საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები89199

1919

ტიპი: ღონისძიება

1919 წლის ნოემბერის ჟურნალ „ხელოვნების“ რედაქცია 1 618 მანეთის შეწირვისთვის მადლობას უხდის შემომწირველთ და ბეჭდავს მათ სიას: ი. მოშიაშვილი (300 მან.), კ. გელაზარიშვილი (250), ს. ბათმანიშვილი (200), მ. აბდალაძე (100), დ. აკოფაშვილი (60).

1919

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1919 წლის ნოემბრის ჟურნალ „ხელოვნების“ (N2) ცნობით, ნინო ჩხეიძის უფროსი და მარიამი კოტე მესხთან თამაშობდა წარმოდგენებში, მას სახლში მოჰქონდა როლები და ნინო მათ სწავლობდა.

1919

ტიპი: პირადი ურთიერთობა

1919 წლის ნოემბრის ჟურნალ „ხელოვნების“ (N2) ცნობით, ნინო ჩხეიძის მამა, პლატონი წინააღმდეგი იყო, რომ შვილი გიმანზიაში მიეცა, ამიტომ მას არცერთ სასწავლებელში არ უსწავლია.

1919

ტიპი: თანამდებობა

1919 წლის ნოემბრის ჟურნალ „ხელოვნების“ (N2) ცნობით, პლატონ ჩხეიძე იყო ვექილი.

1919

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1919 წლის ნოემბრის ჟურნალ „ხელოვნების“ (N2) ცნობით, ნინო ჩხეიძეს ანბანი დებმა, ეფემია და ნინო მესხებმა, ასწავლეს.

2026

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1919 წლის ნოემბრის ჟურნალ „ხელოვნების“ (N2) ცნობით, ნინო ჩხეიძის დედა იყო ევგენია ქოქრაშვილი. იგი კარგ სცენისმოყვარედ ითვლებოდა.

1919

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

ნინო ჩხეიძე დაიბადა 1881 წლის 30 სექტემბერს ქუთაისში, ვექილ პლატონ ჩხეიძის ოჯახში.

1919

ტიპი: ავტორობა

1919 წლის ნოემბრის ჟურნალ „ხელოვნებაში“ (N2) დაიბეჭდა სოსო ასლანიშვილის „ნინო ჩხეიძის ასული“ (ბიოგრაფიული ცნობები).

1919

ტიპი: ავტორობა

1919 წლის ნოემბრის ჟურნალ „ხელოვნებაში“ (N2) დაიბეჭდა ვალერიან გაფრინდაშვილი წერილი „მსახიობი“.

1919

ტიპი: ავტორობა

1919 წლის ნოემბრის ჟურნალ „ხელოვნებაში“ (N2) დაბეჭდილ წერილში „ალ. ყაზბეგის „ელგუჯა“-ს შესახებ“ დავით კლდიაშვილი აღნიშნავს, რომ ელგუჯა ერთხანს აკრძალული იყო, ცენზურამ ჯერ დართო ნება, ცალკე გამოეცათ, მაგრამ როცა დაიბეჭდა, ცენზორმა გამოცემა დააკავა და წაიღო. ყაზბეგმა მხოლოდ რამდენიმე ეგზემპლარი გადაინახა და ერთი მალულად სულ თან დაჰქონდა.

1919

ტიპი: ავტორობა

1919 წლის ნოემბრის ჟურნალ „ხელოვნებაში“ (N2) დაიბეჭდა დავით კლდიაშვილის წერილი „ალ. ყაზბეგის „ელგუჯა“-ს შესახებ“, ავტორმა პატარა მოთხრობა, რომელიც მთავრდებოდა ელგუჯას სიკვდილით, ასოთამწყობთა თხოვნით, რომლებიც არ ურიგდებოდნენ მთავარი გმირის სიკვდილს, როგორ გადააკეთა ვრცელ მოთხრობად.

1922

ტიპი: ორგანიზაცია

1922 წლის 20 თებერვლის „თავისუფალ საქართველოში“ დაიბეჭდა წერილი „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამ. საზოგადოების დაკეტვა“, მოკლე ისტორია, მიმოხილვა მისი საქმეების და საქართველოს დაპყრობის შემდეგ ბოლშევიკური ხელისუფლება როგორ ებრძოდა და აკონტროლებდა მას. განათლების კომისარიატი დართავდა წიგნის გამოცემის ნებას, მაგრამ ბაგდატიევი, „გრუკავროსტას“ ხელმძღვანელი, კრძალავდა. ასე აკრძალეს ალექსანდრე ყაზბეგის თხზულებისა და „დედა-ენის“ დაბეჭდვა.

1922

ტიპი: ღონისძიება

1922 წლის 20 თებერვლის „თავისუფალ საქართველოში“ დაიბეჭდა „ჩიჩერინის ნოტა და ქართველები“, რომელშიც აღნიშნულია, რომ „საქართველოს კომისარი“ ბუდუ მდივანი, რომელიც ჩარიცხულია რუსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის დელეგატთა შორის გენუის კონფერენციაზე დასასწრებად, არ არის საქართველოს წარმომადგენელი, არამედ ბოლშევიკური რუსეთის აგენტია.

1922

ტიპი: გარდაცვალება

1922 წლის 28 იანვარს ბოლშევიკების ციხის საავადმყოფოში გადაიცვალა სეით რაზმაძე.

