საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები89996

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 6 მარტის გაზეთ „საქართველოში“ გამოქვეყნდა შალვა ბერიძის წერილი „ბიბლიოგრაფიული ეტიუდები“.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 6 მარტის გაზეთ „საქართველოში“ გამოქვეყნდა გიორგი გვაზავას წერილი „საქართველო და დემოკრატიზმი“ (დასასრული).

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 6 მარტის გაზეთ „საქართველოში“ გამოქვეყნდა ს. დარიანის (დარია ქაჯაია-ახვლედიანის) წერილი „ბოლშევიზმი და საქართველო“ (გაგრძელება).

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 6 მარტის გაზეთ „საქართველოში“ (რედაქტორი სპირიდონ კედია) გამოქვეყნდა მეთაური წერილი „ბათუმის პრეტენდენტები“.

1920

ტიპი: მფლობელობა

1920 წლის 6 მარტის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, ალექსი გიორგის ძე კოვლელაშვილი ფლობდა საკუთარ ბინას თბილისში, ვარდის უბნის ქუჩა N4.

1920

ტიპი: პირადი ურთიერთობა

1920 წლის 6 მარტის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, ვერა ნათიძე ალექსი გიორგის ძე კოვლელაშვილის ნათესავი იყო.

1920

ტიპი: პირადი ურთიერთობა

1920 წლის 6 მარტის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, ალექსანდრე ნიკოლოზის ძე ნათიძე ალექსი გიორგის კოვლელაშვილის ცოლის ძმა იყო.

1920

ტიპი: პირადი ურთიერთობა

1920 წლის 6 მარტის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, ვერა ნათიძე ალექსი გიორგის ძე კოვლელაშვილის ნათესავი იყო.

1920

ტიპი: პირადი ურთიერთობა

1920 წლის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, სვიმონ ნიკოლოზის ძე ნათიძე ალექსი გიორგის ძე კოვლელაშვილის ცოლის ძმა იყო.

1920

ტიპი: პირადი ურთიერთობა

1920 წლის 6 მარტის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, გიორგი ნიკოლოზის ძე ნათიძე ალექსი გიორგის ძე კოვლელაშვილის ცოლის ძმა იყო.

1920

ტიპი: პირადი ურთიერთობა

1920 წლის 6 მარტის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, დარია ილიას ასული ნათიძე ალექსი გიორგის ძე კოვლელაშვილის სიდედრი იყო.

1920

ტიპი: პირადი ურთიერთობა

1920 წლის 6 მარტის გაზეთ „საქართველოს“ ცნობით, დეკანოზი ნიკოლოზ გიორგის ძე ნათიძე ალექსი გიორგის ძე კოვლელაშვილის სიმამრი იყო.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 6 მარტის გაზეთ „საქართველოში“ ბათუმის ქართული გიმნაზიის პედაგოგიური საბჭო მწუხარებით აუწყებდა საზოგადოებას, რომ 1-ელ მარტს ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ გარდაიცვალა ბათუმის ქართული გიმნაზიის ინსპექტორი, დავით კონსტანტინეს ძე კალანდარიშვილი.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 5 მარტის გაზეთ „საქართველოს რესპუბლიკის“ ცნობით, ელინთა მეორე ყრილობა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის აღიარების გამო მთავრობას გულითადად მიესალმებოდა და თავისუფალ განვითარებას უსურვებდა. ყრილობის თავმჯდომარე პაპონდოპულო.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 5 მარტის გაზეთ „საქართველოს რესპუბლიკის“ ცნობით, მთავრობის თავმჯდომარემ ნოე ჟორდანიამ სოხუმის ბერძენი მასწავლებლებისგან სასწავლებლისთვის დამოუკიდებლობის მინიჭების შესახებ მადლობის დეპეშა მიიღო.

1920

ტიპი: ღონისძიება

1920 წლის 5 მარტს ნაძალადევის უმაღლეს-დაწყებითი სასწავლებლის წარმომადგენლობამ სახალხო განათლების კანცელარიის დირექტორს მიმართა, რომ ამავე სასწავლებლის მასწავლებლის, ევგენია ბილანიშვილის დასაკმაყოფილებლად სპეციალური თანხა არ იყო.

1920

ტიპი: გარდაცვალება

1920 წლის 5 მარტს ივლიტა დიმიტრის ასულ თარხან-მოურავისას სოფელ ახალქალაქში დაკრძალავდნენ.

1920

ტიპი: გარდაცვალება

1920 წლის 5 მარტს სოფელ დიდ ჯიხაიშში ვექილ დავით არჩილის ძე ლორთქიფანიძეს დაკრძალავდნენ.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 5 მარტის გაზეთ „საქართველოში“ გამოქვეყნდა შალვა ბერიძის წერილი „ეფუთი“.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 5 მარტის გაზეთ „საქართველოში“ გამოქვეყნდა გიორგი ჯაბადარის წერილი „ქართული თეატრი“.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 5 მარტის გაზეთ „საქართველოში“ გამოქვეყნდა გიორგი გვაზავას წერილი „საქართველო და დემოკრატიზმი“.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 5 მარტის გაზეთ „საქართველოში“ გამოქვეყნდა მეთაური წერილი „კომმუნის მიჯნური“.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 5 მარტის გაზეთ „საქართველოში“ სერაპიონ მაქსიმეს ძე თოხაძის გარდაცვალებას იუწყებოდნენ ძმები – ალფესი და სამსონ, რძალი მართა, ძმისშვილები – ილიკო, ესე, კუკური და შუშანა თოხაძეები.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 5 მარტის გაზეთ „საქართველოში“ ბესარიონ მახარბელის ძე რამიშვილის გარდაცვალებას იუწყებოდნენ ვაჟი, ნოე რამიშვილი, რძალი, მარო ქაიხოსროს ასული და შვილიშვილები – ბენიკო და აკაკი ნოეს ძენი რამიშვილები.

1920

ტიპი: ავტორობა

1920 წლის 5 მარტის გაზეთ „საქართველოში“ ძმა, ნოე რამიშვილი, რძალი მარიამ ქაიხოსროს ასული და ძმისწულები – ბენიკო და აკაკი ნოეს ძენი რამიშვილები იუწყებოდნენ, რომ ანთიმოზ ბესარიონის ძე რამიშვილს 5 მარტს, საღამოს 5 საათზე კუკიის წმინდა ნინოს სასაფლაოდან გამოასვენებდნენ თბილისის სადგურზე. მიცვალებულს დაკრძალავდნენ 7 მარტს, სოფელ ქვემო სურებში ახლად გარდაცვლილი მამის, ბესარიონ რამიშვილის გვერდით.