რეგისტრირებული ფაქტები90386
სორტირება ახალი ჩანაწერების მიხედვით
1924
ტიპი: გარდაცვალება
1924 წლის გაზაფხულზე გარდაიცვალა ალექსანდრე დოლიძე. შვილი, პეტრე დოლიძე, დასაფლავებას ვერ დაესწრო.
2026
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი მ. ბერიშვილის წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, ალექსანდრე დოლიძე იყო ფერშალი, სოციალ-დემოკრატი, აღმოსავლეთ გურიაში კარგად ცნობილი, როგორც არალეგალურად მომუშავე.
1923
ტიპი: პირადი ურთიერთობა
1923 წლის გაზაფხულზე პეტრე დოლიძე თბილისში დაატუსაღეს, ერთი თვე იჯდა ჩეკას სარდაფში, შემდეგ კი მეტეხის ციხეში გადაიყვანეს. იმ დროს გამართა ახალგაზრდა მარქსისტთა სალიკვიდაციო კონფერენცია და მას დაავალეს კონფერენციაზე გამოსვლა ხელმძღვანელების წინააღმდეგ.
1922
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1922 წლის სექტემბრიდან პეტრე დოლიძე ბათუმიდან თბილისში დაბრუნდა, უნივერსიტეტის სტუდენტებთან ერთად მუშაობდა და არალეგალურად ცხოვრობდა.
2026
ტიპი: ნასამართლეობა
1921 წელს ჩეკისტებმა პეტრე დოლიძე თბილისში რამდენჯერმე დაატუსაღეს, ერთხელ გაქცევაც მოახერხა, მეორედ რამდენიმე თვე იჯდა თბილისის ჩეკაში, საიდანაც საშინელი წამების შემდეგ გაათავისუფლეს, მაგრამ გურიაში დაბრუნება აუკრძალეს. ბათუმში წავიდა და იქ განაგრძო მუშაობა.
1921
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1921 წელს პეტრე დოლიძე გურიიდან დელეგატად გაგზავნეს საქართველოს ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის კონფერენციაზე.
1925
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გიორგი ჯანელიძე იყო ახალგაზრდა მარქსიტთა ორგანიზაციის თვალსაჩინო წევრი, მომზადებული მუშაკი, კარგად ცნობილი თბილისის ახალგაზრდობაში, პირველი რაიონის ერთ-ერთი ხელმძღვანელთაგანი.
1925
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გიორგი ჯანელიძე იყო რკინიგზელი მუშის, ძველი სოციალ-დემოკრატის ერთადერთი შვილი.
1925
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გიორგი ჯანელიძე იყო 23 წლის, სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური დარგის მე-3 კურსის სტუდენტი.
1925
ტიპი: გარდაცვალება
1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გერასიმე ფირცხალაიშვილს აჯანყებამ ისევ ციხეში მიუსწრო და ჩეკამ სხვებთან ერთად სიცოცხლეს გამოასალმა.
1925
ტიპი: ნასამართლეობა
1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გერასიმე ფირცხალაიშვილი მეორედ დაატუსაღეს გოგიტა ფაღავასთან ერთად და ჩეკამ მას ხუთი წლით ცივ გუბერნიებში გადასახლება მიუსაჯა.
1924
ტიპი: ნასამართლეობა
1924 წლის იანვრამდე გერასიმე ფირცხალაიშვილი მეტეხის ციხეში იჯდა. ციხეში ყოფნის დროსაც ამხანაგები მას სახიფათო საქმეებს ანდობდნენ და ისიც მშვიდად და მოხერხებულად ასრულებდა. ციხიდან გამოსვლისთანავე კვლავ ჩაება პოლიტიკურ საქმიანობაში.
1903
ტიპი: გარდაცვალება
1903 წელს გერასიმე ფარცხალაიშვილის მამა კაზაკებმა მოკლეს მუშათა დემონსტრაციის დროს. ობლობაში სიმწრით გაზრდილი გერასიმე 15 წლიდან ბათუმის ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის აქტიური წევრი გახდა.
1925
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გერასიმე ფარცხალაიშვილი იყო 22 წლის, სტუდენტი, ბათუმელი მუშის შვილი.
