რეგისტრირებული ფაქტები88906
სორტირება თარიღი მზარდობით
1923
ტიპი: ღონისძიება
1923 წლის 7 ნოემბერს მოხდა ლიკვიდაცია მემარცხენე სოციალისტ-ფედერალისტთა მაშვრალთა პარტიისა, რომლის წევრი იაკობ ფანცხავაც იყო.
1923
ტიპი: ღონისძიება
1923 წლის 7 ნოემბერს ამიერკავკასიის კომუნისტური უნივერსიტეტის საზეიმო გახსნაზე იმჟამინდელი მდგომარეობის შესახებ საზოგადოებას მოახსენა უნივერსიტეტის რექტორმა ტაკოევმა.
1923
ტიპი: ავტორობა
1923 წლის 10 ნოემბრის გაზეთ „კომუნისტის“ ცნობით, ამიერკავკასიის კომუნისტურ უნივერსიტეტში 243 ვაჟი და 43 ქალი ირიცხებოდა. საზოგადოებრივ-პედაგოგიურ ფაკულტეტზე - 89 კაცი, პარტიულ საბჭოთა ფაკულტეტზე - 128, ხოლო მოსამზადებელ განყოფილებაზე - 69. ქართულ ჯგუფში 20 კაცი იყო, თურქულში - 28, ხოლო რუსულში – 21. რესპუბლიკების მიხედვით სტუდენტთა რაოდენობა შემდეგნაირად ნაწილდებოდა: აზერბაიჯანის 86 მოქალაქე, სომხეთის - 43, საქართველოს - 128. ეროვნების მიხედვით: ქართველი - 56, სომეხი - 89, თათარი - 47, რუსი - 52, სხვა მცირე ერთა წარმომადგენელნი - 35. ენის ცოდნის მიხედვით: ქართული ენის მცოდნე - 67, სომხური ენის მცოდნე - 83, თათრული ენის - 88 კაცი. ასაკის მიხედვით სტუდენტების ორ მესამედზე მეტი 18-25 წლისანი იყვნენ.
1923
ტიპი: ღონისძიება
1923 წლის 10 ნოემბრის გაზეთ „კომუნისტის“ ცნობით, პირველი მისასალმებელი სიტყვა მიასნიკოვმა წარმოთქვა, რომელიც ხაზს უსვამდა ა./კ. კომუნივერსიტეტის მნიშვნელობას ადგილობრივი ერებისთვის.
1923
ტიპი: ღონისძიება
1923 წლის 10 ნოემბრის გაზეთ „კომუნისტის“ ცნობით, ორჯონიკიძე ა./კ. კომ. უნივერსიტეტს პროლეტარულ ინტელიგენციის მომამზადებელ დაწესებულებად თვლიდა, რომელიც ხელს შეუწყობდა ფართე მასებში კლასიური პროლეტარული იდეოლოგიის ჩამოყალიბებას.
1923
ტიპი: ღონისძიება
ა./კ. კომ. უნ-ის სახელით სიტყვა წარმოთქვა ეგიაზაროვმა, რომელიც გამოსთქვამდა რწმენას, რომ მომავალ წლისთვის სტუდენტთა რიცხვი უნივერსიტეტში გაორკეცდებოდა და მრავალ მომზადებულ მებრძოლს გამოუშვებდა.
1923
ტიპი: ღონისძიება
საღამოს მე-2 ნაწილი შეიცავდა ოქტომბრის ექვსი წლისთავის დღესასწაულს. უნივერსიტეტში საკუთარი ძალებით წარმოდგენილ იქნა სასცენოდ გადაკეთებული სოსნოვსკის ფელეტონი „კონიოკ-გარბუნოკი“ რომელიც ოქტომბრის რევოლუციისადმი იყო მიძღვნილი. წარმოდგენა დიდი ხალისით ჩატარდა. დასასრულს სტუდენტებისა და სტუმრებისთვის ამხანაგური ვახშამი გაიმართა.
