით, კახეთში მუშაობა დაასრულეს საფილოქსერო დასების მთავარმა ინსტრუქტორებმა – ი. ო. იოსელიანმა და ნ. კ. მაკარაშვილმა.
1912
ტიპი: ღონისძიება
1912 წლის 6 ოქტომბრის გაზეთ „იმერეთში“ დაბეჭდილი ვლადიმერ ნაცვალაძის სტატიის მიხედვით, სამტრედიაში ზოგიერთი მასწავლებელი ცუდ ხმებს ავრცელებდა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების განყოფილებასთან არსებულ წიგნებით მოვაჭრე კიოსკზე და შეგირდებს იქ ნივთების შეძენას უკრძალავდა.
1912
ტიპი: ღონისძიება
1912 წელს ვექილი გრიგოლ ბარათაშვილი ქუთაისის მომრიგებელ და ოლქის სასამართლოებში მასწავლებელ ვლადიმერ ნაცვლიშვილს სამოქალაქო უფლებების დაცვაში უსასყიდლოდ დაეხმარა.
1896
ტიპი: თანამდებობა
1896 წელს სათავადაზნაურო ბანკის მმართველობის წევრმა მიხეილ ალექსანდრეს ძე გრუზინსკიმ თანამდებობა დატოვა.
1918
ტიპი: თანამდებობა
1918 წელს ევგენი დავითის ძე ებრალიძე ლანჩხუთის რაიონის საგამოძიებო სამსახურის უფროსად დაინიშნა.
1918
ტიპი: თანამდებობა
1918 წელს ივანე ფილიპეს ძე ფხაკაძე ოზურგეთის რაიონის საგამოძიებო განყოფილების ხელმძღვანელად დაინიშნა.
1918
ტიპი: თანამდებობა
1918 წელს ჰეიდარ-ბეგ შახტახტინსკი, თბილისის სამხარეო სასამართლოს უცროსი მოსამართლე, ნახიჩევანის საგამოძიებო განყოფილების ხელმძღვანელად დაინიშნა.
1866
ტიპი: ღონისძიება
1866 წლის 28 მარტიდან, ალექსანდრე რომანოვის ბრძანებით, საზოგადოებაზე მავნებლური ზემოქმედების გამო უნდა აეკრძალათ ჟურნალები „თანამედროვე“ და „რუსული სიტყვა“.
1866
ტიპი: მფლობელობა
1866 წლის პირველი სექტემბრისთვის თბილისის გუბერნიის სამმართველოში იყიდებოდა მამული, რომელიც ეკუთვნოდათ მაკაროვის მემკვიდრეებს.

