რეგისტრირებული ფაქტები89818
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1919
ტიპი: ორგანიზაცია
1919 წელს საქართველოს სოციალისტ-ფედერალისტების სარევოლუციო პარტიის წევრი გრიგოლ ივანეს ძე გველესიანი თბილისის ქალაქის საბჭოს ხმოსნობის კანდიდატი იყო.
1919
ტიპი: ორგანიზაცია
1919 წელს საქართველოს სოციალისტ-ფედერალისტების სარევოლუციო პარტიის წევრი გიორგი მიხეილის ძე ლასხიშვილი თბილისის ქალაქის საბჭოს ხმოსნობის კანდიდატი იყო.
1913
ტიპი: თანამდებობა
1913 წლიდან შალვა ქარუმიძე საქართველოს საისტორიო-საეთნოგრაფიო საზოგადოების გამგეობის წევრად აირჩიეს.
1909
ტიპი: ნასამართლეობა
1909 წელს ილია გიორგის ძე ფირცხალაიშვილი ოდესის სამხედრო სასამართლომ გაამართლა.
1902
ტიპი: თანამდებობა
1902 წელს სამსონ ფირცხალავა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების მდივნად აირჩიეს.
1910
ტიპი: თანამდებობა
სამსონ ფირცხალავა 1910 წლამდე იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების მდივანი.
1902
ტიპი: თანამდებობა
1902 წლის 14 აპრილიდან სამსონ ფირცხალავა გაზეთ „ცნობის ფურცლის“ თანამშრომელი იყო.
1937
ტიპი: ღონისძიება
1937 წლის 2 სექტემბერს ვასილ კოპტონაშვილის მიერ დაწერილი ავტობიოგრაფიის თანახმად, იგი გარდა „ივერიისა“, „დროებისა“, „კვალისა“ და „ცნობის ფურცელისა“ თანამშრომლობდა სასულიერო გაზეთებში, „მწყემსში“ და „საეპარქიო საექსარხოსო მოამბეში“.
1894
ტიპი: ავტორობა
1894 წელს ვასილ კოპტონაშვილს მოთხრობის „კაკო დიაკვანი“ პატარა ბროშურად გამოცემის სურვილი ჰქონდა, მაგრამ მაშინდელ ცენზორს ამის ნება არ მიუცია მისთვის. ისიც უთხრა, რომ მისი მოთხრობის გაზეთ „ივერიაში“ დაბეჭდვა შეცდომა იყო, რადგან ნაწარმოები სამღვდელოების პატიოსან სახელს ჩირქს სცხებდა და დიაკვნებს მღვდლების წინაამღდეგ ამხედრებდა.
1887
ტიპი: ღონისძიება
1887 წლის მარტში ვაჟა-ფშაველა თბილისისკენ მიმავალ გზაზე ტოლათსოფელში ვასილ კოპტონაშვილთან გაჩერდა. მეორე დღეს ვაჟამ თბილისისკენ წასვლა დააპირა და თანამგზავრ ფშაველამ ცხენი მიუყვანა მას. ამ დროს დაინახა ვაჟა, ცაში მფრინავი წეროების ჯგუფი, მეგობარს ბერდენკა გამოართვა და მიუხედავად იმისა, რომ წეროები ძალიან მაღლა იყვნენ, ერთი წერო ზუსტი გასროლით ჩამოაგდო.
1887
ტიპი: ღონისძიება
1887 წელს ტოლათსოფელში ყოფნის დროს ვაჟა-ფშაველა სუფრაზე ფშაურ სიმღერებს შემოსძახებდა ხოლმე და იქ დამსწრე ხალხი აღტაცებაში მოჰყავდა.