1922

ტიპი: ნასამართლეობა

1922 წლის 20 თებერვლის „თავისუფალი საქართველო“ წერს საქართველოში ტუსაღების მძიმე მდგომარეობის შესახებ, რომ ბოლშევიკებმა ციხეში რეპრესიები გააძლიერეს, ტიფმა შეიწირა პოლიტიკური ტუსაღები. ციხის საავადმყოფოში მძიმე ავად არის დამფუძნებელი კრების წევრი ისიდორე კვარაცხელია, ასევე თბილისელი მუშა ბროძელი და ილო მაისურაძე.

1922

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1922 წლის 20 თებერვლის გაზ.„თავისუფალი საქართველო“ წერს, რომ საქართველოდან მიიღეს ცნობა ცნობილი საზოგადო მოღვაწის, დამფუძნებელი კრების წევრის, ექიმ ივანე გომართელის მძიმე ავადმყოფობის შესახებ.

1922

ტიპი: ნასამართლეობა

1922 წლის 20 თებერვლის გაზ. „თავისუფალი საქართველოს“ ცნობით, თბილისში დაატუსაღეს ნაციონალურ-დემოკრატიული პარტიის ხელმძღვანელები: სპირიდონ კედია, ალექსანდრე ასათიანი, დავით ვაჩნაძე, იოსებ ლორთქიფანიძე და სხვ.

1922

ტიპი: ღონისძიება

1922 წლის 20 თებერვლის „თავისუფალი საქართველო“ იუწყება, რომ ფრანგულ გაზეთ „ტანში“ დაიბეჭდა ცნობა 5 თებერვალს პარიზში მცხოვრებ ქართველთა კრების შესახებ (თავმჯდომარე – გრიგოლ ვეშაპელი). კრებაზე მიიღეს დადგენილება, რომ საქართველო, რომელიც საუკუნეების განმავლობაში დამოუკიდებელი სახელმწიფო იყო და დღეს იურიდიულად არის ცნობილი, როგორც დამოუკიდებელი რესპუბლიკა, დაშვებულ უნდა იქნეს გენუის კონფერენციაზე.

1922

ტიპი: ღონისძიება

1922 წლის 20 თებერვლის „თავისუფალი საქართველო“ იუწყება, რომ ფრანგულ გაზეთ „ტანში“ დაიბეჭდა ცნობა 5 თებერვალს პარიზში მცხოვრებ ქართველთა (განურჩევლათ პარტიული მიმართულებისა) კრების შესახებ (თავმჯდომარე – გრიგოლ ვეშაპელი), რომელზეც განიხილეს გენუის კონფერენციაზე საქართველოს წარმომადგენლობის დაშვების საკითხი და ჩიჩერინის ნოტა ამავე საკითხზე.

1900

ტიპი: ღონისძიება

1900 წელს თბილისის საბჭოს დადგენილებით ქალაქის ელექტროტექნიკოსად მიიწვიეს მხითაროვი, საელექტრონიკო ინსტიტუტის კურსდამთავრებული. გამგეობამ მას დაავალა გამოეანგარიშებინა დაწვრილებითი ცნობები იმ სამუშაოსი, რომლითაც „გელიოსის" პროექტით ქალაქის ქუჩებში ელექტროგანათება უნდა გაკეთებულიყო და წარედგინა მოსაზრება ელექტრონის მავთულების მიწაში გატარების შესახებ.

1922

ტიპი: ღონისძიება

1922 წლის 20 თებერვლის გაზ.„თავისუფალი საქართველოს“ ცნობით, პარიზიდან ლონდონში გაემგზავრა ირაკლი წერეთელი, რომელსაც საქართველოს მთავრობამ დაავალა საქართველოს საკითხზე მუშაობა. იგი შეხვდა მუშათა პარტიის ხელმძღვანელ ჰენდერსონსა და სხვ., ასევე საზოგადო მოღვაწეებს და გააცნო საქართველოს საკითხი. წერეთელს თანაგრძნობით შეხვდნენ და დახმარება აღუთქვეს.

1919

ტიპი: თანამდებობა

1919 წელს თიანეთის მაზრის ხმოსანთა ყრილობამ ერობის გამგეობის წევრებად აირჩია პროკოფი დოლიძე, ნიკოლოზ ნადიბაიძე და ლევან დოლიაშვილი.

1917

ტიპი: ორგანიზაცია

1917 წლის 14 ოქტომბრის „სახალხო საქმის“ ცნობით, ნაციონალურ-დემოკრატების პარტიამ დამფუძნებელი კრების სიაში შეიტანა 18 კაცი, მათ შორის პირველებად – გიორგი ბეჟანის ძე გვაზავა, სპირიდონ კეიდია, შალვა ქარუმიძე, იოსებ მაჭავარიანი.

1917

ტიპი: ავტორობა

1917 წლის 14 ოქტომბრის „სახალხო საქმეში“ დაიბეჭდა ვახტანგ კოტეტიშვილის წერილის „ერის უფლება და საქართველოს საკითხი“ გაგრძელება (დასაწყ. „სახალხო საქმე“ N73).

1917

ტიპი: ღონისძიება

1917 წლის 14 ოქტომბრის „სახალხო საქმის“ ცნობით, ადელხანოვის ქარხნიდან დაუმუშავებელი ტყავის უქონლობის გამო 400-მდე მუშა დაითხოვეს.