1925
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, გერასიმე ფარცხალაიშვილი თბილისში მესამე რაიონის კოლექტივთან მუშაობდა.
1922
ტიპი: ნასამართლეობა
1922 წლის ოქტომბერში გერასიმე ფარცხალაიშვილი დაატუსაღეს, აწამეს და მეტეხის ციხეში გადაიყვანეს.
1922
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1922 წლის სექტემბრიდან პეტრე დოლიძე ბათუმიდან თბილისში დაბრუნდა, უნივერსიტეტის სტუდენტებთან ერთად მუშაობდა და არალეგალურად ცხოვრობდა.
1925
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, პეტრე დოლიძემ საქართველოს დაპყრობის შემდეგ მუშაობა დაიწყო აღმოსავლეთ გურიაში როგორც ახალგაზრდებთან, ისე ადგილობრივი ორგანიზაციების ხელმძღვანელ ორგანოებში.
1925
ტიპი: პირადი ინფორმაცია
1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, პეტრე დოლიძე დამოუკიდებლობის დროს ჯერ მუშაობდა ქეთაისში, შემდეგ – გურიაში, ბოლოს – თბილისში და ყველგან ახალგაზრდების ერთ-ერთ ხელმძღვანელად ითვლებოდა.
1925
ტიპი: ღონისძიება
1925 წლის 28 დეკემბერს პარიზში ადამიანის და მოქალაქის უფლებათა დამცველ ლიგათა საერთაშორისო ფედერაციის საბჭოს სხდომაზე განიხილეს საქართველოს შინაური და საგარეო მდგომარეობა. ქართული ლიგის წარმომადგენლის, დავით შარაშიძის მოხსენების შემდეგ საფრანგეთის ლიგის წარმომადგენლის, პროფ. ოლარისა და ბელგიელ ვილმოტის მთავარი მონაწილეობით შეიმუშავეს რეზოლუცია, რომელიც საბჭომ ერთხმად მიიღო, მხოლოდ რუსეთის წარმომადგენელმა შეიკავა თავი. მან სიმპათია გამოთქვა ქართველი ხალხისადმი, მაგრამ განაცხადა, რომ იძულებულია თავი შეიკავოს, რადგან არ ცნობს საბჭოთა ხელისუფლებას და მის საერთაშორისო აქტებს.
1925
ტიპი: ღონისძიება
1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაიბეჭდა წერილი „ადამიანის უფლებათა ლიგის საერთაშორისო ფედერაციის საბჭო საქართველოს შესახებ“ 28 დეკემბერს პარიზში გამართული ადამიანის და მოქალაქის უფლებათა დამცველ ლიგათა საერთაშორისო ფედერაციის აღამასრულებელი ორგანოს, საბჭოს, სხდომის შესახებ, რომლის თავმჯდომარე იყო ბელგიის ლიგის თავმჯდომარე, პროფესორი ვილმოტი.
1918
ტიპი: ღონისძიება
1918 წლის 16 თებერვალს საქართველოს ეროვნული საბჭოს საქმეთამმართველ პავლე საყვარელიძეს ბათუმის ოლქის ქართველ მუსლიმთა კომიტეტმა წერილი გაუგზავნა ქუთაისის საადგილმამულო ბანკის მიერ პროკოფი დოლიძისთვის მიყიდული ვარშანიძეების მემკვიდრეთა კუთვნილი სახლის უკან დაბრუნების შესახებ.
1918
ტიპი: ორგანიზაცია
1918 წლის 18 იანვარს საქართველოს ეროვნული საბჭოს აღმასრულებელ კომიტეტს ეროვნული კომიტეტის თავმჯდომარე ალექსანდრე ქორქიამ გაუგზავნა წერილი გაუგზავნა და საბჭოს გააცნო კომიტეტის წევრები: ზურაბ ავალიშვილი, აპოლონ ურუშაძე, ალექსანდრე ჩერქეზიშვილი, კონსტანტინე მიქელაძე, გიორგი ლორთქიფანიძე, მიხეილ ჩოჩია, ვალერიან გიორგაძე, ალექსანდრე კვინიხიძე, თავმჯდომარე – ალექსანდრე ქორქია.

