რეგისტრირებული ფაქტები89744
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1897
ტიპი: ღონისძიება
1897 წლის ივლისის მეორე ნახევარში ილია ჭავჭავაძემ საგურამოში უმასპინძლა პარიზის უნივერსიტეტის პროფესორს, მოგზაურსა და მკვლევარ ჟაკ ბერტილიონს, რომაელ პროფესორ ბოსკოს, მწერლებს: ვასილი ველიჩკოს და არტურ ლაისტს.
1897
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1897 წლის 17 ივლისს ილია ჭავჭავაძემ სააღებმიცემო კომპანია „შუამავლისგან“ სურათი შეიძინა.
1918
ტიპი: ღონისძიება
1918 წლის 7 სექტემბრის გაზეთში „Грузия“ დაიბეჭდა სტატია „კოშმარული მოგზაურობა“ კისლოვოდსკიდან დრამატული მსახიობის, ბუტკევიჩის ჩამოსვლის შესახებ.
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 19 იანვრის გაზეთ „ივერიის” მიხედვით, გაქურდეს თბილისის რკინიგზის უფროსის თანაშემწე ცაგარელი, რომლის სახლიდანაც წაიღეს 306 მანეთის ღირებულების ვერცხლისა და ოქრო ნივთები, ერთი თამასუქი 140 მანეთისა. საქმეზე გამოძიება მიმდინარეობდა.
1881
ტიპი: თანამდებობა
1881 წლის 6 თებერვალს „ვეფხისტყაოსნის“ სარედაქციო კომისიის პირველ სხდომაზე ილია ჭავჭავაძე ტექსტის დამდგენი კომისიის თავმჯდომარედ აირჩიეს.
1886
ტიპი: ღონისძიება
1886 წლის 24 ივნისის გაზეთი „ივერია“ იუწყებოდა, რომ დიმიტრი ფურცელაძის მიერ სიღნაღის მაზრის სოფელ შუამთაში გათხრების შედეგად აღმოჩენილი მარკოზის სახარების დასაწყისი მხატვრობითა და წარწერით იყო გაფორმებული.
1918
ტიპი: ნასამართლეობა
1918 წლის 12 სექტემბერს სასტუმრო „ნავთლუღში“ დააპატიმრეს ვასილიუკი, რომელსაც ბრალად ედებოდა ქართული არმიის ინტენდანტთა საქონლის გატაცება.
1897
ტიპი: თანამდებობა
1897 წლის 10 აგვისტოს გაზეთ „ცნობის ფურცლის“ მიხედვით, თომა აბრამის ძე მთავრიშვილი პედაგოგი იყო.
1918
ტიპი: თანამდებობა
1918 წლის 10 ოქტომბრის გაზეთის „Грузия“ ცნობით, დიმიტრი დუმბაძე იყო ქართული ენის კურსების გამგე. ექვსთვიან კურსზე სწავლების საფასური 300 რუბლი იყო.
1894
ტიპი: ღონისძიება
1894 წლის 19 მაისს თბილისის სათავადაზნაურო ბანკის სხდომაზე სიტყვით გამოვიდა ეკატერინე გაბაშვილი. მან კრიტიკულად შეაფასა ილია ჭავჭავაძისთვის სახელის გასატეხად ბანკში ჩამოყალიბებული ოპოზიციის საქმიანობა და თანადგომა გამოხატა ილიას მიმართ.
1894
ტიპი: ღონისძიება
1894 წლის 19 მაისს თბილისის სათავადაზნაურო ბანკის სხდომაზე ივანე მაჩაბელმა და ოპოზიციამ გრიგოლ არწრუნის სახლის და ქარვასლის გაყიდვა მოითხოვეს.

