რეგისტრირებული ფაქტები90263
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1925
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, ვანო ფხალაძე იყო ჭიათურის ტექნიკუმის მოწაფე, ღარიბი გლეხის შვილი, დედ-მამით ობოლი.
1924
ტიპი: გარდაცვალება
ამბროსი ჭელიძე, საშინელი დევნის მიუხედავად მხოლოდ ერთხელ, 1924 წლის გაზაფხულის ბოლოს, ჩაუვარდა ჩეკას ხელში. საშინლად ნაწამები რამდენიმე დღის გადაყვანილი იყო მეტეხში, როდესაც აჯანყება მოხდა და ბოლშევიკების მსხვერპლი გახდა.
1925
ტიპი: ორგანიზაცია
1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, ამბროსი ჭელიძე იყო სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტი, თბილისის პირველი რაიონის ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის წევრი და ერთ-ერთი ხელმძღვანელი, ბოლოს კი ამავე ორგანიზაციის თბილისის კომიტეტის წევრი.
1924
ტიპი: გარდაცვალება
1924 წლის აჯანყების დროს კოწია სამყურაშვილი ამხანაგებთან და მოხუც მამასთან ერთად იბრძოდა. ორივე ტყვედ ჩავარდა და ზესტაფონში გაგზავნეს იმ საშინელ ვაგონებში, სადაც 200 სხვა ტყვესთან ერთად დახოცეს.
1925
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ ცნობით, საქართველოს დაპყრობის პირველ წლებში კოწია სამყურაშვილი თბილისში მუშაობდა როგორც ახალგაზრდებს შორის, ისე მუშათა წრეებში. დევნა დაუწყეს და ჭიათურის მაღაროს მუშებთან წავიდა სამუშაოდ და ორი წელი არალეგალურად ცხოვრობდა, რადგან ჩეკა დასაჭერად ეძებდა.
1925
ტიპი: ორგანიზაცია
1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, კოწია სამყურაშვილი იყო ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის აქტიური წევრი, პარტიულ მუშაობაში გაწვრთნილი ახალგაზრდა.
1841
ტიპი: ნასამართლეობა
1841 წლის გურიის აჯანყების შემდეგ სამხედრო სასამართლომ პირველი თანრიგის მეორე ხარისხის დამნაშავედ ცნო 30 წლის ნიკოლოზ ჩენჩაბაძე. მას ბრალად ედებოდა ფირალების რაზმთან ერთად მთავრობის ჯარის წინააღმდეგ ბრძოლაში მონაწილეობა და სახალხო მსაჯულის სახლზე თავდასხმა.
1841
ტიპი: ნასამართლეობა
1841 წლის გურიის აჯანყების შემდეგ სამხედრო სასამართლომ პირველი თანრიგის მეორე ხარისხის დამნაშავედ ცნო 16 წლის ლაზარე ვადაჭკორია. მას ბრალად ედებოდა ფირალების რაზმთან ერთად მთავრობის ჯარის წინააღმდეგ ბრძოლაში მონაწილეობა და სახალხო მსაჯულის სახლზე თავდასხმა.
1841
ტიპი: ნასამართლეობა
1841 წლის გურიის აჯანყების შემდეგ სამხედრო სასამართლომ პირველი თანრიგის პირველი ხარისხის დამნაშავედ ცნო 18 წლის მათე ჩენჩაბაძე. მას ბრალად ედებოდა ხელოსნისთვის ფულის წართმევა და სახალხო მსაჯულის სახლზე თავდასხმა.
1841
ტიპი: ნასამართლეობა
1841 წლის გურიის აჯანყების შემდეგ სამხედრო სასამართლომ პირველი თანრიგის პირველი ხარისხის დამნაშავედ ცნო 17 წლის დავით მეგრელაძე. მას ბრალად ედებოდა ხელოსნისთვის ფულის წართმევა და სახალხო მსაჯულის სახლზე თავდასხმა.
1841
ტიპი: ნასამართლეობა
1841 წლის გურიის აჯანყების შემდეგ სამხედრო სასამართლომ პირველი თანრიგის პირველი ხარისხის დამნაშავედ ცნო 17 წლის ნიკოლოზ ვადაჭკორია. მას ბრალად ედებოდა ხელოსნისთვის ფულის წართმევა და სახალხო მსაჯულის სახლზე თავდასხმა.
1841
ტიპი: ნასამართლეობა
1841 წლის გურიის აჯანყების შემდეგ სამხედრო სასამართლომ პირველი თანრიგის პირველი ხარისხის დამნაშავედ ცნო 18 წლის გოგია ვადაჭკორია. მას ბრალად ედებოდა ხელოსნისთვის ფულის წართმევა, სახალხო მსაჯულის სახლზე თავდასხმა, ერთი აზნაურისა და ერთი გლეხის დაჭრა. მსაჯულის ცნობით, ის იყო აჯანყების ხელმძღვანელებიდან ერთ-ერთი და მისივე შედგენილ ფირალების ჯგუფთან ერთად აქტიურად მონაწილეობდა მთავრობის ჯარის წინააღმდეგ ბრძოლაში ოზურგეთთან, ნაგომართან და ჩოხატაურთან.
1841
ტიპი: ნასამართლეობა
1841 წლის გურიის აჯანყების შემდეგ სამხედრო სასამართლომ პირველი თანრიგის პირველი ხარისხის დამნაშავედ ცნო 17 წლის ათანა ვადაჭკორია. მას ბრალად ედებოდა ხელოსნისთვის ფულის წართმევა, სახალხო მსაჯულის სახლზე თავდასხმა, ერთი აზნაურისა და ერთი გლეხის დაჭრა. მსაჯულის ცნობით, ის იყო აჯანყების ხელმძღვანელებიდან ერთ-ერთი და მისივე შედგენილ ფირალების ჯგუფთან ერთად აქტიურად მონაწილეობდა მთავრობის ჯარის წინააღმდეგ ბრძოლაში ოზურგეთთან, ნაგომართან და ჩოხატაურთან.

