საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები91163

1926

ტიპი: ღონისძიება

1926 წლის აგვისტოს ჟურნალ „ბრძოლის“ (N14) ცნობით, ახალგაზრდა ვანო ღლონტი ბრძოლაში ჩაება იმ დროს, რომელიც გურიაში ცნობილია ტოლმაჩევის ეპოქად. ტოლმაჩევი მუსრს ავლებდა რევოლუციურ ორგანიზაციებს და ასობით მოწინავე გლეხს იჭერდა და ჩრდილო რუსეთის მხარეში ასახლებდა.

1926

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1926 წლის აგვისტოს ჟურნალ „ბრძოლის“ (N14) ცნობით, ვანო ღლონტი სოფლის მეურნეობას მისდევდა.

1926

ტიპი: განათლება

1926 წლის აგვისტოს ჟურნალ „ბრძოლის“ (N14) ცნობით, ივანე ბეგლარის ძე ღლონტს პირველდაწყებითი განათლება ჰქონდა მიღებული.

1926

ტიპი: ორგანიზაცია

1926 წლის აგვისტოს ჟურნალ „ბრძოლის“ (N14) ცნობით, ვანო ღლონტი იყო სოფლის სოციალ-დემოკრატიული რევოლუციური მოძრაობის ტიპური წარმომადგენელი და გამავრცელებელი.

1895

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

ვანო ღლონტი დაიბადა სოფ. მელექედურში 1895 წელს.

1926

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1926 წლის აგვისტოს ჟურნალ „ბრძოლის“ (N14) ცნობით, ვანო ღლონტი იყო ღარიბი ოჯახიდან.

1926

ტიპი: გარდაცვალება

1926 წლის აგვისტოს ჟურნალ „ბრძოლაში“ (N14) დაიბეჭდა ვანო ღლონტის ნეკროლოგი.

1921

ტიპი: ავტორობა

1921 წლის 8 და 10 ოქტომბერს თბილისის რკინიგზის დეპოებში, ფაბრიკა-ქარხნებში და სხვ. მუშებმა გამართეს თათბირი მოსკოვის სოვნარკომისა და საქართველოს რევკომის მიერ საქართველოს ფაქტობრივ გაბათილებაზე და გადაწყვიტეს წარმომადგენელთა გაგზავნა რევკომში წერილობითი განცხადების გადასაცემად, რომელსაც 5 132 მუშამ მოაწერა ხელი. შემდეგ მუშებმა აირჩიეს 3 პირი პოლიტიკურ პარტიებთან და 9 პირისგან შემდგარი დელეგაცია საქართველოს რევკომთან მოსალაპარაკებლად, ამ უკანასკნელში – იასონ ჩაჩუა, იაკობ ასიტოვი, ლეონტი თომაძე, ანდრო თოდუა, იასონ კახაბრიშვილი, ვასილ ოსიძე, პეტრე ხარაძე, იოსებ ავალიძე და ნიკოლოზ გოგინაშვილი.

2026

ტიპი: გარდაცვალება

მურვანიშვილი მენშევიკური ცეკას მიერ მოსყიდვის შესახებ ცრუ აღიარებაზე უარის თქმის გამო საგანგებო კომისიამ დააპატიმრა. გააშიშვლეს და ტილოს ტომრებში გახვეული რამდენიმე თვე საყინულეებში აწამეს, 1923 წლის აგვისტოს დღეებში კი სხვა მამულიშვილებთან ერთად დახვრიტეს.

1923

ტიპი: ღონისძიება

1923 წელს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის სალიკვიდაციო კონფერენციაზე გლეხმა მურვანიშვილმა საჯაროდ განაცხადა, რომ ამ მუშუაობაში მონაწილეობა აიძულეს და რმ კონფერენციები ძალდატანებით ეწყობოდა. ამის გამო მამია ორახელაშვილმა იგი კაბინეტში დაიბარა და პრესაში ცრუ აღიარების გამოქვეყნება მოსთხოვა, თითქოს მენშევიკურმა ცეკამ მოისყიდა. მურვანიშვილი ამაზე არ დათანხმდა.

2026

ტიპი: ავტორობა

1925 წლის 23 ივნისს „ტაიმსში“ გამოქვეყნებულ მოწოდებაში ნათქვამია, რომ უნდა შეიქმნას ფონდი იმ ქართველთა დასახმარებლად, რომლებიც რუსების შემოსევის გამო იძულებული გახდნენ დაეტოვებინთ ქვეყანა და ევროპაში გაბნეულიყვნენ, რომელთა ოჯახების მარჩენლები დახოცეს, როგორც მძევლები, ან აჯანყებას შეეწირნენ. მოწოდებას ხელს აწერენ: ს. ე. მორისი, ე. ს. მორისი, ჯეინ კობდენ ენვინი, სარა ანა ბაილსი, სილვია ლინდი, რობერტ ლინდი, ფილიპ სნოუდენი, ეთელ სნოუდენი, ჯ. რამსეი მაკდონალდი, ედით დიურჰამი, ნ. ფ. დრაიჰერსტი.

1923

ტიპი: ორგანიზაცია

1923 წელს შექმნილ სამხედრო ცენტრში 15 პირი შედიოდა, გენერლები: კოტე აფხაზი, ვარდენ წულუკიძე და როსტომ მუსხელიშვილი, პოლკოვნიკები: გიორგი ხიმშიაშვილი, ელიზბარ გულისაშვილი, ალექსანდრე მაჭავარიანი და დიმიტრი ჩრდილელი, როტმისტრები: ლევან კლიმიაშვილი და სიმონ ბაგრატიონ-მუხრანელი, კაპიტანი ფარნაოზ ყარალაშვილი, ნიკოლოზ ზანდუკელი, იასონ კერესელიძე, სიმონ ჭიაბრიშვილი და ივანე ქუთათელაძე.

2023

ტიპი: ღონისძიება

საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის, სამშობლოსათვის თავგანწირვისა და ქვეყნის წინაშე აღმატებული ღვაწლისათვის საქართველოს პრეზიდენტის 2023 წლის 4 ივლისის N04/07/02 განკარგულებით სიკვდილის შემდეგ დაჯილდოვდა საქართველოს ეროვნული გმირის ორდენით და მიენიჭა საქართველოს ეროვნული გმირის წოდება.

1923

ტიპი: გარდაცვალება

1923 წლის 20 მაისს ალექსანდრე ანდრონიკაშვილი სამხედრო ცენტრის სხვა წევრებთან ერთად ყოველგვარი გამოძიებისა და სასამართლოს გადაწყვეტილების გარეშე დახვრიტეს თბილისში, დღევანდელი ვაკის პარკის ტერიტორიაზე.

1923

ტიპი: ნასამართლეობა

1923 წლის 19 მაისს ალექსანდრე ანდრონიკაშვილს საგანგებო სამეულმა სასჯელის უმაღლესი ზომა – დახვრეტა მიუსაჯა.