რეგისტრირებული ფაქტები19584
ფილტრი:
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 8 სექტემბრის გაზეთში „ერთობა“ დაიბეჭდა ბაქოში საქართველოს წარმომადგენელის განცხადება ახალციხის გამგეობის საყურადღებოდ, რომ მოქალაქეები ილია ხარეიშვილი (იგივე ხარამ დავიდაშვილი) და იოსებ აბრამის ძე ნოდიაშვილი ბაქოში არ იმყოფებოდნენ. კონსტანტინე ტერ-აბრამოვი კი დაპატიმრებული არ ყოფილა.
1920
ტიპი: ავტორობა
1920 წლის 8 სექტემბრის „ერთობა“ ბეჭდავს ბაქოში საქართველოს წარმომადგენლის ინფორმაციას აზერბაიჯანში მყოფი სააქართველოს მოქალაქეების შესახებ: სოლომონ და დავით ჯიჯავაძეები კარგად არიან და პირველი შესაძლებლობისთანავე თბილისში გაემგზავრებიან; სერაფიმე ვასილის ძე ბაკურია ბაილოვის ციხეში ზის. მას ბრალდება სამი ბოლშევიკის მოკვლა და 10 წლის იძულებითი მუშაობა აქვს მისჯილი.
1918
ტიპი: ავტორობა
13 ნოემბერს ხონში გამართულ საერთო კრებაზე ზოსიმე ჩახვაძემ წაიკითხა რეფერატი „პროლეტარიატი და სოც.დემოკრატი". მის ოპონენტად გამოვიდა სოციალ-ფედერალისტ მოწაფეთა წარმომადგენელი გ. ხოფერია, რომელმაც აღნიშნა რეფერატის უშინაარსობა და დისკუსია გამართა დამსწრე საზოგადოებასთან. მან დიდი მოწონება დაიმსახურა. მეორე დღეს ხოფერიამ თეატრის დარბაზში წაიკითხა საჯარო რეფერატი „აგრარული პრობლემა", რომელიც ძალიან საინტერესო აღმოჩნდა დამსსწრე საზოგადოებისთვის.
1918
ტიპი: ავტორობა
1918 წლის 1-ლი დეკემბრის გაზეთ „სახალხო საქმეში“ დავით კაკაბაძე ეხმაურება „საქართველოს ღერბის" კონკურსს. ის თვლის, რომ კონკურსის უმთავრესი პირობები − ქართული სტილის დაცვა, ჰერალდიური წესები − არ იყო შესრულებული და გერბი არ შეუფასებიათ ამ საკითხში გამოცდილ ადამიანებს. მთავრობა კი აცხადებდა, რომ კონკურსი შედგა.
1920
ტიპი: ავტორობა
„ერთობაში“ გამოქვეყნებულ წერილში, ბატალიონის უფროს გ. ედიშერაშვილის ხელმოწერით, ნათქვამია, რომ 1920 წლის 1-8-9 ივნისს სოფ. ჯავაში ტყვედ ჩავარდნილები მადლობას უხდიან ვლადიკავკაზელ ქართველებს და ეროვნულ საბჭოს დახმარებისთვის, კერძოდ, საქართველოს რესპ. კონსულის დროებით მოადგილე მღ. ნათაძეს, ეროვნული საბჭოს წევრებს – ალექსანდრე ავსაჯანოვს, მოქ. ბურდულს, დათიკო ჯავახიშვილს, ზალიკა მჭედლიშვილს, ალექსანდრე მაისურაძეს, მოქალაქეებს ფაციაშვილსა და ლაფაჩს, აგრეთვე საქართველოს, რომელმაც დარიალის ხეობაში თავისი წარმომადგენლები – აბესაძე და ლეიტენანტი ქუთათელაძე გაუგზავნა, და ფერშლებს – სოფიო კაჩაურსა და ცხაკაიას.
1918
ტიპი: ავტორობა
1918 წლის 1-ლი დეკემბრის გაზეთ „სახალხო საქმის“ მეშვეობით ქრისტეფორე რაჭველიშვილი საქართველოს მოსახლეობას ულოცავს დამოუკიდებლობის 6 თვის თავს და მოუწოდებს საზოგადოებას, რომ ყველამ ერთად, დიდმა თუ პატარამ უნდა იშრომოს საქართველოს განმტკიცებისთვის, გაძლიერებისთვის და უკეთესი მომავლისთვის.
1918
ტიპი: ავტორობა
1918 წლის 1-ლი დეკემბრის გაზეთ „სახალხო საქმეში“ არჩილ ჯაჯანაშვილი სიამაყით გადმოგვცემს, თუ როგორ მოახერხა საქართველომ დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ რეფორმების გატარება, სახელმწიფოში წესრიგის დამყარება, რუსეთის ბატონობის მოსპობა. თუ როგორ კეთილსინდისიერად მოიქცა გერმანიის სახელმწიფო, თავისი ძლიერება საქართველოს წინააღმდეგ არ გამოიყენა და საქართველოსაც თავის მხრივ არ დასჭირვებია გერმანიის დახმარება სახელმწიფოებრივი წეს-წყობილების აღსადგენად.
1918
ტიპი: ავტორობა
აკაკი პაპავა გადმოგვცემს,რომ როცა საქართველოში არ იყო აზრთა თანხვედრა საქართველოს დემოკრატიულობის შესახებ,სწორედ მაშინ დემოკრატიის მომხრეები ერთხმად დაუპირისპირდნენ მათ მოწინააღმდეგეებსა და საქართველოს მტრებს.მათ ერთიანი ძალისხმევით,საქართველოს დამოუკიდებლობა აღადგინეს და 6 თის შემდეგაც არ აპირებდნენ დემობილიზაციას.
1918
ტიპი: ავტორობა
1918 წლის 1-ლი დეკემბრის გაზეთ „სახალხო საქმეში“ გრიგოლ რცხილაძე საქართველოს დამოუკიდებლოს გამოცხადებიდან 6 თვის თვზე აქვეყნებს სტატიას, რომელშიც აცხადებს, რომ 26 მაისის აქტმა დაამტკიცა, ის, რაც ქართველი ხალხის ნაციონალურ რეალობას შეადგენდა, დიდხანს უჩინარი იყო როგორც თვით ამ ხალხისთვის, ისე მისი მესვეურებისთვის. ქართველმა ხალხმა დამოუკიდებლობის საფუძველზე შეინარჩუნა უდიდესი ნაწილი თავის ტერიტორიისა, რომელსაც გარეშე ძალა ეპატრონებოდა, დაიცვა თავისი ქვეყნის უსაფრთხოება და გაატარა მთელი რიგი რეფორმები.
1918
ტიპი: ავტორობა
1918 წლის 1-ლ დეკემბერს გაზეთ „სახალხო საქმეში“ დედა ალექსანდრა დავითის ასული მართაშვილი, მღვდელი დავით სართანიძე, მისი მეუღლე მარიამი, ეფრემ დავითის ძე სართანიძე, მისი მეუღლე შუშანიკი, ნადეჟდა დავითის ასული ბერიძისა, ელისაბედ დავითის ასული ხოსიტაშვილისა მწუხარებით აუწყებენ ახლობლებსა და მეგობრებს, რომ 28 ნოემბერს გარდაიცვალა ნინო კონსტანტინეს ასული მართაშვილი. გასვენება გაიმართებოდა 1-ლ დეკემბერს წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიაში.

