საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები84578

1909

ტიპი: ღონისძიება

1909 წელს თედო სახოკიას ძალიან ეიმდებოდა, რომ საზღვარგარეთ ჩამოყალიბდებოდა გარკვეული აზრი, უკმაყოფილებისა და პროტესტის ერთგვარი ხმა, მიმართული ქართველთა ჩაგვრის წინაამღდეგ, რომელსაც ძალაუნებურად ანგარიშს გაუწევდა რუსეთის მთავრობაც.

1909

ტიპი: ღონისძიება

1909 წელს საქართველოს თანამგრძნობთა და მეგობართა რიცხვს ეკუთვნოდნენ და-ძმა მარჯორი და ოლივერ უორდროპები.

1910

ტიპი: ღონისძიება

1910 წელს ოლივერ უორდროპს, საქართველო საკუთარი სამშობლოსავით უყვარდა.

1910

ტიპი: ავტორობა

1910 წელს ოლივერ და მარჯორი უორდროპებს ნათარგმნი ჰქონდათ ვლადიმერ აღნიაშვილის ქართული ზღაპრები.

1910

ტიპი: ავტორობა

1910 წელს ოლივერ და მარჯორი უორდროპებს ნათარგმნი ჰქონდათ ილია ჭავჭავაძის „განდეგილი“, სულხან-საბა ორბელიანის „სიბრძნე-სიცრუისა“ და შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანი“.

1910

ტიპი: ავტორობა

1910 წელს ოლივერ და მარჯორი უორდროპებს ინგლისურად ნათარგმნი ჰქონდათ „ვისრამიანი“.

1910

ტიპი: ავტორობა

1910 წელს ოლივერ უორდროპს დაწერილი ჰქონდა ნაშრომი „საქართველოს სამეფო“.

1910

ტიპი: ავტორობა

1910-1915 წლებში ინგლისიდან ბრიუსელში დაბრუნებულს, მას ოთხი-ხუთი წლის განმავლობაში საინტერესო მიმოწერა ჰქონდა ინგლისში გაცნობილ ოლივერ უორდროპთან.

1910

ტიპი: ავტორობა

1910 წლიდან ოლივერ უორდროპის მიერ თედო სახოკიასთვის გამოგზავნილი ყოველი წერილი თავს დასტრიალებდა საქართველოსა და ქართველი ერის კეთილდღეობას.

1910

ტიპი: ღონისძიება

1910 წელს ოლივერ უორდროპს ახარებდა ყოველი, სულ მცირედი ფაქტი ქართველი ხალხის თუ მისი ლიტერატურის წინსვლისა.

1910

ტიპი: ღონისძიება

1910 წელს ოლივერ უორდროპი ისე განიცდიდა ქართველთა ყოველ გასაჭირს, როგორც ნამდვილი ქართველი.

1909

ტიპი: ღონისძიება

1909 წლიდან საზღავრგარეთ ყოფნის დროს თედო სახოკია განაგრძნობდა ქართულ პერიოდულ პრესასთან თანამშრომლობას.

1943

ტიპი: ავტორობა

1943 წლის 16 მაისს დაწერილ ავტობიოგრაფიაში თედო სახოკია გამოთქვამდა აზრს, რომ ხალხური ზეპრისიტყვიერების ნიმუშების შენარჩუნება მხოლოდ მათი დაწვრილებითი აღნუსხვითა და ქაღალდზე გადატანით იყო შესაძლებელი.

1943

ტიპი: ავტორობა

1943 წლის 16 მაისს დაწერილ ავტობიოგრაფიაში თედო სახოკია ხაზს უსვამდა, რომ მისთვის მეტად მნიშვნელოვანი იყო ქართულ ხატოვან თქმათა ლექსიკონსა და ქართული ანდაზების კრებულზე მუშაობა, რადგან, მისი აზრით, ხალხს დავიწყებული ჰქონდა ქართულ ზეპირთქმათა უმრავლესობა და არც მათი სწორად გამოყენება შეეძლო.

1943

ტიპი: ავტორობა

1943 წლის 16 მაისს თედო სახოკია თავის ნაშრომებს ქართულ ხატოვან თქმათა და ქართული ანდაზების შესახებ თავისი შემოქმედების გვირგვინად მიიჩნევდა.

1937

ტიპი: ავტორობა

1937 წელს ნინო ტატიშვილ-ყიფიანის მიერ შევსებული პირადი ბარათისა და მისი შრომითი საქმიანობის შემცველი დოკუმენტის თანახმად, მას ეკუთვნის საგაზეთო წერილები: „საბრალო დარეჯანი“, „პირველი ნაბიჯი“, „სოფელს დაუბრუნდით“.

1937

ტიპი: ავტორობა

1937 წელს ნინო ტატიშვილ-ყიფიანის მიერ შევსებული პირადი ბარათისა და მისი შრომითი საქმიანობის შემცველი დოკუმენტის თანახმად, მან თარგმნა ფრანკოს მოთხრობა „ნაძირალნი“.

1937

ტიპი: ავტორობა

1937 წელს ნინო ტატიშვილ-ყიფიანის მიერ შევსებული პირადი ბარათისა და მისი შრომითი საქმიანობის შემცველი დოკუმენტის თანახმად, მისი თარგმანები იბეჭდებოდა ქართულ ჟურნალ-გაზეთებში.

1937

ტიპი: ავტორობა

1937 წელს ნინო ტატიშვილ-ყიფიანის მიერ შევსებული პირადი ბარათისა და მისი შრომითი საქმიანობის შემცველი დოკუმენტის თანახმად, მან დაწერა არაერთი საგაზეთო წერილი, რომლებიც გამოქვეყნდა გაზეთებში: „ივერია“, „სახალხო გაზეთი“ და „საქართველო“.

1937

ტიპი: ავტორობა

1937 წელს ნინო ტატიშვილ-ყიფიანის მიერ შევსებული პირადი ბარათისა და მისი შრომითი საქმიანობის შემცველი დოკუმენტის თანახმად, მისი წერილები და მოთხრობები იბეჭდებოდა ჟურნალებში „კვალი“, „მოამბე“, „ჯეჯილი“, „ნაკადული“.

1937

ტიპი: თანამდებობა

1937 წელს ნინო ტატიშვილ-ყიფიანის მიერ შევსებული პირადი ბარათისა და მისი შრომითი საქმიანობის შემცველი დოკუმენტის თანახმად, იგი ეწეოდა ლიტერატურულ მოღვაწეობას.

1937

ტიპი: ღონისძიება

1937 წელს ნინო ტატიშვილ-ყიფიანის მიერ შევსებული პირადი ბარათისა და მისი შრომითი საქმიანობის შემცველი დოკუმენტის თანახმად, მას არასდროს მიუღია მთავრობის ჯილდოები.

1937

ტიპი: ნასამართლეობა

1937 წელს ნინო ტატიშვილ-ყიფიანის მიერ შევსებული პირადი ბარათისა და მისი შრომითი საქმიანობის შემცველი დოკუმენტის თანახმად, იგი არასდროს არ ყოფილა მიცემული პასუხისგებაში.

1937

ტიპი: თანამდებობა

1937 წელს ნინო ტატიშვილ-ყიფიანის მიერ შევსებული პირადი ბარათისა და მისი შრომითი საქმიანობის შემცველი დოკუმენტის თანახმად, იგი იყო საქართველოს წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ქალთა წრის თავმჯდომარე.