1923
ტიპი: ნასამართლეობა
1923 წლის 20 ნოემბერს ვასილ გიორგის ძე კაპანაძე დააკავეს. მას დაკავებისას ჩამოართვეს რევოლვერი N26, საფულე და ორი სხვა ნივთი.
1923
ტიპი: პირადი ურთიერთობა
1923 წლის 20 ნოემბერს დაკავებულ ვასილ გიორგის ძე კაპანაძეს ჰყავდა: მამა, გიორგი – 54 წლის; დედა, ანასტასია – 50 წლის, დიასახლისი; და, ბარბარა – 22 წლის; ძმები: ნიკოლაი – 23 წლის; დავითი – 25 წლის, მცხოვრებნი თბილისში.
1923
ტიპი: თანამდებობა
1923 წლის 20 ნოემბერს დაკავებული ვასილ გიორგის ძე კაპანაძე ზეინკლად მუშაობდა.
1923
ტიპი: თანამდებობა
1923 წლის 28 დეკემბერს იაკობ ფანცხავა საქართველოს კომუნისტური პარტიის კანდიდატი გახდა.
1923
ტიპი: ნასამართლეობა
1923 წლის 29 დეკემბერს ამბროსი გალაქტიონის ძე ჭელიძე დააპატიმრეს თბილისში, ი. დაჩინსკის ქუჩის N106-ში. მას ბრალად ედებოდა ახალგაზრდა მარქსისტთა ჯგუფში არალეგალური მუშაობა.
1923
ტიპი: პირადი ურთიერთობა
1923 წლის 29 დეკემბერს დაკავებულ ამბროსი გალაქტიონის ძე ჭელიძეს ჰყავდა მშობლები: მამა, გალაქტიონი – 49 წლის, ოქრომჭედელი; დედა, მელანია – 47 წლის, ოჯახის დიასახლისი, მცხოვრებნი თბილისში, დაჩინსკის ქუჩა N106-ში.
1923
ტიპი: გარდაცვალება
1923 წლის 30 დეკემბრის ღამეს მენშევიკებმა ორი გასროლით მოკლეს ილარიონ სამსონის ძე გიორგაძე (ტყვიები მოხვდა თავისა და გულის არეში). გვამი იპოვეს მტკვრის პირას, ბორნის ახლოს. გარდაცვლილი 1924 წლის 3 იანვარს, სამ საათზე, გამოასვენეს საკუთარი ბინიდან (პლეხანოვის ქ. N129).
1923
ტიპი: ორგანიზაცია
1923 წლის 30 დეკემბერს სრულიად საქართველოს მუშათა, გლეხთა და წითელარმიელთა საბჭოთა ყრილობამ კომფრაქციის სახელით კენჭი უყარა ივანოვ-კავკასიელის მიერ წარმოდგენილ პრეზიდიუმის კანდიდატთა სიას. პრეზიდიუმში აირჩიეს 29 ამხანაგი: მიხა ცხაკაია (თავმჯდომარე), ორჯონიკიძე, მამია ორახელაშვილი, ფილიპე მახარაძე, ელიავა, გეგეჭკორი, ვანო სტურუა, ქართველიშვილი, კახიანი, ლომინაძე, სუხიშვილი, ლაკობა, ხიმშიაშვილი, ჯატიევი, მამულია, დოლიძე, ლორთქიფანიძე, პარმენ წულუკიძე, ქურდაძე, შაბანოვი, იუსუფ ბერიძე, თენგიზ ჟღენტი, ფარნიევი, გედევანიშვილი, დავითიანი, პაპიაშვილი, მელაძე და ჭეიშვილი.
1924
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1924 წლის 1-ელი იანვრის „კომუნისტში“ გამოქვეყნდა არჩილ რუხაძის ცნობა, რომ ილარიონ გიორგაძე სიკვდილამდე რამდენიმე დღით ადრე ხარაგაულში, რკინიგზაზე, სამუშაოდ წასვლას აპირებდა.

