საქართველოს პროსოპოგრაფია

ფაქტები

რეგისტრირებული ფაქტები90396

1841

ტიპი: სტატუსი

1841 წელს მაქსიმე ჯორბენაძე იყო გლეხი.

1841

ტიპი: ნასამართლეობა

1841 წლის გურიის აჯანყებაში მონაწილეობის ბრალდებით დაკავებულმა ბუჩა ჩხატარაიშვილმა არ აღიარა დანაშაული, თუმცა მოწმეთა ჩვენებების საფუძველზე იგი მაინც ცნეს დამნაშავედ.

1841

ტიპი: ნასამართლეობა

1841 წლის გურიის აჯანყების შემდეგ სამხედრო სასამართლომ მესამე თანრიგის დამნაშავედ ცნო 30 წლის ბუჩა ჩხატარაიშვილი. მას ბრალად ედებოდა სახელმწიფო ჯარების წინააღმდეგ ბრძოლა.

1841

ტიპი: სტატუსი

1841 წელს ბუჩა ჩხატარაიშვილი იყო გლეხი.

1841

ტიპი: ნასამართლეობა

1841 წლის გურიის აჯანყებაში მონაწილეობის ბრალდებით დაკავებულმა ესიკა კვაჭანტირაძემ არ აღიარა დანაშაული, თუმცა მოწმეთა ჩვენებების საფუძველზე იგი მაინც ცნეს დამნაშავედ.

1841

ტიპი: ნასამართლეობა

1841 წლის გურიის აჯანყების შემდეგ სამხედრო სასამართლომ მესამე თანრიგის დამნაშავედ ცნო 30 წლის ესიკა კვაჭანტირაძე. მას ბრალად ედებოდა სახელმწიფო ჯარების წინააღმდეგ ბრძოლა.

1841

ტიპი: სტატუსი

1841 წელს ესიკა კვაჭანტირაძე იყო გლეხი.

1841

ტიპი: ნასამართლეობა

1841 წლის გურიის აჯანყებაში მონაწილეობის ბრალდებით დაკავებულმა ალექსანდრე ნაკაიძემ არ აღიარა დანაშაული, თუმცა მოწმეთა ჩვენებების საფუძველზე იგი მაინც ცნეს დამნაშავედ.

1841

ტიპი: ნასამართლეობა

1841 წლის გურიის აჯანყების შემდეგ სამხედრო სასამართლომ მესამე თანრიგის დამნაშავედ ცნო 30 წლის ალექსანდრე ნაკაიძე. მას ბრალად ედებოდა ნიკოლოზის ციხის გაძარცვაში მონაწილეობა და სახაზინო ფქვილის გაყიდვა.

1841

ტიპი: სტატუსი

1841 წელს ალექსანდრე ნაკაიძე იყო სახაზინო აზნაური.

1841

ტიპი: ნასამართლეობა

1841 წლის გურიის აჯანყებაში მონაწილეობის ბრალდებით დაკავებულმა სიმონ ჭყონიამ არ აღიარა დანაშაული, თუმცა მოწმეთა ჩვენებების საფუძველზე იგი მაინც ცნეს დამნაშავედ.

1841

ტიპი: ნასამართლეობა

1841 წლის გურიის აჯანყებაში მონაწილეობის ბრალდებით დაკავებულმა იასე შეწირულმა არ აღიარა დანაშაული, თუმცა მოწმეთა ჩვენებების საფუძველზე იგი მაინც ცნეს დამნაშავედ.

1841

ტიპი: ნასამართლეობა

1841 წლის გურიის აჯანყებაში მონაწილეობის ბრალდებით დაკავებულმა მახარობელ დოლიძემ არ აღიარა დანაშაული, თუმცა მოწმეთა ჩვენებების საფუძველზე იგი მაინც ცნეს დამნაშავედ.

1841

ტიპი: ნასამართლეობა

1841 წლის გურიის აჯანყებაში მონაწილეობის ბრალდებით დაკავებულმა მამუკა ანთაძემ არ აღიარა დანაშაული, თუმცა მოწმეთა ჩვენებების საფუძველზე იგი მაინც ცნეს დამნაშავედ.

1841

ტიპი: ღონისძიება

1841 წლის გურიის აჯანყებისას სიმონ ჭყონია და იასე შეწირული შეუერთდენ აჯანყებულებს თავიანთი სურვილით. იასე შეწირულს იარაღი არ ჰქონია, მაგრამ სიტყვით მოქმედებდა აჯანყებულებზე, ხოლო სიმონ ჭყონიამ გაიწვია სხვებიც და მოწმეების თქმით მონაწილეობდა ნიკოლოზის სიმაგრის გაძარცვაში და ყიდდა სახაზინო ფქვილს.

1841

ტიპი: ნასამართლეობა

1841 წლის გურიის აჯანყების შემდეგ სამხედრო სასამართლომ მეორე თანრიგის მესამე ხარისხის დამნაშავედ ცნო სიმონ ჭყონია. მას ბრალად ედებოდა სოფლის მცხოვრებლების აჯანყება და მთავრობის ჯარის წინააღმდეგ ბრძოლა.

1841

ტიპი: ნასამართლეობა

1841 წლის გურიის აჯანყების შემდეგ სამხედრო სასამართლომ მეორე თანრიგის მესამე ხარისხის დამნაშავედ ცნო იასე შეწირული. მას ბრალად ედებოდა სოფლის მცხოვრებლების აჯანყება და მთავრობის ჯარის წინააღმდეგ ბრძოლა.

1841

ტიპი: სტატუსი

1841 წელს სიმონ ჭყონია იყო გლეხი.

1841

ტიპი: სტატუსი

1841 წელს იასე შეწირული იყო გლეხი.

1841

ტიპი: ნასამართლეობა

1841 წლის გურიის აჯანყების შემდეგ სამხედრო სასამართლომ მეორე თანრიგის მესამე ხარისხის დამნაშავედ ცნო მახარობელ დოლიძე. მას ბრალად ედებოდა სოფლის მცხოვრებლების აჯანყება და მთავრობის ჯარის წინააღმდეგ ბრძოლა.

1841

ტიპი: სტატუსი

1841 წელს მახარობელ დოლიძე იყო გლეხი.

1841

ტიპი: ნასამართლეობა

1841 წლის გურიის აჯანყების შემდეგ სამხედრო სასამართლომ მეორე თანრიგის მესამე ხარისხის დამნაშავედ ცნო მამუკა ანთაძე. მას ბრალად ედებოდა სოფლის მცხოვრებლების აჯანყება და მთავრობის ჯარის საწინააღმდეგო ბრძოლებში მონაწილეობა.

1841

ტიპი: სტატუსი

1841 წელს მამუკა ანთაძე იყო გლეხი.

1925

ტიპი: პირადი ინფორმაცია

1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, ვანო ფხალაძე იყო ღარიბი გლეხის შვილი, დედ-მამით ობოლი.

1925

ტიპი: ორგანიზაცია

1925 წლის ჟურნალ „ბრძოლის“ დეკემბრის ნომერში (N6) დაბეჭდილი წერილის „დაღუპულ ამხანაგებს!“ მიხედვით, ამბროსი ჭელიძე იყო თბილისის პირველი რაიონის ახალგაზრდა მარქსისტთა ორგანიზაციის წევრი და ერთ-ერთი ხელმძღვანელი, ბოლოს კი ამავე ორგანიზაციის თბილისის კომიტეტის წევრი.